Prawo łowieckie


Prawo łowieckie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pokot kończący polowanie zbiorowe.

Prawo łowieckie – dział prawa administracyjnego. Obejmuje przepisy regulujące planowe gospodarowanie, tj. hodowlę i ochronę zwierzyny łownej, racjonalne planowanie oraz wprowadzanie zwierzyny łownej do obrotu gospodarczego.

Spis treści

Ustawa Prawo łowieckie | edytuj kod

W Polsce prawo łowieckie reguluje ustawa z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie[1] nowelizowana wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2020 roku[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Dz.U. z 1995 r. nr 147, poz. 713
  2. Ustawa z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ułatwienia zwalczania chorób zakaźnych zwierząt (Dz.U. z 2020 r. poz. 148)

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Prawo łowieckie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy