Puchar Heinekena


European Rugby Champions Cup w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Puchar Heinekena) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

European Rugby Champions Cup – najwyższy poziom międzynarodowych klubowych rozgrywek rugby union w Europie. W obecnej formie turniej organizowany jest od 2014 roku, jednak uważany jest za kontynuatora istniejącego w latach 1995–2014 Pucharu Heinekena. W rozgrywkach uczestniczą kluby z krajów grających w Pucharze Sześciu Narodów reprezentujących trzy ligi: Top 14, Premiership oraz Pro14.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Puchar Heinekena | edytuj kod

Rozgrywki zostały zorganizowane z inicjatywy federacji rugby pięciu krajów: Irlandii, Walii, Włoch, Rumunii i Francji, które w tym celu zawiązały organizację European Rugby Cup. W pierwszym sezonie, 1995/1996, wzięło udział 12 drużyn, a zwycięstwo odniósł francuski klub Tuluza. Drużyny rywalizowały początkowo w czterech trzyzespołowych grupach, których zwycięzcy awansowali do półfinałów[1]. W kolejnym sezonie do rozgrywek dołączyły drużyny z Anglii i Szkocji, zabrakło natomiast drużyny rumuńskiej. Liczbę drużyn powiększono do 20 (skład grup zmieniono z 3 na 5 zespołów, a fazę play-off inaugurowano na etapie ćwierćfinałów)[2]. W następnym sezonie w fazie grupowej wprowadzono kołowy system gier (każda para drużyn w grupie rozgrywała mecz i rewanż)[3]. W sezonie 1998/1999 ponownie nie uczestniczyły drużyny z Anglii (liczba drużyn w rozgrywkach zmniejszyła się do 16)[4].

Od sezonu 1999/2000, gdy powróciły do pucharu drużyny angielskie, format rozgrywek ustalił się na dłuższy czas. Brały w nich udział 24 drużyny, po 6 angielskich i francuskich, 10 z Celtic League (Pro12), zaś zasady kwalifikacji 2 pozostałych były zmienne[5]. W pierwszym etapie drużyny były podzielone na 6 czterozespołowych grup, w których mecze rozgrywano systemem kołowym. W fazie play-off rozpoczynającej się od ćwierćfinałów (do których awansowali zwycięzcy grup i dwie najlepsze drużyny z drugich miejsc) decydował pojedynczy mecz[6].

European Rugby Champions Cup | edytuj kod

Począwszy od co najmniej 2007 roku pomiędzy federacjami narodowymi a organizatorami krajowych rozgrywek ligowych – w szczególności angielskiej Premiership i francuskiej Ligue Nationale de Rugby – narastał konflikt[7][8]. Tamtejsze kluby podnosiły zarzuty o złą dystrybucję zysków i niesprawiedliwy system kwalifikacji[7][8][9][10][11][12]. Francuskie kluby kilkakrotnie groziły opuszczeniem rozgrywek[7][10], w 2012 roku zapowiadając stworzenie wraz z Anglikami alternatywnych zawodów po sezonie 2013/2014[10]. W efekcie negocjacji prowadzonych pomiędzy udziałowcami prowadzącej Puchar Heinekena spółki European Rugby Cup Ltd. zawarto porozumienie, na mocy którego jego strony powołały nową instytucję European Professional Club Rugby, a Puchar Heinekena został zastąpiony przez European Rugby Champions Cup. Liczbę uczestniczących w nim zespołów ograniczono do 20, zmieniono także reguły kwalifikacji. Wprowadzono zasadę podziału zysku po 1/3 dla klubów z każdej z lig. Porozumienie zawarto na okres co najmniej ośmiu lat[13].

Format rozrywek | edytuj kod

Kwalifikacje | edytuj kod

W rozgrywkach uczestniczy 20 klubów. Automatyczny awans uzyskuje 19 z nich:

  • siedem zespołów z ligi Pro14 (najlepsze kluby z czterech krajów uczestniczących w lidze – Irlandii, Szkocji, Walii i Włoch, oraz trzy kolejne najlepsze kluby)
  • sześć najlepszych zespołów z ligi Top 14
  • sześć najlepszych zespołów z ligi Premiership

Reguły przyznawania ostatniego, 20 miejsca w rozgrywkach, są zmienne. W sezonie 2017/2018 rywalizację o nie toczyły cztery drużyny (kolejne najlepsze dwie drużyny z Pro14 i po jednej z Top 14 i Premiership)[14].

Turniej | edytuj kod

Kluby dzieli się na cztery koszyki w zależności od pozycji bądź etapu na którym zakończyły rozgrywki play-off w swoich ligach. Zwycięzcy rozgrywek krajowych automatycznie przydzielani są do pierwszego koszyka, w wyniku małego losowania pomiędzy trzema drużynami z drugich miejsc dwie z nich przydzielane są do pierwszego koszyka, trzecia natomiast do koszyka drugiego. Kolejne drużyny są przydzielane do pozostałych koszyków według tego samego klucza.

Do trzeciego koszyka włącznie nakazem regulaminu jest aby w grupie nie mogły się spotkać drużyny z tego samego kraju przez co losowanie drużyn z ostatniego koszyka posiada dodatkowe warunki[15]. Drużyny z koszyków są rozlosowywane do pięciu czterozespołowych grup, w grupach grają każdy z każdym po dwa mecze (u siebie i na wyjeździe). Zwycięzcy grup oraz trzy najlepsze drużyny z drugich miejsc awansują do fazy pucharowej.

Za zwycięstwo przyznawane są 4 punkty, za remis 2 a za porażkę 0. Dodatkowo przyznawane są punkty bonusowe: bonus ofensywny za zdobycie czterech lub więcej przyłożeń oraz bonus defensywny za przegraną siedmioma punktami lub mniej. Każdy bonus wynosi 1 punkt i jest doliczany do punktów w tabeli[16].

Nazwa | edytuj kod

Od początku istnienia do reorganizacji w 2014 rozgrywki nosiły nazwę Pucharu Heinekena, która pochodziła od głównego sponsora – holenderskiego koncernu Heineken. W 2014 wprowadzono nazwę European Rugby Champions Cup. W 2018 podpisano nową umowę partnerską z Heinekenem i na kolejne cztery sezony rozgrywki przyjęły komercyjną nazwę Heineken Champions Cup[17].

Finały rozgrywek | edytuj kod

Lista finałów rozgrywek[18]:

Gracze roku | edytuj kod

Organizatorzy rozgrywek od 2010 przyznają na zakończenie sezonu tytuł gracza roku. W kolejnych latach otrzymywali go[20]:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Toulouse Win Inaugural Tournament (ang.). www.ercrugby.com. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-01)].
  2. Brive the Champions, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-01]  (ang.).
  3. Bath Crowned Champions, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-07-29]  (ang.).
  4. Irish Eyes Smiling, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-01]  (ang.).
  5. Qualification Process, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-18]  (ang.).
  6. Key Tournament Rules, www.ercrugby.com [dostęp 2018-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-23]  (ang.).
  7. a b c PaulP. Rees PaulP., French clubs withdraw threat to down Heineken, guardian.co.uk, 10 stycznia 2007 [dostęp 2017-03-30]  (ang.).
  8. a b Anglo-French breakaway plan from rugby Heineken Cup not ideal: IRB chief Brett Gosper, „South China Morning Post”, 20 września 2013 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2015-11-18]  (ang.).
  9. AlasdairA. Reid AlasdairA., Scots approach Welsh proposal with caution, „The Daily Telegraph”, 8 września 2008 [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-26]  (ang.).
  10. a b c ChrisCh. Foy ChrisCh., European civil war: English and French clubs pull out of Heineken Cup and pledge to go it alone, „Daily Mail”, 10 września 2013 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-01]  (ang.).
  11. SimS. Thomas SimS., Analysis: Does English TV deal spell end of Heineken Cup?, Wales Online, 14 września 2012 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04]  (ang.).
  12. GerryG. Thornley GerryG., European Cup’s unique sense of occasion wins out despite final flaws, „The Irish Times”, 2 maja 2015 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2017-05-03]  (ang.).
  13. European Rugby statement, www.therugbypaper.co.uk, 10 kwietnia 2014 [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-13]  (ang.).
  14. Qualification, European Rugby Champions Cup, www.epcrugby.com [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-01-17]  (ang.).
  15. Watch the Champions Cup and Challenge Cup Pool Draws live, ercrugby.com, 7 czerwca 2014 [dostęp 2017-03-30] [zarchiwizowane z adresu 2017-03-31]  (ang.).
  16. Champions Cup Rules, www.epcrugby.com [dostęp 2018-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-08]  (ang.).
  17. Heineken returns as Champions Cup title partner, www.epcrugby.com, 4 czerwca 2018 [dostęp 2018-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-27]  (ang.).
  18. Champions of Europe, www.epcrugby.com [dostęp 2018-03-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-17]  (ang.).
  19. Saracens lift third Heineken Champions Cup after victory over Leinster. European Professional Club Rugby, 2019-05-11. [dostęp 2019-05-11].
  20. EPCR European Player of the Year, www.epcrugby.com [dostęp 2018-05-16] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-17]  (ang.).
  21. Goode named EPCR European Player of the Year 2019. European Professional Club Rugby, 2019-05-11. [dostęp 2019-05-11].
Na podstawie artykułu: "Puchar Heinekena" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy