Prawo i pięść


Prawo i pięść w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prawo i pięśćpolski film fabularny zrealizowany w 1964 roku przez Jerzego Hoffmana i Edwarda Skórzewskiego, na podstawie powieści Józefa Hena „Toast”.

Spis treści

O filmie | edytuj kod

Muzycznym motywem przewodnim filmu była śpiewana przez Edmunda Fettinga piosenka „Nim wstanie dzień” ze słowami Agnieszki Osieckiej i muzyką Krzysztofa Komedy.

Sceny przedstawiające Siwowo nakręcono w Toruniu, m.in. na Rynku Nowomiejskim (w tle widać kościół św. Jakuba, kościół Trójcy Świętej oraz Gospodę pod Modrym Fartuchem) oraz ulicy Ciasnej. Montaż scen sugeruje, że ulica Ciasna dochodzi do Rynku Nowomiejskiego. 31 sierpnia 2008 na Rynku Nowomiejskim odsłonięto pomnik upamiętniający to wydarzenie. Pozostałe sceny plenerowe zrealizowano w Gryfowie Śląskim i Ciechocinku[potrzebny przypis].

Ze względu na charakterystyczny motyw samotnika walczącego z bandą rabusiów[potrzebny przypis], film był często określany polskim westernem.

Opis fabuły | edytuj kod

Akcja filmu ma miejsce w 1945 roku na Ziemiach Odzyskanych. Andrzej Kenig (Gustaw Holoubek), były więzień obozów koncentracyjnych w Auschwitz i Dachau zgłasza się do pełnomocnika rządu (Bolesław Płotnicki) w poszukiwaniu pracy. Zostaje dokooptowany do kierowanej przez doktora Mieleckiego (Jerzy Przybylski) grupy mającej zabezpieczyć majątek w pobliskim miasteczku uzdrowiskowym Graustadt (Siwowo). Miasteczko jest opuszczone, przebywa tam jedynie grupa czterech kobiet i niemiecki maitre d’hotel hotelu Tivoli. Na miejscu Kenig orientuje się, że Mielecki nie jest lekarzem, a celem jego i towarzyszy jest szaber porzuconego mienia, w tym wyposażenia szpitala i sanatorium. Aby do tego nie dopuścić, podejmuje próby nakłonienia Smółki i Cześka do pomocy. Smółka (Wiesław Gołas), w którym udało mu się wzbudzić skrupuły, ginie z ręki Wijasa (Ryszard Pietruski). Podobny los spotyka, przysłanego przez pełnomocnika, milicjanta (Michał Szewczyk). Kenig postanawia siłą zatrzymać szabrowników podejmujących próbę opuszczenia miasta ciężarówkami załadowanymi zagrabionymi przedmiotami. Dochodzi do strzelaniny, w której Rudłowski, Mielecki i Wijas giną. Z miasta ucieka jedynie Czesiek (Zdzisław Maklakiewicz). Przybyły na miejsce porucznik (Józef Nowak) próbuje nakłonić Keniga do pozostania w mieście, jednak ten chce je jak najszybciej opuścić.

Obsada | edytuj kod

Rynek Nowomiejski w Toruniu, rzeźba wozu z dobytkiem upamiętniająca realizację zdjęć do filmu

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Prawo i pięść" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy