Program Kooperatywnego Zmniejszania Zagrożeń


Program Kooperatywnego Zmniejszania Zagrożeń w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Program Kooperatywnego Zmniejszania Zagrożeń (Program Nunna-Lugara, ang. Cooperative Threat Reduction, CTR) - amerykański program pomocy finansowej dla krajów WNP, które w związku z rozpadem ZSRR znalazły się w posiadaniu broni jądrowej. Jego celem było wzmocnienie kontroli nad postsowiecką infrastrukturą nuklearną.

Spis treści

Realizacja | edytuj kod

Realizacja programu rozpoczęła się już w 1991 roku. Obejmował on zasadnicze trzy cele:

  • zniszczenie i demontaż arsenału jądrowego;
  • zapewnienie ciągłości opieki nad bronią i materiałami rozszczepialnymi;
  • demilitaryzację i konwersję sprzętu.

Do roku 2000 łączne wydatki związane z programem wyniosły 2,7 mld USD. W tym czasie udało się zdemontować systemy przenoszenia dla ok. 5 tysięcy głowic, zabezpieczono materiały nuklearne, zapewniono zatrudnienie i zarobki dla naukowców pracujących wcześniej nad radzieckim programem jądrowym oraz stworzono skuteczne systemy kontroli. Część zakładów zbrojeniowych przestawiono na produkcję o charakterze cywilnym.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Maciej Raś, Agata Włodkowska: Bezpieczeństwo obszaru WNP. W: Ryszard Zięba: Bezpieczeństwo międzynarodowe po zimnej wojnie. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008, s. 334. ISBN 978-83-60501-92-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Program Kooperatywnego Zmniejszania Zagrożeń" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy