Przełęcz Szarcula


Na mapach: 49°36′10,4″N 18°54′52,9″E/49,602889 18,914694

Przełęcz Szarcula w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szarcula (759 m n.p.m.) – płytkie siodło w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim, w głównym grzbiecie wododziałowym Polski, dzielącym dorzecza Wisły i Olzy (Odry). Siodło znajduje się w grzbiecie biegnącym od Karolówki na zachód, w kierunku Pasma Czantorii, między szczytem Kubalonki (830 m n.p.m.) na północnym zachodzie a wzniesieniem Szarculi (803 m n.p.m.) na południowym wschodzie.

Nazwa przełęczy jest pozostałością po istniejącej tu niegdyś polanie, będącej w XVII–XVIII w. żywym ośrodkiem szałaśnictwa. Pochodzi od nazwiska Szarzec, wymienionego już w spisie osadników Wisły z 1722 r.

Przez przełęcz Szarculę prowadzi szosa z przełęczy Kubalonka do doliny Czarnej Wisełki (koło Zameczku), która tu przewija się z południowej strony grzbietu (dorzecze Olzy) na jego stronę północną (dorzecze Wisły).

Na przełęczy znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych: znaków czerwonych Głównego Szlaku Beskidzkiego z Kubalonki na Baranią Górę ze znakami żółtymi biegnącymi z Wisły Głębców do Istebnej.

Szlaki turystyczne | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Barański Mirosław: Beskid Śląski. Pasmo Baraniej Góry, Wydawnictwo PTTK „Kraj”, Warszawa 1999, ​ISBN 83-7005-423-4​;
Na podstawie artykułu: "Przełęcz Szarcula" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy