Proteosomy


Proteasom w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Proteosomy) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Struktura proteasomu Widok od góry

Proteasom – białkowy wielkocząsteczkowy agregat enzymatyczny o masie cząsteczkowej ok. 2 MDa utworzony z białek (kilku rodzajów proteaz) tworzących kształt cylindra. Występuje u Eukariota (w jądrze i w cytoplazmie), ale analogiczne struktury są także obecne u Prokariota. Proteasomy w komórce skupiają się wokół centrioli tworząc centrum proteolityczne komórki.

Spis treści

Budowa | edytuj kod

Proteasomy składają się z około 30 podjednostek peptydowych. Każdy pierścień proteasomu to kompleks siedmiu różnych białek. Po dołączeniu dwóch cząsteczek aktywatora (podstawy i pokrywy) powstaje aktywny kompleks hydrolizujący wiązania peptydowe w białku[1].

Funkcja | edytuj kod

W komórce rozkładanie białek jest równie ważne jak biosynteza nowych cząsteczek białkowych. Istnieją dwa zasadnicze, ale wykorzystywane do odmiennych celów, mechanizmy rozkładu białek: lizosomy i proteasomy. To proteasomy są odpowiedzialne za degradację poliubikwitynowanego białka do małych peptydów, natomiast za rozkład monoubikwitynowanego białka odpowiedzialne są lizosomy lub endosomy późne. Pełni funkcję w ubikwitynozależnej, specyficznej proteolizie białek (zwłaszcza krótko żyjących, czyli o sekwencji sygnałowej blisko N-końca), dotyczącej białek o nieprawidłowej konformacji, białek antygenowych czy niektórych aktywatorów[1]. W przebiegu degradacji białek przez proteasomy zużywana jest energia w postaci ATP.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Wojciech Sawicki: Histologia. Warszawa: Wydawnictwo lekarskie PZWL, 2012, s. 62-63, seria: Histologia. ISBN 978-83-200-4349-5.
Na podstawie artykułu: "Proteosomy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy