Primera división peruana


Primera División Peruana w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Primera división peruana) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Primera División Peruana – najwyższa liga futbolu peruwiańskiego, której rozgrywki organizowane są przez federację piłkarską Federación Peruana de Fútbol. Obecnie w pierwszej lidze peruwiańskiej gra 14 klubów.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Początki futbolu w Peru sięgają przełomu XIX i XX wieku, a pierwszymi nauczycielami, tak jak we wszystkich krajach, byli przebywający tam Brytyjczycy. W latach 1912-1921 mistrzostwa Peru (Campeonato Peruano) rozgrywano w Limie między miejscowymi klubami. W roku 1922 założona została ogólnonarodowa federacja piłkarska Federación Peruana de Fútbol. W latach 1926 i 1927 rozegrano nieoficjalne mistrzostwa ogólnonarodowe (Liga Nacional de Football). W 1928 roku FPF zosrganizowała już oficjalną ligę peruwiańską, choć w rzeczywistości grały w niej kluby jedynie z dwóch głównych miast – Limy i Callao. Jednak liga ta grupowała zdecydowanie najsilniejsze drużyny peruwiańskie, dlatego mistrzów tej ligi powszechnie uważano za mistrzów całego kraju.

W roku 1951 liga peruwiańska stała się ligą zawodową. W 1966 roku utworzono naprawdę ogólnonarodową ligę (Campeonato Descentralizado), do której dopuszczono kluby z całego Peru.

Począwszy od roku 1972 mistrzostwa rozgrywano stosując najróżniejsze formaty, z wstępnymi rozgrywkami obejmującymi region stołeczny (obszar miasta Limy) oraz skomplikowaną siecią lig regionalnych, które decydowały o tym, jakie kluby będą miały prawo gry w centralnych mistrzostwach. Te z kolei rozgrywane były różnie, często z podziałem na grupy (liguillas – małe ligi), z których najlepsze drużyny grały na koniec w normalnej lidze. W roku 1997 rozgrywki pierwszej ligi podzielono na dwa etapy – Apertura i Clausura. Zwycięzcy obu tych etapów walczyli na koniec o tytuł mistrz Peru.

Tradycyjnie najsilniejsze kluby pochodzą z Limy, szczególnie Alianza Lima (klub biedoty) i Universitario de Deportes (klub bogaczy), Sporting Cristal oraz z pobliskiego Callao klub Sport Boys Callao. Jednak kluby z prowincji w coraz większym stopniu zaczynają zagrażać dotychczasowym potęgom. Szczególnym przypadkiem jest klub Cienciano z miasta Cuzco, który jest jedynym peruwiańskim klubem, który wygrał międzynarodowy puchar (Copa Sudamericana 2003 i Recopa Sudamericana w 2004), choć jeszcze nigdy nie zdobył mistrzostwa Peru.

Peruwiański system ligowy | edytuj kod

Liga Peruana de Fútbol

  • Pierwsza liga: 14 klubów
    • Dwa ostatnie w tabeli spadają do drugiej ligi
    • Awansuje mistrz drugiej ligi i zwycięzca Copa Perú
  • Druga liga (Segunda división peruana): 12 klubów
    • Mistrz awansuje do pierwszej ligi
    • Dwa ostatnie w tabeli kluby biorą udział w rozgrywkach Copa Perú i jeśli któremuś się powiedzie, może wrócić do drugiej ligi, a nawet awansować do pierwszej (jeśli wygra Copa Perú)
    • Mistrz drugiej ligi i dwaj spadkowicze zastępowani są przez dwóch spadkowiczów z pierwszej ligi oraz wicemistrza Copa Perú
  • Copa Perú: zmienna liczba klubów
    • Seria turniejów a całym kraju (o różnych formatach rozgrywek – od ligowych po pucharowe)
    • Do finałowego etapu awansuje 16 klubów, które odtąd grają systemem pucharowym.
    • Mistrz awansuje do pierwszej ligi, a wicemistrz do drugiej ligi

Lista klubów pierwszej ligi | edytuj kod

Rok 2008.

Lista mistrzów Peru | edytuj kod

Kluby według tytułów | edytuj kod

Stan na koniec roku 2010

Zwycięstwa w półrocznych turniejach po roku 1997 | edytuj kod

Stan po zakończonym turnieju Apertura w roku 2008

Przypisy | edytuj kod

  1. Łącznie z tytułami zdobytymi jako "Federación Universitaria" (do roku 1932).
  2. Łącznie z tytułami zdobytymi jako "Sport Alianza" (era Campeonato Peruano).
  3. Klub dawniej zwany "Sporting Tobacco" (do roku 1955), jednak pod tą nazwą nie osiągnął żadnego sukcesu.
  4. Campeonato Peruano – klub z miasta Lima, nie mylić z klubem José Gálvez FBC z miasta Chimbote.
  5. Włączając turniej Clausura w roku 2003, który nie został dokończony z powodu strajku piłkarzy, z powodu którego przerwano rozgrywki po 15 kolejkach (cały turniej miał mieć 22 kolejki). Alianza jako lider tabeli otrzymała prawo gry o mistrzostwo Peru ze zwycięzcą turnieju Apertura z roku 2003 klubem Sporting Cristal.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Primera división peruana" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy