Prawo o aktach stanu cywilnego (ustawa 1986)


Prawo o aktach stanu cywilnego (ustawa 1986) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawa z dnia 29 września 1986 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z aktami stanu cywilnego, uchylona z dniem 1 marca 2015 r. przez ustawę z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 463).

Ustawa określała:

  • zasady rejestracji stanu cywilnego
  • ogólne zasady sporządzania aktów stanu cywilnego i prowadzenia ksiąg stanu cywilnego
  • zasady unieważnienia, sprostowania, ustalania treści i odtwarzania aktów stanu cywilnego
  • zasady sporządzania aktu urodzenia
  • zasady zawierania małżeństw i sporządzania aktu małżeństwa
  • zasady sporządzania aktu zgonu
  • zasady sporządzania odpisów aktu stanu cywilnego i zaświadczeń.

Ustawa w momencie wejścia w życie w dniu 1 marca 1987 r. zastąpiła dekret z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego[1].

Nowelizacje | edytuj kod

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2013 roku[2].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Dekret z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 1955 r. nr 25, poz. 151)
  2. Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1529)

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Prawo o aktach stanu cywilnego (ustawa 1986)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy