Puchar Świata w skokach narciarskich


Puchar Świata w skokach narciarskich w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puchar Świata w skokach narciarskich – rozgrywany corocznie, pomiędzy listopadem a marcem, cykl zawodów w skokach narciarskich, przeprowadzany przez Międzynarodową Federację Narciarską (FIS). Odbywa się głównie w krajach nordyckich i Europie Środkowej, z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Korei Południowej, Kanadzie, Rosji, Szwecji, we Francji i Włoszech. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Każdemu zawodnikowi, który co najmniej raz zajął miejsce wśród 30 najlepszych w konkursie, sumuje się zdobyte w nich punkty. Na podstawie tych punktów tworzona jest klasyfikacja Pucharu Świata. Jest ona przejściowa, tzn. jest aktualizowana po każdym konkursie. Jej aktualny lider w kolejnym konkursie Pucharu Świata startuje w żółtym plastronie. Po odbyciu się wszystkich konkursów Pucharu Świata (czyli na koniec sezonu) klasyfikacja staje się klasyfikacją końcową. Skoczek będący na jej czele staje się zwycięzcą i otrzymuje Puchar Świata – Kryształową Kulę.

W ramach PŚ rozgrywa się też Puchar Świata w lotach narciarskich, którego zwycięzcą zostaje zawodnik, który zdobędzie największą liczbę punktów we wszystkich konkursach lotów w sezonie. Triumfator klasyfikacji w tej specjalności otrzymuje tzw. Małą Kryształową Kulę. Do generalnej klasyfikacji Pucharu Świata jest także zaliczany między innymi Turniej Czterech Skoczni. Prowadzona jest również klasyfikacja drużynowa (Puchar Narodów), na którą składają się punkty zawodników z poszczególnych krajów zdobyte w konkursach indywidualnych, drużynowych i mieszanych. Konkursy igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata i mistrzostw świata w lotach narciarskich nie są wliczane do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[a][b].

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1979/1980. Pomysł wprowadzenia cyklu konkursów, których wyniki zaliczane byłyby do wspólnej klasyfikacji, przejęty został z narciarstwa alpejskiego, w którym Puchar Świata rozgrywany jest od 1967 roku[1]. Zwycięzcą pierwszego sezonu PŚ w skokach został Austriak Hubert Neuper. Trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej uzyskał wówczas polski skoczek – Stanisław Bobak.

Klasyfikację generalną najczęściej, bo czterokrotnie, wygrywali: Fin Matti Nykänen oraz Adam Małysz, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki trzy razy z rzędu. Najwięcej zwycięstw w poszczególnych konkursach odniósł austriacki skoczek – Gregor Schlierenzauer, który na najwyższym stopniu podium stawał 53 razy. Drugie miejsce w tej klasyfikacji zajmuje Matti Nykänen (46 zwycięstw), trzeci jest Adam Małysz (39 zwycięstw).

Dotychczas dziewięciu polskich skoczków triumfowało w konkursach Pucharu Świata – Adam Małysz (39 razy, 1996–2011), Kamil Stoch (33 razy, 2011–2019), Piotr Fijas (3 razy, 1980–1986), Maciej Kot (dwa razy, 2017), Stanisław Bobak (raz, 1980), Piotr Żyła (raz, 2013), Krzysztof Biegun (raz, 2013), Jan Ziobro (raz, 2013) i Dawid Kubacki (raz, 2019). Łącznie w historii Pucharu Świata polscy skoczkowie odnieśli 82 zwycięstwa.

Spis treści

Zasady | edytuj kod

Zawody indywidualne | edytuj kod

Skoczek narciarski (Anders Bardal) w żółtej koszulce lidera Pucharu Świata, marzec 2012 Kryształowa Kula, trofeum dla zwycięzcy w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata

Konkurs indywidualny Pucharu Świata składa się na ogół z dwóch serii skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna seria). W każdym konkursie bierze udział 50 skoczków (40 w konkursach lotów), którzy wyłaniani są w kwalifikacjach przed konkursem. Czasem w konkursie bierze udział więcej niż 50 skoczków. Następuje to wtedy, gdy nie można było przeprowadzić rundy kwalifikacyjnej[2]. Zazwyczaj jednak w pierwszej serii skacze 50 zawodników, w kolejności według zajmowanej pozycji w Pucharze Świata. 30 najlepszych kwalifikuje się do drugiej, decydującej serii, zdobywając punkty Pucharu Świata. Dodatkowo do drugiej serii bądź samego konkursu zostają dopuszczeni zawodnicy, którzy w pierwszej serii (kwalifikacjach) uzyskali co najmniej 95% odległości najlepszego zawodnika, lecz nie uzyskali wystarczającej liczby punktów potrzebnych do kwalifikacji z powodu upadku (dla przykładu: gdy odległość najlepszego zawodnika wynosi 130 metrów, to 95% tejże odległości wynosi 123,5 metra). Specyficzne zasady rozgrywania pierwszej serii konkursu obowiązują na zaliczanym do punktacji Pucharu Świata Turnieju Czterech Skoczni, noszą one nazwę System KO. W serii finałowej skoki oddawane są w kolejności odwrotnej do miejsca zajmowanego po pierwszej serii (jeśli dwaj zawodnicy po pierwszej serii zajmują to samo miejsce, to w drugiej serii jako pierwszy startuje skoczek mający niższy numer startowy).

Aby konkurs został uznany za ważny, musi zostać zakończona co najmniej jedna seria, w przeciwnym przypadku konkurs zostaje odwołany i tym samym nieważny, co powoduje anulowanie wszystkich skoków, a punkty do klasyfikacji PŚ nie będą w danym konkursie przyznane. W przypadku gdy w czasie trwania drugiej serii konkurs nie zostanie dokończony z powodu złych warunków atmosferycznych, to za oficjalne wyniki przyjmuje się wyniki serii pierwszej.

Miejsca w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodników w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą liczbę punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężał w konkursach PŚ, lub najwyższe zajęte przez niego miejsca w konkursach są lepsze od miejsc jego konkurenta. Lider klasyfikacji generalnej (łącznej) ma prawo do startowania w zawodach w żółtej koszulce (w sezonach 2006/2007 i 2007/2008 lider PŚ startował w czerwonej koszulce lidera).

Prawo startu w zawodach | edytuj kod

Prawo udziału w kwalifikacjach do konkursu Pucharu Świata mają zawodnicy, którzy punktowali już w zawodach tej rangi lub w zawodach Letniego Grand Prix (dożywotnie prawo startu w PŚ), oraz zawodnicy, którzy punktowali w aktualnym lub poprzednim sezonie Pucharu Kontynentalnego[3]. Od sezonu 2013/2014 w chwili startu należy mieć ukończone 16 lat[4].

Liczba uczestników, których każdy kraj ma prawo wystawić w kwalifikacjach do zawodów, jest ograniczona. Ustala się ją na podstawie liczby zawodników sklasyfikowanych do 55. pozycji w Światowej Liście Rankingowej, która wyznacza limity startowe na dane periody Pucharu Świata (w sezonie jest ich siedem – dwa latem i pięć zimą). Minimalna kwota startowa wynosi 2 zawodników (nawet jeżeli kraj nie ma swojego reprezentanta w rankingu FIS WRL) i na podstawie rankingu WRL może zostać powiększona do sześciu miejsc. Dzięki trzem najlepszym miejscom w ostatnim periodzie Pucharu Kontynentalnego kwota startowa może zostać zwiększona maksymalnie do 7 miejsc. Państwo, które jest gospodarzem zawodów, może w swoim kraju, dwa razy w sezonie, wystawić dodatkowo grupę krajową, składającą się z 6 skoczków[5].

Od sezonu 2007/2008 do sezonu 2016/2017 czołowa dziesiątka (a wcześniej przez kilka lat czołowa piętnastka) klasyfikacji generalnej Pucharu Świata otrzymywała automatyczną kwalifikację do zawodów[2][6]. Zawodnicy ci mogli brać udział w kwalifikacjach, ale od sezonu 2007/2008 ich skoki nie były zaliczane do wyników eliminacji i nie były oceniane przez sędziów (wyjątkiem były konkursy Turnieju Czterech Skoczni, rozgrywane systemem KO). Oddanie skoku w serii kwalifikacyjnej zawodnika z czołowej „10”, a wcześniej „15”, nie było obowiązkowe i decyzja o oddaniu skoku była uzależniona od skoczka.

Ocena skoku | edytuj kod

Każdy zawodnik po oddaniu swojej próby otrzymuje ocenę łączną, na którą składają się noty za długość skoku i jego styl. Ocena nie może być ujemna, jeśli ocena po zsumowaniu obu not jest niższa od zera, zawodnik otrzymuje za skok 0 punktów.

Punkty za odległość
Po zmierzeniu odległości skoku liczy się jej długość względem tzw. punktu K (punkt konstrukcyjny skoczni), który jest równy 60 pkt w klasyfikacji (120 pkt na skoczniach mamucich). Za każdy metr dalej lub bliżej od punktu K zawodnik otrzymuje +1,8 lub -1,8 pkt na dużej skoczni, a +2,0 lub -2,0 pkt na mniejszych skoczniach (na mamucich +1,2 lub -1,2 pkt). Długość skoku mierzona jest od progu skoczni do pięty tylnego buta skoczka, w chwili zetknięcia się narty na całej długości z zeskokiem, z dokładnością do 0,5 m[7].

Noty za styl
Oprócz punktów za odległość pięciu sędziów dodaje noty za styl (2 skrajne noty są odrzucane), w skali 0-20 pkt[8], według następujących zasad[9]:

– za błędy w fazie lotu jeden sędzia może odjąć maksymalnie 5 pkt; oceniane jest płynne przejście do fazy lotu, symetryczna i stabilna pozycja w jej trakcie, zapoczątkowanie lądowania w odpowiednim momencie – w fazie lądowania stracić można również 5 pkt, przy czym 2 pkt odejmuje się w przypadku lądowania bez telemarku – najwięcej punktów można utracić w fazie odjazdu; całkowity upadek oznacza utratę 7 pkt; za dotknięcie jakąś częścią ciała zeskoku odejmowanych jest 4-5 pkt; przyjęcie przed przekroczeniem granicy upadków nieprawidłowej pozycji ciała powoduje odjęcie 0,5-3 pkt. – zachowanie skoczka na wybiegu poza granicą upadków nie jest oceniane przez sędziów

Dodatkowe przeliczniki
Od piątego periodu sezonu 2009/2010 (zawody na skoczni mamuciej w Oberstdorfie) oprócz not za styl i długość skoku wpływ na ocenę końcową skoczka ma przelicznik za prędkość i kierunek wiatru oraz za ewentualną zmianę długości najazdu[10][11].

Punktacja zawodów indywidualnych | edytuj kod

Od sezonu 1993/1994 za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani. Przykładowo, jeśli dwaj zawodnicy zajmą pierwsze miejsce, to obaj uzyskają po 100 pkt, a następny skoczek w klasyfikacji zdobędzie 60 pkt za trzecie miejsce.

W sezonach 1979/19801992/1993 skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

Zawody drużynowe | edytuj kod

Oprócz konkursów indywidualnych rozgrywane są także konkursy drużynowe. Aby konkurs mógł się odbyć, musi się do niego zgłosić co najmniej 8 krajów. W innym przypadku rozgrywane są zawody indywidualne. Każda z drużyn wystawia czterech zawodników, którzy oddają po dwa skoki[2].

W konkursie odbywają się dwie rundy po cztery serie skoków (czasem, ze względu na złe warunki atmosferyczne, rozgrywana jest tylko jedna runda). W każdej z 8 serii, członkowie drużyn oddają po jednym skoku (jeden skoczek z każdej drużyny na serię). Kolejność startu członków drużyny jest ustalona i nie może się zmieniać pomiędzy rundami. W drugiej rundzie konkursu startuje 8 najlepszych drużyn z rundy pierwszej (chyba że na 8. miejscu znajdują się ex aequo dwie lub więcej drużyn).

Zwycięzcą zawodów zostaje drużyna, która uzyska najwyższą łączną notę punktową za skoki wszystkich jej członków, we wszystkich zakończonych rundach.

Miejsca państw w klasyfikacji Pucharu Narodów ustalane są na podstawie sumy punktów z konkursów drużynowych oraz sumy punktów zdobytych przez wszystkich zawodników danego kraju w konkursach indywidualnych w danym sezonie.

Punktacja zawodów drużynowych | edytuj kod

Od sezonu 2001/2002 za miejsca zajęte w drużynowych konkursach Pucharu Świata kraje otrzymują punkty według następującej tabeli:

W sezonach 1993/19942000/2001 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

W sezonach 1991/1992 i 1992/1993 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

Zawody mieszane | edytuj kod

Od sezonu 2012/2013 rozgrywane są także konkursy drużyn mieszanych (jeden w sezonie). Startują w nich drużyny składające się z dwóch zawodników i dwóch zawodniczek. Zasady rozgrywania konkursu drużynowego są takie same, jak zwykłego konkursu drużynowego, z jedną różnicą: punkty zdobyte przez każdą z drużyn są dzielone na połowę i dopisywane w połowie do klasyfikacji drużynowej Pucharu Świata mężczyzn, a w połowie do takiej samej klasyfikacji kobiet. Zatem za zajęcie poszczególnych miejsc kraje otrzymują w obu klasyfikacjach (męskiej i kobiecej) punkty według poniższej tabeli:

Zdobywcy Pucharu Świata | edytuj kod

Hubert Neuper – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1979/1980 Matti Nykänen – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1982/1983, 1984/1985, 1985/1986 i 1987/1988 Jens Weißflog – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1983/1984 Espen Bredesen – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 1993/1994 Andreas Goldberger – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1992/1993, 1994/1995 i 1995/1996 Primož Peterka – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1996/1997 i 1997/1998 Martin Schmitt – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 1998/1999 i 1999/2000 Adam Małysz – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2000/2001, 2001/2002, 2002/2003 i 2006/2007 Janne Ahonen – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2003/2004 i 2004/2005 Jakub Janda – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2005/2006 Thomas Morgenstern – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2007/2008 i 2010/2011 Gregor Schlierenzauer – zdobywca Pucharu Świata w sezonach 2008/2009 i 2012/2013 Simon Ammann – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2009/2010 Anders Bardal – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2011/2012 Kamil Stoch – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2013/2014 i 2017/2018 Severin Freund – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2014/2015 Peter Prevc – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2015/2016 Stefan Kraft – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2016/2017 Ryōyū Kobayashi – zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2018/2019  Osobny artykuł: Lista zdobywców Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Po Puchar Świata, za zwycięstwo w klasyfikacji indywidualnej, sięgało ogółem 22 skoczków z 10 krajów. Rekordzistami są Fin – Matti Nykänen i Polak – Adam Małysz, którzy triumfowali czterokrotnie, przy czym polski skoczek jest jedynym, który dokonał tej sztuki 3 razy z rzędu. Najwięcej zdobywców PŚ pochodzi z Austrii – sześciu. Łącznie skoczkowie z tego kraju byli najlepsi 11 razy.

Poniższa tabela przedstawia chronologiczne zestawienie zdobywców Pucharu Świata, indywidualnie i drużynowo:

Zdobywcy Pucharu Narodów | edytuj kod

W klasyfikacji drużynowej (Puchar Narodów) zwyciężało dotąd 6 reprezentacji. Najczęściej reprezentacja Austrii (17 razy), następnie Norwegii (8 razy), Finlandii (7 razy), Japonii (3 razy), Niemiec (2 razy) oraz Reprezentacja Polski (2 razy).

Klasyfikacja generalna | edytuj kod

Podział według krajów | edytuj kod

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Puchar Narodów | edytuj kod

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Podział według zawodników | edytuj kod

Najwięcej zwycięstw i miejsc na podium w klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Najwięcej podiów klasyfikacji generalnej z rzędu | edytuj kod

Reprezentanci Polski w czołowej „10” klasyfikacji generalnej | edytuj kod

Konkursy indywidualne | edytuj kod

 Osobny artykuł: Zwycięzcy konkursów Pucharu Świata w skokach narciarskich.

Najwięcej zwycięstw w konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

Podział według krajów | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Opracowano na podstawie[12].

Podział według zawodników | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.[13]

 Osobny artykuł: Lista skoczków narciarskich ze zwycięstwem w Pucharze Świata.

Podium Pucharu Świata wszech czasów | edytuj kod

Podział według zawodników | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.[13]

 Osobny artykuł: Lista skoczków narciarskich z podium w Pucharze Świata.  Zobacz też: Lista podiów reprezentacji Polski w Pucharze Świata w skokach narciarskich.

Podział według krajów | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Opracowano na podstawie[12].

Pierwsza „5” Pucharu Świata wszech czasów | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Pierwsza „10” Pucharu Świata wszech czasów | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.[14]

Pierwsza „30” Pucharu Świata wszech czasów | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Najwięcej występów w konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.
Wzięto pod uwagę dyskwalifikacje. Nie wliczono występów w kwalifikacjach, które nie dały awansu do konkursu.

Noriaki Kasai – najstarszy zwycięzca konkursu Pucharu Świata

Najstarsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Najstarsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.
Uwzględniono wyłącznie zawodników powyżej 30. roku życia. Opracowano na podstawie bazy wyników Adama Kwiecińskiego[15].

Najmłodsi zwycięzcy konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Najmłodsi zawodnicy na podium konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.
Uwzględniono wyłącznie zawodników poniżej 18. roku życia. Opracowano na podstawie strony FIS oraz bazy wyników Adama Kwiecińskiego[16][15].

Zawodnicy z największym odstępem czasowym między pierwszym a ostatnim zwycięstwem w konkursie Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.
Uwzględniono zawodników z co najmniej 10-letnim odstępem między pierwszą a ostatnią wygraną.

Zawodnicy z największym odstępem czasowym między pierwszym a ostatnim podium konkursu Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 24 marca 2019, po zawodach w Planicy.
Uwzględniono zawodników z co najmniej 10-letnim odstępem między pierwszym a ostatnim podium.

Najwięcej wygranych w sezonie konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Podział według zawodników | edytuj kod

Podział według państw | edytuj kod

Najwięcej razy na podium Pucharu Świata w sezonie | edytuj kod

Podział według zawodników | edytuj kod

Podział według państw | edytuj kod

Najwięcej wygranych z rzędu konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Najwięcej razy z rzędu na podium konkursów Pucharu Świata | edytuj kod

Konkursy drużynowe | edytuj kod

 Osobne artykuły: Zwycięzcy konkursów drużynowych Pucharu ŚwiataPuchar Narodów w skokach narciarskich.

Najwięcej razy na podium w konkursach drużynowych Pucharu Świata | edytuj kod

Stan na 23 marca 2019, po zawodach w Planicy.

Najwięcej razy na podium w konkursach mieszanych Pucharu Świata | edytuj kod

Rozegrano tylko 2 konkursy w sezonach 2012/2013 i 2013/2014

Miejsca rozgrywania Pucharu Świata | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Puchar Świata w skokach narciarskich według miast rozgrywania zawodów.

Puchar Świata jest rozgrywany głównie w krajach nordyckich (w Norwegii i Finlandii, okazjonalnie w Szwecji) i Europie Środkowej (w Austrii, Czechach, Niemczech, Polsce, Słowenii i Szwajcarii), z pojedynczymi konkursami w Japonii. Sporadycznie, w wybranych latach, także w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Rosji, we Francji i Włoszech. W Polsce konkursy PŚ odbywają się w Zakopanem (pierwszy konkurs 26 stycznia 1980) i w Wiśle (pierwszy konkurs 9 stycznia 2013). W sumie zawody tej rangi odbywały się w 58 miejscach w 17 krajach (lub w 20 państwach, jeśli potraktować oddzielnie Czechosłowację, Jugosławię i NRD).

Miejscowości w tabeli są uporządkowane według kolejności chronologicznej ich pojawienia się w kalendarzach Pucharu Świata.

Miejsca rozgrywania PŚ w poszczególnych sezonach | edytuj kod

Miejsca rozgrywania konkursów inaugurujących sezony PŚ | edytuj kod

Miejsca rozgrywania konkursów finałowych sezonów PŚ | edytuj kod

Pozostałe statystyki | edytuj kod

Największa i najmniejsza przewaga w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata między pierwszym, a drugim miejscem | edytuj kod

Od sezonu 1993/1994 w którym za miejsca zajęte w konkursach Pucharu Świata zawodnicy otrzymywali punkty według następującej tabeli.

  • 813 pkt – Peter Prevc – Severin Freund, Sezon 2015/2016
  • 0 pkt – Severin FreundPeter Prevc, Sezon 2014/2015 (o zwycięstwie klasyfikacji generalnej PŚ decydowała ilość zwycięstw w jednym sezonie. Severin Freund odniósł w tym sezonie 9 zwycięstw, zaś Prevc 3)

W sezonach 1993/1994 i 2000/2001 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych według następującej tabeli:

Od sezonu 2001/2002 krajom przyznaje się punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych według następującej tabeli:

W sezonach 2012/2013 i 2013/2014 rozegrano 2 konkursy mieszane, a punkty podzielono na pół. według następującej tabeli:

W sezonach od 1979/1980 do 1992/1993 w których skoczkom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata według następującej tabeli:

W sezonach 1991/1992 i 1992/1993 krajom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych według następującej tabeli:

Największa przewaga pierwszego/ych zawodnika/ów nad drugim/kolejnym w konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

Opracowano na podstawie[17][15]. Uwzględniono przewagi powyżej 30 punktów.

Najmniejsza przewaga pierwszego zawodnika nad drugim w konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

Opracowano na podstawie [17][15].

Najmniejsza przewaga punktowa od 1 do 10 miejsca w konkursach Pucharu Świata | edytuj kod

Najwyższe noty za dwa skoki w konkursie Pucharu Świata (bez lotów) | edytuj kod

System bez punktów za wiatr | edytuj kod

System z punktami za wiatr | edytuj kod

Podwójni triumfatorzy konkursu Pucharu Świata | edytuj kod

Ex aequo na podium (drugie miejsce) | edytuj kod

Ex aequo na podium (trzecie miejsce) | edytuj kod

Całe podium zajmowane przez zawodników z jednego kraju w konkursie PŚ | edytuj kod

Inne | edytuj kod

  • Dotychczas, w 870 zawodach w cyklu Pucharu Świata (na 919 zaplanowanych), zwyciężało 146 zawodników. W 10 przypadkach dwóch zawodników dzieliło najwyższy stopień podium (Stan po zakończeniu sezonu 2014/2015).
  • Aż do sezonu 2018/2019 Kryształowej Kuli nie zdobył zawodnik spoza Europy. Do tamtego czasu najbliżej tego osiągnięcia w czasie obowiązywania obecnej punktacji (od sezonu 1993/1994) był Kazuyoshi Funaki (Japonia), który w sezonie 1997/1998 zajął 2. miejsce w klasyfikacji generalnej, przegrywając z Primožem Peterką o 19 punktów. Spośród skoczków rywalizujących w czasach poprzedniej punktacji (do sezonu 1992/1993) jedynym spoza Europy, który uplasował się na 2. pozycji, był Horst Bulau (Kanada), którego o 17 punktów wyprzedził Matti Nykänen. Pierwszym zwycięzcą Pucharu Świata pochodzącym spoza Europy był Ryōyū Kobayashi w sezonie 2018/19.
  • Tylko raz zdarzyło się, by zwycięzca 1. konkursu PŚ wygrał zarazem ostatni konkurs. Dokonał tego Martin Schmitt, który w sezonie 2000/2001 wygrał inauguracyjne zawody w Kuopio i finalne zawody w Planicy.
  • Austriak Ernst Vettori nigdy nie zdobył Kryształowej Kuli, mimo że aż 4-krotnie zajmował miejsca na podium klasyfikacji generalnej (był 3 razy 2. i raz 3.).

Oficjalni nadawcy | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Wyjątkiem od tej reguły był sezon 1983/1984, w którym do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas zimowych igrzysk olimpijskich w Sarajewie (w 1984).
  2. Wyjątkiem od tej reguły były sezony 1991/1992, 1993/1994, 1995/1996 i 1997/1998, w których do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata wliczono także punkty zdobyte podczas mistrzostw świata w lotach narciarskich w Harrachovie (w 1992), w Planicy (w 1994), w Tauplitz/Bad Mitterndorf (w 1996) oraz w Oberstdorfie (w 1998).
  3. Formalnie Freund i Prevc zajęli ex aequo 1. miejsce, jednak Niemiec otrzymał Kryształową Kulę za względu na większą liczbę zwycięstw w konkursach indywidualnych (9:3).
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad Konkurs został odwołany.
  5. Nie rozegrano PŚ indywidualnie, ale konkursy drużynowe zaliczono do Pucharu Narodów.
  6. Konkursy o mistrzostwo olimpijskie w 1984, zaliczone do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 1983/1984.
  7. Z powodu odwołania konkursu w Cortinie sezon rozpoczął się w Oberstdorfie (miejscu kolejnych zmagań w kalendarzu PŚ).

Przypisy | edytuj kod

  1. Adrian Dworakowski: Historia Pucharu Świata (pol.). skijumping.pl, 2002-06-30. [dostęp 2014-01-04].
  2. a b c O Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-05]. [zarchiwizowane z tego adresu.
  3. Zawodnicy z prawem startu w Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-07].
  4. Tadeusz Mieczyński: FIS oficjalnie zatwierdził kalendarze, wyższe premie dla zawodników. skijumping.pl, 2013-06-10. [dostęp 2018-08-28].
  5. Kwoty startowe w Pucharze Świata (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-01-22].
  6. Adam Bucholz: Koniec z przywilejem prekwalifikacji i Willingen Five – decyzje jesiennego kongresu FIS. skijumping.pl, 2017-10-06. [dostęp 2017-11-14].
  7. Skoki narciarskie – poznaj dyscyplinę (pol.). sport.tvp.pl. [dostęp 2014-01-06].
  8. Paweł Stawowczyk: Zasady punktacji poszczególnych konkursów (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-06].
  9. The International Ski Competition Rules – Book III Ski Jumping (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2014-01-06].
  10. Paweł Guzik: Skoki narciarskie: FIS podaje szczegóły nowych zasad! (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-01-29].
  11. Paweł Guzik: Nowe zasady punktacji tylko w kilku konkursach!. skijumping.pl. [dostęp 2018-08-28].
  12. a b FIS-Ski – All Podiums (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2018-12-01].
  13. a b FIS-Ski – Multi podiums – Winner (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-12-01].
  14. FIS-Ski – Multi podiums – Top 10 (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2018-12-01].
  15. a b c d Adam Kwieciński: Wybór zawodów - Puchar Świata. [dostęp 2019-11-14].
  16. Overview top ranked in all competitions (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-01-10].
  17. a b Rekordy i statystyki: Puchar Świata. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2018-07-08].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Puchar Świata w skokach narciarskich" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy