Próchnilec długotrzonkowy


Próchnilec długotrzonkowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Próchnilec długotrzonkowy (Xylaria longipes Nitschke) – gatunek grzybów z rodziny próchnilcowatych (Xylariaceae)[1].

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Xylaria, Xylariaceae, Xylariales, Xylariomycetidae, Sordariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Niektóre synonimy naukowe[2]:

  • Xylaria longipes Nitschke, 1867, var. longipes
  • Xylaria longipes var. tropica F.S.M. González & J.D. Rogers, 1989
  • Xylosphaera longipes (Nitschke) Dennis, 1958

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda[3].

Morfologia | edytuj kod

Owocnikuje na wydłużonej, korkowatej podkładce. Podkładka ma wysokość 2–10 cm, grubość do 2 cm i kształt palcowaty lub nieco maczugowaty o zaokrąglonym końcu. Powierzchnia początkowo szarobrązowa, później coraz ciemniejsza, w końcu niemal czarna. Jest matowa i pokryta drobnymi brodawkami, a u dojrzałych okazów jest szorstka, gdyż znajdują się na niej bardzo liczne i drobne otworki otoczni. Miąższ białawy, włóknisty, twardy, bez wyraźnego zapachu i smaku[4][5].

Zarodniki wrzecionowate ze spiralkami, gładkie, o rozmiarach 13–15 × 5–7 μm[4].

Występowanie i siedlisko | edytuj kod

Występuje wyłącznie na półkuli północnej, głównie w Europie, Ameryce Północnej i Środkowej. W Azji znane są jego stanowiska tylko w Japonii. W Europie północna granica zasięgu biegnie przez Anglię i południowe krańce Półwyspu Skandynawskiego[6].

Rośnie na martwym drewnie liściastym, na pniakach, pniach i gałęziach, głównie na klonach i bukach. Owocnikuje od wiosny do jesieni, podkładki wyrastają pojedynczo lub grupami[4].

Znaczenie | edytuj kod

Saprotrof powodujący miękką zgniliznę drewna[4].

Gatunki podobne | edytuj kod

Podobny jest próchnilec maczugowaty (Xylaria polymorpha), który ma bardziej masywne, nie tak wysmukłe podkładki, a zarodniki większe. Podobny jest też Xylaria digitata, ale ma bardziej pokrzywioną podkładkę, a koniec ostro zakończony[5].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2014-09-01].
  2. P.M. Kirk: Species Fungorum (ang.). [dostęp 2014-09-01].
  3. Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  4. a b c d MushroomEXpert (ang.). [dostęp 2014-08-01].
  5. a b Atlas flory. Próchnilec długotrzonkowy. [dostęp 2014-08-01].
  6. Discover Life Maps. [dostęp 2014-04-18].
Na podstawie artykułu: "Próchnilec długotrzonkowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy