Ptolemeusz z Mauretanii


Ptolemeusz z Mauretanii w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ptolemeusz z Mauretanii (gr. Ptolemajos) (ur. 1 p.n.e., zm. 40 n.e.) – król Mauretanii w latach 23–40[1].

Ptolemeusz był synem króla Juby II i Kleopatry Selene, córki królowej Egiptu Kleopatry VII i Marka Antoniusza. Zasiadał na tronie mauretańskim jako następca Juby w latach 23–40. Został zabity z rozkazu cesarza Kaliguli. Powodem uśmiercenia była zazdrość Kaliguli o to, że Ptolemeusz pokazał się publicznie w bardziej okazałym płaszczu niż cesarz[2]. Jego królestwo Kaligula włączył do cesarstwa jako prowincję Mauretanię, podzieloną później przez Klaudiusza na dwie: Mauretania Caesariensis i Mauretania Tingitana. Był po kądzieli ostatnim przedstawicielem dynastii Ptolemeuszy[3][1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Kwiatkowski 2008 ↓, s. 971.
  2. Swetoniusz ↓, Kaligula 35.
  3. Świderkówna 2008 ↓, s. 242.

Bibliografia | edytuj kod

Źródła
Opracowania
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ptolemeusz z Mauretanii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy