Puchar Świata w kombinacji norweskiej


Puchar Świata w kombinacji norweskiej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 8 mar 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puchar Świata w kombinacji norweskiej lub Puchar Świata w dwuboju klasycznym - rozgrywany corocznie cykl zawodów w kombinacji norweskiej. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Po zsumowaniu punktów poszczególnych zawodników z każdego konkursu, tworzona jest klasyfikacja. Kombinator będący na jej czele, otrzymuje Puchar Świata - Kryształową Kulę.

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1983/84. Pierwszym zdobywcą Pucharu Świata został Norweg Tom Sandberg. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej jest Niemiec Eric Frenzel, którzy pięciokrotnie z rzędu zdobywał Kryształową Kulę. Jedynym Polakiem, który stanął na podium pojedynczych zawodów Pucharu Świata był Stanisław Ustupski. Dokonał on tego 21 stycznia 1989 roku[1].

Od sezonu 2013/2014 w Seefeld rozgrywany jest Nordic Combined Triple.

Spis treści

Zasady | edytuj kod

Poprzednie punktacje za konkurs Pucharu Świata | edytuj kod

W sezonach od 1983/1984 do 1992/1993 zawodnikom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

Od sezonu 1993/1994 całkowicie zreformowano zasady obowiązujące w Pucharze Świata. Nie było już skromnej punktacji dla 15 zawodników, a bardzo rozbudowana dla 45. Punktacja ta obowiązywała do sezonu 2001/02 włącznie[1][2].

Obecna punktacja za konkurs Pucharu Świata | edytuj kod

Za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

Zawody Nordic Combined Triple są rozgrywane przez trzy dni w austriackim Seefeld. W pierwszym dniu zawodnicy oddają jeden skok i biegną 5 km, w drugim dniu oddają jeden skok i pokonują 10 km, a w trzecim dniu wykonują dwa skoki i mierzą się na dystansie 15 km. Do zawodów w trzecim dniu dopuszczonych jest 30 najlepszych zawodników po dwóch dniach. W pierwszym i drugim dniu rywalizacji zawodnicy dostają połowę standardowych punktów (np. zwycięzca otrzymuje 50 punktów), a w trzecim dniu liczba standardowych punktów jest mnożona razy dwa (np. zwycięzca otrzymuje 200 punktów).

Żeby zawodnik mógł zostać dopuszczony do startu w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, musi posiadać na swoim koncie punkty Pucharu Kontynentalnego. Konkurs składa się z dwóch konkurencji klasycznych w narciarstwie: skoków i biegów.

Obecnie zawody Pucharu Świata odbywają się w czterech konkurencjach:

  • drużynowo:
    • klasyczny - czterech zawodników startuje najpierw w jednej serii skoków, a następnie odbywa się bieg 4x5 km,
    • sprint drużynowy - dwóch zawodników startuje najpierw w jednej serii skoków, a następnie odbywa się bieg 2x7.5 km,

W poprzednich sezonach rozgrywano także:

  • bieg długi metodą Gundersena - dwie serie skoków i bieg na 15 km,
  • sprint metodą Gundersena - jedna seria skoków i bieg na 7.5 km,
  • bieg masowy - bieg na 10 km i dwie nieoceniane serie skoków,
  • Penalty Race - jedna seria skoków i bieg na 10 km z karnymi rundami (150 m każda).

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani (punkty za miejsca, które by zajęli nie są przyznawane). Oznacza to, że jeśli dwaj zawodnicy zajmują pierwsze miejsce, to obaj dostaną po 100 pkt., a następny 60 pkt. Miejsca w klasyfikacji Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodnika w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku, kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą ilość punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężył w konkursie PŚ lub najwyższe zajęte przez niego miejsce w konkursie jest lepsze od miejsca jego konkurenta.

W przypadku gdy nie rozegrana zostanie jedna konkurencja zawody zostają odwołane. Jako zabezpieczenie przed częstym odwoływaniem zawodów, FIS wprowadziła w sezonie 2008/2009 tak zwaną rundę prowizoryczną. Jest to seria skoków rozgrywana zazwyczaj dzień przed właściwymi zawodami. Jeśli w dniu zawodów warunki pogodowe uniemożliwiają przeprowadzenie konkursu skoków, to wyniki rundy prowizorycznej uznawane są za wyniki rundy konkursowej. Runda prowizoryczna jest rozgrywana tylko raz na weekend. Jeśli w kalendarzu zaplanowano dwa konkursy to runda prowizoryczna w razie potrzeby wykorzystywana jest w obu konkursach[3].

Klasyfikacje | edytuj kod

Ronny Ackermann, trzykrotny zwycięzca PŚ Anssi Koivuranta, zwycięzca z 2009 r. Jason Lamy Chappuis, zwycięzca klasyfikacji sprintu z 2007 r. oraz klasyfikacji generalnej PŚ w latach 2010-2012 Björn Kircheisen, dwukrotnie trzeci w PŚ Todd Lodwick, mistrz świata z 2009 r. Tino Edelmann, trzykrotny srebrny medalista mistrzostw świata

Generalna | edytuj kod

Sprint | edytuj kod

Puchar Narodów | edytuj kod

Mała kryształowa kula – najlepszy biegacz | edytuj kod

Mała kryształowa kula – najlepszy skoczek | edytuj kod

Statystyki zespołowe | edytuj kod

Statystyki indywidualne | edytuj kod

Stan na koniec sezonu 2019/2020

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Historyczne sprostowanie - punkty Pochwały (pol.). kombinacjanorweska.dbv.pl, 2011-05-30. [dostęp 2011-09-22].
  2. Klasyfikacja generalna Pucharu Świata w sezonie 2001/2002 po pierwszych zawodach (ang.)
  3. Fisnordiccombined.com: PCR (ang.)

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Puchar Świata w kombinacji norweskiej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy