Przyjaciel Ludu


Przyjaciel Ludu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przyjaciel Ludu – tygodnik ilustrowany o tematyce społeczno-politycznej, wydawany w okresie zaboru austriackiego, założone przez Bolesława Wysłoucha i Józefa Jaegermanna[1]. Początki trwania pisma obejmowały głównie Lwów (1889–1902). Następnie pismo przeniosło działalność na obszary Krakowa (1903–1914 i 1919–1933) i Warszawy (1946–1947). W listopadzie 1903 r. biskup tarnowski Leon Wałęga w okólniku skierowanym do księży zakazywał wiernym czytania Przyjaciela Ludu. Podobnie postąpił w 1924 biskup przemyski Józef Sebastian Pelczar[2]. Pismo było organem prasowym Stronnictwa Ludowego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Z kraju. Ś. p. Józef Jagermann. „Kurier Warszawski”. Nr 5, s. 5, 5 stycznia 1928. 
  2. Stanisław Giza. Kalendarz wydarzeń historii ruchu ludowego 1895-1965. Warszawa 1967, s. 16,74.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Przyjaciel Ludu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy