Probacja


Probacja w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Probacja (łac. probatio) – ogólna nazwa instytucji służących resocjalizacji i prewencji kryminalnej. Opierają się one przede wszystkim na kontrolowanej wolności, pieczy nad sprawcą przestępstwa pozostającym pod dozorem kuratora, nadzorem wyspecjalizowanego organu - kuratora sądowego lub innych podmiotów, o których mowa w art. 38 Kodeksu karnego wykonawczego (1997) (stowarzyszenia, fundacje, oraz organizacje i instytucje, których celem jest społeczna readaptacja skazanych). W ramach tej pieczy powołany organ podejmuje odpowiednie działania kontrolne, ale także działania wychowawczo-resocjalizacyjne, diagnostyczne, profilaktyczne. Wolność kontrolowana - tak inaczej nazywana jest probacja, czyli system pozwalający na odbywanie kary poza więzieniem. Szacuje się[kto?], że probacja jest tańsza o połowę od kosztów wykonania kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Kara nieizolacyjna pozwala skazanemu pozostać środowisku zawodowym i rodzinnym co może zwiększać szansę na skuteczną resocjalizację.

Zobacz też | edytuj kod

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii. Kontrola autorytatywna (czas trwania):
Na podstawie artykułu: "Probacja" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy