Przychód krańcowy


Przychód krańcowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przychód krańcowy (ang. marginal revenue, skr. MR) – dodatkowy przychód, jaki może przynieść sprzedaż dodatkowej jednostki produktu.

Formalnie przychód krańcowy M R {\displaystyle MR} to pochodna przychodu całkowitego T R {\displaystyle TR} względem ilości Q {\displaystyle Q} sprzedanego produktu,

M R = d T R d Q . {\displaystyle MR={\frac {dTR}{dQ}}.}

Ponieważ przychód całkowity T R {\displaystyle TR} to iloczyn ilości Q {\displaystyle Q} sprzedanego produktu do jego ceny P ( Q ) {\displaystyle P(Q)} (zależnej od sprzedanej ilości),

T R = P ( Q ) Q , {\displaystyle TR=P(Q)\cdot Q,}

to przychód krańcowy M R {\displaystyle MR} na mocy reguły łańcuchowej wyraża się wzorem

M R = d ( P ( Q ) Q ) d Q = d P ( Q ) d Q Q + P ( Q ) d Q d Q = P ( Q ) + Q d P ( Q ) d Q . {\displaystyle MR={\frac {d(P(Q)\cdot Q)}{dQ}}={\frac {dP(Q)}{dQ}}\cdot Q+P(Q)\cdot {\frac {dQ}{dQ}}=P(Q)+Q\cdot {\frac {dP(Q)}{dQ}}.}

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Przychód krańcowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy