Przełęcz


Przełęcz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Iwaniacka Przełęcz w Tatrach Przełęcz lub punkt siodłowy (czerwony punkt) w grzbiecie między dwiema górami. Zielona linia pokazuje najkrótszą drogę przez przełęcz.

Przełęczforma ukształtowania terenu, wybitne, poprzeczne obniżenie w przebiegu grzbietu górskiego lub grani między sąsiednimi szczytami lub turniami. Powstaje w wyniku procesu denudacji mniej odpornych skał budujących stoki. Zazwyczaj przełęcze są najwygodniejszym miejscem do przejścia z jednej doliny do drugiej przez oddzielający je grzbiet[1].

W geometrii analitycznej odpowiednikiem przełęczy jest punkt siodłowy.

Przełęcz może również oddzielać część grzbietu górskiego, np. masyw górski.

W gwarze podhalańskiej i w słownictwie taterników używane są różne synonimy słowa przełęcz: siodło, siodełko, przełączka, szczerba, szczerbina, szczerbinka, karb, karbik, wrota, wrótka, brama, przehyba, przechód, ławka, jednakże tylko niektóre z nich odnoszą się do właściwego określenia słowa przełęcz jako wybitnego obniżenia terenu, inne oznaczają niewybitne wcięcia w grani[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.


Kontrola autorytatywna (forma ukształtowania terenu):
Na podstawie artykułu: "Przełęcz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy