Przekleństwo (powieść)


Przekleństwo (powieść) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przekleństwopowieść Karola Bunscha z 1973 roku należąca do cyklu Powieści Piastowskie. Akcja powieści toczy się w latach 10861089. Bohaterem jest młody Mieszko syn Bolesława Szczodrego. Powieść opisuje losy Mieszka od chwili powrotu do kraju rządzonego przez jego stryja Władysława.

Opis fabuły | edytuj kod

Młody Mieszko powraca z wygnania z Węgier dzięki wymuszonemu przez jego babkę Dobroniegę pozwoleniu stryja Włodzisława. Zgodnie z obietnicą babki złożoną stryjowi, Mieszko nie zamierza domagać się władzy należnej mu po ojcu, jednak nadzieja pokładana w nim przez możnych jak i prosty lud zmęczony panowaniem wszechwładnego palatyna Sieciecha, mimowolnie naprowadza go na tę drogę. Młody i niedoświadczony Mieszko próbuje pogodzić obietnicę daną stryjowi z oczekiwaniami w nim pokładanymi, jednocześnie coraz bardziej zdaje sobie sprawę z zagrożenia, jakie niesie ze sobą jego pochodzenie. Sieciech nie zamierza biernie czekać na rozwój wypadków – postanawia pozbyć się niebezpiecznego pretendenta do tronu.

Na podstawie artykułu: "Przekleństwo (powieść)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy