Prawo Beera


Prawo Beera w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prawo Beera głosi, że wielkość absorbancji światła A B S {\displaystyle ABS} przez roztwór jest wprost proporcjonalna do stężenia c {\displaystyle c} substancji pochłaniającej światło:

A B S c . {\displaystyle ABS\sim c.}

Prawo to zostało podane przez Augusta Beera w roku 1852.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Prawo Beera" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy