Premier Estonii


Premier Estonii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Premier Estonii (est. Eesti Vabariigi peaminister) – szef rządu i egzekutywy Republiki Estońskiej.

Obecnie urząd ten pełni Jüri Ratas, który został zaprzysiężony 23 listopada 2016[1] i ponownie 29 kwietnia 2019[2].

Spis treści

Wybory | edytuj kod

Premierem Estonii może zostać każda osoba wskazana przez Prezydenta Estonii, jednak w praktyce, z uwagi na odpowiedzialność przed Zgromadzeniem Państwowym, jest to lider partii rządzącej lub lider większego koalicjanta w koalicji.

Kandydat desygnowany na premiera w ciągu 14 dni od otrzymania od prezydenta misji utworzenia rządu przedstawia Zgromadzeniu Narodowemu proponowany skład swojego rządu. Zgromadzenie Narodowe głosuje nad propozycją bez debaty w jawnym głosowaniu. Po uzyskaniu zgody Zgromadzenia Narodowego premier w ciągu 7 dni przedstawia skład rządu prezydentowi, który w ciągu 3 dni ten rząd powołuje[3].

Jeżeli zaproponowana przez prezydenta osoba nie uzyska bezwzględnej większości w Zgromadzeniu Narodowym lub odmówi przyjęcia urzędu, prezydentowi przysługuje prawo desygnowania drugiego kandydata. Jeżeli scenariusz powtórzy się w stosunku do drugiego kandydata, prawo do mianowania kandydata na premiera przechodzi na rzecz Zgromadzenia Narodowego. Jeżeli misja powołania premiera nie powiedzie się trzeciemu kandydatowi, prezydent rozwiązuje Zgromadzenie Narodowe i zarządza nowe wybory parlamentarne[3].

Jeżeli dana osoba jest deputowanym do Zgromadzenia Narodowego to w momencie objęcia stanowiska premiera lub ministra w Rządzie Estonii jej mandat ulega zawieszeniu. Na czas zawieszenia mandatu obowiązki deputowanego pełni kolejny przedstawiciel danej partii na liście wyborczej. Z chwilą rezygnacji ze stanowiska premiera lub ministra, ustaje mandat zastępcy i kończy się zawieszenie pierwotnego mandatu[4].

Odwołanie | edytuj kod

Zgromadzenie Narodowe może wyrazić wotum nieufności wobec pojedynczego ministra, premiera bądź całemu Rządowi Estonii. Wotum nieufności wymaga pisemnego wniosku 1⁄5 członków Zgromadzenia Narodowego. Wniosek jest głosowany najwcześniej na 3. dzień po jego wniesieniu, chyba że Rząd Estonii nakaże wcześniejsze głosowanie. W przypadku wyrażenia wotum nieufności wobec Rządu lub premiera prezydent może na wniosek Rządu zarządzić w ciągu 3 dni przedterminowe wybory parlamentarne[5].

Wicepremierzy | edytuj kod

Zgodnie z Konstytucją Estonii, premierowi przysługuje prawo do mianowania dwóch zastępców, którzy zastępują go podczas jego nieobecności. Premier ustanawia zakres obowiązków każdego ze swoich zastępców[6].

Immunitet | edytuj kod

Premierowi przysługuje immunitet identyczny do tego, który przysługuje członkom Zgromadzenia Narodowego. Do odpowiedzialności może zostać pociągnięty tylko na wniosek Kanclerza Sprawiedliwości po uzyskaniu zgody większości członków Zgromadzenia Narodowego. Z chwilą uprawomocnienia się wyroku, wygasa funkcja skazanej osoby w Rządzie Estonii[7].

Lista osób pełniących funkcję premiera | edytuj kod

 Osobny artykuł: Premierzy Estonii.

Przypisy | edytuj kod

  1. ERR, 49th cabinet of Estonia sworn in under Prime Minister Jüri Ratas, ERR, 23 listopada 2016 [dostęp 2020-05-21]  (ang.).
  2. Juri Ratas takes oath of office as new Estonian PM, www.baltictimes.com [dostęp 2020-05-21] .
  3. a b Rozdział IV § 89 Konstytucji Republiki Estońskiej.
  4. Rozdział IV § 64 Konstytucji Republiki Estońskiej.
  5. Rozdział IV § 97 Konstytucji Republiki Estońskiej.
  6. Rozdział IV § 93 Konstytucji Republiki Estońskiej.
  7. Rozdział IV § 101 Konstytucji Republiki Estońskiej.
  8. Do 8 maja 1990 faktycznie jako premier Estońskiej SRR.
  9. a b c d e f g h i j k l Rulers of Estonia, www.rulers.org [dostęp 2020-05-21] .
  10. a b Mart Laar pełnił to stanowisko dwa razy. Od 21 października 1992 do 8 listopada 1994 oraz od 25 marca 1999 do 28 stycznia 2002.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Premier Estonii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy