Przełęcz Mieczysława Orłowicza


Na mapach: 49°10′51″N 22°29′29″E/49,180833 22,491389

Przełęcz Mieczysława Orłowicza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przełęcz im. Mieczysława Orłowiczaprzełęcz w Bieszczadach Zachodnich, w masywie Połoniny Wetlińskiej; od 1974 nosi imię Mieczysława Orłowicza[1].

Jest to szerokie siodło oddzielające Smerek od Szarego Berda[2] w masywie Połoniny Wetlińskiej. W rzeczywistości są to dwa obniżenia rozdzielone niewielkim garbem. Dalej na zachód wysunięta jest przełęcz usytuowana wyżej (1094 m), jest ona bardziej znana ze względu na znajdujący się tam węzeł popularnych szlaków turystycznych. Na wschód od niej leży drugie, niższe obniżenie (1075 m), dawniej zwane Żołobyną. Obecność dwóch przełęczy powoduje liczne błędy na mapach. Najczęściej jest to zaznaczanie sygnatury w miejscu węzła szlaków (wyższa przełęcz) i podawanie wysokości niższej z nich.

Przełęcz Orłowicza jest jednym z najniżej położonych miejsc występowania połoniny w polskich Bieszczadach.

Piesze szlaki turystyczne | edytuj kod

żółty WetlinaZatwarnica
  • z Wetliny 1.30 h (↓ 1 h)
  • z Zatwarnicy 3 h (↓ 2 h)
czerwony Główny Szlak Beskidzki czarny Jaworzec – Przełęcz Orłowicza
  • z Jaworca 3 h (↓ 2.20 h)

Przypisy | edytuj kod

  1. Zarządzenie nr 50 Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 maja 1974 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych (M.P. z 1974 r. nr 22, poz. 130).
  2. Wojciech Krukar: Mapa Bieszczadów wyd. Ruthenus. [dostęp 17.12.2008].

Bibliografia | edytuj kod

  • Bieszczady i Góry Sanocko-Turczańskie. Mapa turystyczna. Skala 1:75 000. Wydanie trzecie. Warszawa: PPWK SA. ISBN 83-7329-436-8.
  • Bieszczady. Przewodnik. Pruszków, Olszanica: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 1995.
Na podstawie artykułu: "Przełęcz Mieczysława Orłowicza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy