Poznań 56


Poznań 56 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Poznań 56 – polski film historyczny z 1996 roku opowiadający, przez pryzmat losów głównych bohaterów, o strajku generalnym i demonstracjach z 1956, zwanym również Powstaniem Poznańskim, wypadkami poznańskimi, wypadkami czerwcowymi, czarnym czwartkiem, Poznańskim Czerwcem lub po prostu Czerwcem '56. Film wzbudził wiele sporów i kontrowersji, co było wywołane tym, iż reżyser Filip Bajon, postanowił przedstawić poznańskie wydarzenia w sposób „antyrocznicowy, antykombatancki, antymartyrologiczny, antypolityczny i antyrozrachunkowy”[1].

Spis treści

Fabuła | edytuj kod

Bohaterami obrazu „Poznań 56" są dwaj chłopcy w wieku 10–12 lat – Piotrek (Mateusz Hornung) i Darek (Arkadiusz Walkowiak). Z ich perspektywy widzowie mogą śledzić rozwój wydarzeń w Poznaniu. Istotnym elementem filmu są również perypetie Zenka (Michał Żebrowski) – młodego robotnika, mimowolnego przywódcy protestu oraz praca lekarzy (Andrzej Szczytko) i pielęgniarek (Agnieszka Różańska i Dorota Sadowska) ze Szpitala im. Franciszka Raszei, którzy z heroicznym poświęceniem ratowali rannych. Ukazane są również losy pięciu profesorów (Władysław Kowalski, Daniel Olbrychski, Janusz Gajos, Jan Nowicki oraz Jerzy Radziwiłowicz) – uwięzionych w wagonie na poznańskim dworcu głównym i stąd komentujących sytuację w mieście.

Obsada | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. FilmPolski.pl, „FilmPolski” [dostęp 2016-12-12] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Poznań 56" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy