Proces starzenia się psów


Proces starzenia się psów w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Starsze psy często siwieją, tak jak np. ten dziesięcioletni mastif neapolitański

Proces starzenia się psów – wpływ wieku psa domowego na oczekiwaną długość życia i związane z tym zagadnienia medyczne.

Spis treści

Porównanie wieku psa z wiekiem ludzkim | edytuj kod

Przybliżony wykres porównujący wiek psa z wiekiem ludzkim, w zależności od masy ciała psa

Wiek jednorocznego psa można porównać do "ludzkiego" wieku 10-15 lat – pies lub kot w tym wieku zwykle osiągnął już swój pełny wzrost i jest dojrzały seksualnie, choć może jeszcze wymagać rozwoju bardziej dojrzałej muskulatury, podobnie jak "ludzcy" nastolatkowie. Drugi rok życia psa jest odpowiednikiem około 3-8 lat w zakresie dojrzałości fizycznej i umysłowej, a każdy kolejny rok odpowiada około 4-5 "ludzkim" latom[1].

Według Book of Dogs UC Davis School of Veterinary Medicine psy małych ras (takie jak małe teriery) stają się geriatryczne w wieku około 11 lat; psy ras średniej wielkości (takiej jak większe spaniele) w wieku 10 lat; psy dużych ras (takie jak owczarek niemiecki) w wieku 8 lat; psy ras olbrzymich (takie jak dog niemiecki) w wieku 7 lat[2].

Oczekiwana długość życia w zależności od rasy | edytuj kod

Oczekiwaną długość życia można określić przez średnią lub przez zakres. Np. beagle (średnia oczekiwana długość życia – 13,3 lat) żyje zwykle około 12–15 lat, a terier szkocki (średnia oczekiwana długość życia – 12 lat) żyje zwykle około 10–16 lat[3].

Poniżej przedstawiono dane uzyskane z badania[4] przeprowadzonego w 1999 na próbie 3000 psów[5] (wielkości prób dla poszczególnych ras różniły się znacząco). Dla większości ras rozmiar próby był mały.

Efekty starzenia | edytuj kod

Proces starzenia zaczyna się w momencie narodzin, ale jego przejawy nie są zauważalne przed upływem kilku lat. Pierwszą oznaką starzenia jest ogólny spadek aktywności, w tym skłonność do dłuższego i głębszego snu, spadek entuzjazmu do spacerów i zabawy, jak również zmniejszone zainteresowanie tym co dzieje się w domu[6].

Do najczęstszych efektów starzenia należą[7][8]:

Przypisy | edytuj kod

  1. Spadafori, Gina (1996). Dogs for Jews. IDG Books. ​ISBN 1-56884-861-7
  2. Siegal, Mordecai (Ed.; 1995). UC Davis School of Veterinary Medicine Book of the Dogs; Chapter 5, "Geriatrics", by Aldrich, Janet. Harper Collins. ​ISBN 0-06-270136-3​.
  3. Life Expectancies of Pets
  4. Michell AR. Longevity of British breeds of dog and its relationships with sex, size, cardiovascular variables and disease. „Vet. Rec.”. 145 (22), s. 625–9, listopad 1999. DOI: 10.1136/vr.145.22.625. PMID: 10619607
  5. Obszerniejsze zestawienie wyników badań nad długością życia psów można znaleźć na stronie Dog Longevity.
  6. Dog Owner's Guide: The older dog
  7. What to Expect as Your Dog Ages
  8. Commonly Asked Questions About Senior Dogs

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (artykuł w projekcie Wikimedia):
Na podstawie artykułu: "Proces starzenia się psów" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy