Puccinia helianthi


Puccinia helianthi w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puccinia helianthi Schwein. – gatunek grzybów z rodziny rdzowatych (Pucciniaceae)[1]. Grzyb mikroskopijny, pasożytujący na kilku rodzajach roślin z rodziny astrowatych: słoneczniku (Helianthum), rzepieniu (Xanthium) i Iva[2]. Wywołuje u nich chorobę zwaną rdzą[3] (u słonecznika jest to rdza słonecznika[4]).

Spis treści

Systematyka i nazewnictwo | edytuj kod

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Puccinia, Pucciniaceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonim: Dicaeoma helianthii (Schwein.) Kuntze[5].

Morfologia i rozwój | edytuj kod

Jest pasożytem jednodomowym, tzn. cały jego cykl rozwojowy odbywa się na jednym żywicielu. Jest wąskim oligofagiem, występującym na zaliczanych do kilku rodzajów gatunkach roślin z rodziny astrowatych (Asteraceae)[2]. Jest rdzą pełnocyklową, wytwarzającą wszystkie 5 typowych dla rdzowców rodzajów zarodników. W okresie wegetacyjnym na porażonych roślinach wytwarzane są spermacja, ecjospory, urediniospory i teliospory, od jesieni do wiosny na obumarłych resztkach porażonych roślin wytwarzane są bazydiospory, które wiosną dokonują infekcji pierwotnej porażając młode rośliny. Latem urediniospory dokonują infekcji wtórnych rozprzestrzeniając chorobę[6].

Ecja, uredinia i telia występują przeważnie na dolnej stronie liści porażonych roślin. Ecja kubkowate, uredinia jasnobrązowe, telia ciemnobrązowe. Urediniospory o 2 porach rostkowych. Teliospory dwukomórkowe o trwałej szypułce długości do 120 μm[2].

Występowanie | edytuj kod

Gatunek rozprzestrzeniony na całym świecie[7]. Jego żywicielami są: słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus), słonecznik ogórkolistny (Helianthus cucumerifolius), Helianthus atrorubens, Helianthus giganteus[8], Helianthus debilis, słonecznik bulwiasty (Helianthus tuberosus), Iva xanthifolia, rzepień pospolity (Xanthium strumarium)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Index Fungorum, indexfungorum.org [dostęp 2018-03-10]  (ang.).
  2. a b c d Plant Parasites of Europe [dostęp 2018-03-10]  (ang.).
  3. Joanna Marcinkowska: Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii. Warszawa: PWRiL, 2012. ISBN 978-83-09-01048-7.
  4. red. Ewa Jajor, Marek Mrówczyñski. Metodyka integrowanej ochrony słonecznika dla producentów Program wieloletni 2011-2015. Instytut Ochrony Roślin. Państwowy Instytut Badawczy, Uniwersytet Przyrodniczy, Poznań. isbn=978-83-89867-74-2
  5. Species Fungorum (ang.). speciesfungorum.org. [dostęp 2018-03-03].
  6. Sunflower rust [dostęp 2018-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2014-05-01] .
  7. Discover Life Maps [dostęp 2018-03-10] .
  8. Wiesław Mułenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska, A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski, Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008, ​ISBN 978-83-89648-75-4
Identyfikatory zewnętrzne (takson):
Na podstawie artykułu: "Puccinia helianthi" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy