Prawo energetyczne w Polsce


Prawo energetyczne w Polsce w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne – polska ustawa regulująca całokształt spraw związanych z polityką energetyczną państwa.

Ustawa określa:

  • zasady dostarczania paliw i energii;
  • zasady polityki energetycznej państwa;
  • kompetencje i zasady działania Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki;
  • przepisy o koncesjach i taryfach energetycznych;
  • przepisy o urządzeniach energetycznych, instalacjach, sieciach i ich eksploatacji.

Ustawa ta zastąpiła funkcjonującą wcześniej ustawę z 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej, która regulowała stosunki gospodarcze na rynku paliw i energii w gospodarce nakazowo-rozdzielczej[1].

Nowelizacje | edytuj kod

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2019 roku[2].

Większe nowelizacje:

  • Ustawa z dnia 24 lipca 2002 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2002 r. nr 135, poz. 1144).
  • Ustawa z dnia 4 marca 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz ustawy – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2005 r. nr 62, poz. 552).
  • Ustawa z dnia 12 stycznia 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne, ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o systemie oceny zgodności (Dz.U. z 2007 r. nr 21, poz. 124).
  • Ustawa z dnia 15 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2007 r. nr 115, poz. 790).
  • Ustawa z dnia 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010 r. nr 21, poz. 104).
  • Tzw. mały trójpak energetyczny - Ustawa z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 984). Zakres istotnych zmian: oddzielono nadzór i obrót gazem, nadzór nad spółką Gaz-System przeszedł w kompetencje ministra gospodarki, wprowadzono ochronę wrażliwych odbiorców energii elektrycznej (o niskich dochodach), wprowadzono tzw. obligo gazowe (firmy sektora gazu część surowca muszą sprzedawać na giełdzie towarowej), produkcja prądu w instalacji o mocy do 40 kW nie musi być rejestrowana jako firma i będzie skupowana, ustalono 5-letnią kadencję prezesa i wiceprezesa URE z opcją jednej reelekcji powoływanych samodzielnie przez premiera, wprowadzono szereg wymogów informacyjnych wobec firm energetycznych chroniących odbiorców).

Przypisy | edytuj kod

  1. Ustawa z dnia 6 kwietnia 1984 r. o gospodarce energetycznej (Dz.U. z 1984 r. nr 21, poz. 96).
  2. Ustawa z dnia 21 lutego 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z zapewnieniem stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. z 2019 r. poz. 730).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Prawo energetyczne w Polsce" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy