Przywództwo Regionalne syryjskiej partii Baas


Przywództwo Regionalne syryjskiej partii Baas w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Baszszar al-Asad, aktualny (2015) sekretarz generalny Przywództwa Regionalnego syryjskiej partii Baas

Przywództwo Regionalne – najwyższy stały organ kierujący syryjską partią Baas.

Spis treści

Nazwa i kompetencje | edytuj kod

Ideologia baasistowska zakłada istnienie jednego wielkiego narodu arabskiego. Partia Baas posiada zatem Przywództwo Narodowe, które ma kierować strukturami organizacji w całym świecie arabskim, oraz Przywództwa Regionalne, zarządzające strukturami partyjnymi w poszczególnych państwach. W praktyce politycznej syryjskiej partii Baas Przywództwo Narodowe straciło na znaczeniu i jego istnienie ma wymiar wyłącznie symboliczny[1]. Rywalizacja między Przywództwem Narodowym i Regionalnym, z uwagi na różnice poglądów między członkami każdego z ciał, zaistniała już po przejęciu władzy w Syrii przez partię. Przywództwo Regionalne, któremu de facto przewodził Salah Dżadid, reprezentowało bardziej radykalne poglądy niż Przywództwo Narodowe z gen. Aminem al-Hafizem i twórcami partii Salah ad-Dinem al-Bitarem oraz Michelem Aflakiem. W rywalizacji o kontrolę nad organizacją zwycięstwo odniosło Przywództwo Regionalne. 19 grudnia 1965 gen. al-Hafiz, widząc, że traci wpływy w kraju mimo pełnienia urzędu głowy państwa, postanowił rozwiązać Przywództwo Regionalne[2]. Decyzja ta została odwołana po tym, gdy radykałowie na czele z Dżadidem i Hafizem al-Asadem przejęli władzę w kraju drogą drugiego zamachu stanu[3].

Kompetencje | edytuj kod

Przywództwo Regionalne jest najwyższym stałym organem kierującym działaniami syryjskimi partii Baas między jej poszczególnymi kongresami, które odbywają się nieregularnie[1]. Konstytucja Syrii stanowi, że kandydat na prezydenta Syrii, zanim jego kandydatura zostanie przedstawiona Zgromadzeniu Ludowemu i poddana pod referendum, musi zostać zaakceptowany przez Przywództwo Regionalne[1]. Przywództwu Regionalnemu podlega panarabska zbrojna organizacja palestyńska As-Sa’ika[4]. Przy Przywództwie działa również Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, które w teorii zajmuje się koordynowaniem działań krajowych agencji wywiadowczych. W praktyce jednak mają one szeroką autonomię[5].

Skład | edytuj kod

Sekretarze generalni | edytuj kod

Przywództwo Regionalne rozwiązane między 19 grudnia 1965 a 27 marca 1966

Zastępcy sekretarzy generalnych | edytuj kod

Członkowie[6][7] | edytuj kod

Charakterystyka składu osobowego Przywództwa Regionalnego | edytuj kod

Według badań Nikolaosa van Dama w pierwszych latach po zdobyciu władzy w Syrii przez partię Baas w Przywództwie Regionalnym proporcje między działaczami pochodzącymi z mniejszości wyznaniowych a sunnitami były prawie równe (27 sunnitów i 23 przedstawicieli mniejszości - 10 druzów, 7 alawitów, 5 ismailitów i chrześcijanin). Podobnie wyglądała sytuacja w latach 1966-1970, gdy przez Przywództwo przewinęło się 33 sunnitów i 31 działaczy pochodzących z mniejszości, w tym piętnastu alawitów. W najwyższym krajowym organie partii Baas nie było żadnego polityka pochodzącego z Damaszku lub Aleppo. Sytuacja ta uległa zmianie po przejęciu władzy przez Hafiza al-Asada w 1970. W ramach tzw. Ruchu Korygującego całkowicie wymieniono skład Przywództwa Regionalnego. W celu przekonania notabli miejskich do rządów partii Baas al-Asad wprowadził do niego działaczy pochodzących z miast, należących do sunnickiej większości[8][9]. W latach rządów Hafiza al-Asada członkami Przywództwa Regionalnego było 67 sunnitów, 20 alawitów, 7 chrześcijan i 4 druzów. W latach 2000-2011 liczba sunnitów była jeszcze wyższa (127 przy 42 alawitach, 20 druzach, 12 chrześcijanach i 11 ismailitach)[9].

Uwagi | edytuj kod

  1. Pozostawał w Przywództwie do śmierci.
  2. Pozostawał w Przywództwie do śmierci.
  3. Pozostawał w Przywództwie do śmierci w zamachu.
  4. Pozostawał w Przywództwie do śmierci w zamachu.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Ł. Fyderek, Pretorianie i technokraci..., s. 90.
  2. N. van Dam, The Struggle..., s. 44.
  3. N. van Dam, The Struggle..., s. 47.
  4. N. van Dam, The Struggle..., s. 67.
  5. Bashar al-Assad's inner circle
  6. H. Batatu, Syria's Peasantry..., s. 331-355.
  7. New Baathist Regional Command
  8. N. van Dam, The Struggle..., s. 78.
  9. a b N. van Dam, The Struggle..., s. 86.

Bibliografia | edytuj kod

  • Batatu H., Syria's Peasantry, the Descendants of Its Lesser Rural Notables, and Their Politics, Princeton University Press, Princeton 2012, ​ISBN 978-1-4008-4584-2
  • Fyderek Ł.: Pretorianie i technokraci w reżimie politycznym Syrii. Kraków: Księgarnia Akademicka, 2011. ISBN 978-83-7638-111-4.
  • van Dam N.: The Struggle for Power in Syria. Politics and Society under Asad and the Ba'ath Party. London: I. B. Tauris, 2011. ISBN 978-1-84885-760-5.
Na podstawie artykułu: "Przywództwo Regionalne syryjskiej partii Baas" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy