Przeginia (herb szlachecki)


Przeginia (herb szlachecki) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przeginia (Przegonia) – polski herb szlachecki.

Spis treści

Opis herbu | edytuj kod

W polu czerwonym między dwoma półksiężycami złotymi, barkami ku sobie w słup taki sam miecz na opak w słup, w klejnocie pół smoka ziejącego ogniem, na którym prostopadle do paszczy taki sam miecz i półksiężyce jak na tarczy

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Znany jest zapis z 1398 i jedna pieczęć średniowieczna z 1421 i 1424 Piotra Wolframa, kanonika krakowskiego.

Herb ten uważany jest za odmianę herbu Ostoja ze względu na podobieństwo i miejsce występowania.

Herbowni | edytuj kod

Bartkowski, Bątkowski, Blizicki, Bortkiewicz, Bratkowski, Domaracki, Dulski, Dyako, Dzwonkowski, Epimach, Fiedorowicz, Głodowski, Gołuski, Hryncewicz, Hryniewicki, Hryniewiecki, Hrynkiewicz, Huba, Hube, Kowalikowski, Kowalkowski, Kryński, Kryski, Ktahelski, Lisowski, Lissowski, Nićwieciński, Niewieściński, Nikonowicz, Odloczyński, Piechowicz, Plewaka, Plewako, Przegaliński, Przegon, Przegoń, Przepałkowski, Przezdomski, Sieracki, Strzegocki, Wietrzyński, Wolfram, Zakobielski, Zołczycki, Zwiartowski, Zwonkowski, Żołczycki, Żółcic.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Ulanowski, Bolesław "Starodawne prawa polskiego pomniki", t.7, Kraków 1885
  • Gajl, Tadeusz "Herby szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodów"
  • Genealogia Dynastyczna
Na podstawie artykułu: "Przeginia (herb szlachecki)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy