Próg Lelowski


Próg Lelowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Próg Lelowski (342.13) – mezoregion fizycznogeograficzny w południowo-środkowej Polsce, stanowiący południowo-zachodnią część Wyżyny Przedborskiej. Region graniczy od zachodu z Wyżyną Częstochowską, a od wschodu z Niecką Włoszczowską. Leży głównie w zasięgu woj. śląskiego, jedynie marginalnie na zachodnich krańcach gminy Słupia w woj. świętokrzyskim.

Próg Lelowski jest monoklinalnym pasmem wzgórz, wyraźnie rozczłonkowanych przez cieki dorzecza Pilicy i Warty. Jest to region o długości do 40 km, osiągającym wysokości od 280 do 340 m n.p.m. Próg Lelowski zbudowany jest głównie z piaskowców i marglów kredowych, pokrytych warstwą utworów czwartorzędowych (w środkowej części lessem).

Głównymi ośrodkami regionu są Lelów i Irządze.

Próg Lelowski rozpościera się na terenie gmin: Lelów, Janów, Niegowa, Irządze, Przyrów, Koniecpol, Dąbrowa Zielona, Szczekociny, Kroczyce, Pilica, Żarnowiec i Słupia.

Na podstawie artykułu: "Próg Lelowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy