Profesor emeritus


Profesor emeritus w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Profesor emeritus (z łac. professor emeritus, skrót prof. em., l. mn. professores emeriti) – stanowisko lub tytuł przyznawany przechodzącym na emeryturę profesorom w jednostkach naukowych. Nie jest synonimem profesora emerytowanego. W zależności od kraju, może być nadawany automatycznie lub na wniosek zainteresowanego, może być tytułem dożywotnim lub stanowiskiem czasowym, może mieć charakter honorowy lub wiązać się z wynagrodzeniem. Profesorowie emeritus mogą mieć zapewniony gabinet, dostęp do laboratoriów, możliwość realizacji grantów oraz prowadzenia zajęć dydaktycznych. W Polsce status profesora emeritus nie jest uregulowany prawnie, natomiast w wielu krajach istnieją takie regulacja[1].

Dla oznaczenia profesora emeritus po nazwisku (poprzedzonym właściwym tytułem, ewentualnie stanowiskiem oraz stopniami naukowymi) umieszcza się odpowiednią informację według wzoru:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. BolesławB. Rutkowski BolesławB., Emerytowany profesor czy profesor emeritus?, „Gazeta AMG”, 5/2017, s. 40–41 .
Kontrola autorytatywna (tytuł honorowy):
Na podstawie artykułu: "Profesor emeritus" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy