Puchar Narodów Afryki 2012


Puchar Narodów Afryki 2012 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puchar Narodów Afryki 2012 – 28. edycja turnieju o mistrzostwo Afryki w piłce nożnej, która odbyła się na boiskach Gabonu i Gwinei Równikowej.

Spis treści

Organizacja | edytuj kod

Decyzja o organizacji Pucharu Narodów Afryki 2012 została ogłoszona przez CAF w dniu 29 września 2006. Po raz pierwszy w historii CAF decyzja dotycząca organizacji trzech kolejnych mistrzostw zapadła tego samego dnia. W wyborze gospodarza oferty Mozambiku, Namibii oraz Senegalu zostały odrzucone. W procesie wyłaniania gospodarza udział brały oferty:

Ostatecznie gospodarzem zostały Gabon i Gwinea Równikowa.

Uczestnicy | edytuj kod

W mistrzostwach uczestniczy 16 drużyn. Dwie reprezentacje krajów-organizatorów miały automatycznie zapewniony udział w turnieju. Dalszych 14 ekip wyłoniono w trakcie kwalifikacji.

Kwalifikacje | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012 (kwalifikacje).

Zakwalifikowane drużyny | edytuj kod

Stadiony | edytuj kod

Losowanie | edytuj kod

Losowanie grup odbyło się 29 października 2011 roku w Sipopo Conference Palace w Malabo (Gwinea Równikowa). Dokonali go prezydenci państw organizujących mistrzostw - Ali Bongo Ondimba - prezydent Gabonu i Teodoro Obiang Nguema - prezydent Gwinei Równikowej. 16 drużyn podzielono na 4 grupy po 4 zespoły. Drużyny gospodarzy zostały przydzielone automatycznie do pierwszego koszyka, a pozostałe 14 drużyn przydzielono na podstawie osiągnięć z ostatnich trzech edycji turnieju według schematu.

Dodatkowo uzyskane punkty były mnożone:

  • punkty zdobyte w 2010 roku razy 3.
  • punkty zdobyte w 2008 roku razy 2.
  • punkty zdobyte w 2006 roku razy 1.

Tym sposobem wyłoniono następujący podział na koszyki:

Sędziowie | edytuj kod

Na turniej powołano 18 sędziów głównych i 21 sędziów asystentów[1].

Sędziowie główni | edytuj kod

Sędziowie asystenci | edytuj kod

  • Albdelhak Etchiali
  • Jean-Claude Birumushahu
  • Angesom Ogbamariam
  • Théophile Vinga
  • Aboubacar Doumbouya
  • Evariste Mekouandé
  • Yanoussa Moussa
  • Marwa Range
  • Richard Bouende-Malonga
  • Moffat Champiti
  • Balla Diarra
  • Balkrishna Bootun
  • Redouane Achik
  • David Shaanika
  • Peter Edibe
  • Zakhele Siwela
  • Félicien Kabanda
  • Djibril Camara
  • Jason Damoo
  • Yéo Songuifolo
  • Bechir Hassani

Składy | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012 (składy).

Faza grupowa | edytuj kod

Źródło:[2]

Grupa A | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012/Grupa A.


* Spotkanie planowo miało rozpocząć się o godzinie 17:00. Z powodu ulewnego deszczu, rozpoczęcie meczu przesunięto na późniejszą godzinę.


* Spotkanie planowo miało rozpocząć się o godzinie 20:00. Z powodu ulewnego deszczu, rozpoczęcie meczu przesunięto na późniejszą godzinę.



Grupa B | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012/Grupa B.





Grupa C | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012/Grupa C.





Grupa D | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012/Grupa D.





Faza pucharowa | edytuj kod

 Osobny artykuł: Puchar Narodów Afryki 2012/Faza pucharowa.


Ćwierćfinały | edytuj kod




Półfinały | edytuj kod


Mecz o 3. miejsce | edytuj kod

Finał | edytuj kod

* Spotkanie planowo miało rozpocząć się o godzinie 20:00. Organizatorzy rozpoczęcie meczu przesunęli na późniejszą godzinę z powodów „technicznych i logistycznych”.


 

MISTRZ AFRYKI 2012
Zambia
 Pierwszy raz

Klasyfikacja końcowa | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Jedenastka turnieju | edytuj kod

Strzelcy | edytuj kod

3 gole

2 gole

1 gol

Gole samobójcze

Ciekawostki | edytuj kod

  • Oficjalna nazwa sponsorska turnieju brzmi Orange Africa Cup of Nations 2012 z uwagi na markę telekomunikacyjną Orange – sponsora tej edycji mistrzostw.
  • Oficjalną maskotką PNA 2012 jest goryl o imieniu Gaguie (nazwa pochodzi od pierwszych sylab państw-organizatorów). Maskotkę przedstawiono 16 września 2011 w Libreville[5].
  • Oficjalną piłką mistrzostw jest produkt firmy Adidas o nazwie Comoequa. Nazwa została zainspirowana dwoma słowami: rzeką Como, przepływającej przez państwa gospodarzy oraz equator – w języku angielskim termin geograficzny „równik” – przebiegający przez Afrykę, w tym przez oba państwa organizujące turniej[6]
  • Syn prezydenta Gwinei Równikowej, Teodoro Nguama Obiang, obiecał piłkarzom 500 milionów franków CFA (ok. 750 tys. euro) do podziału za wygraną w meczu otwarcia z Libią. Wyznaczył również nagrodę dla strzelców bramki. Za bramkę w meczu otwarcia potencjalny strzelec dostałby 10 milionów franków (ok. 15 000 euro). Propozycja okazała się skuteczna – piłkarze Gwinei Równikowej wygrali z Libią 1:0.
  • John Mensah z Ghany w pierwszym meczu grupowym z Botswaną strzelił gola i dostał czerwoną kartkę.
  • W spotkaniach ćwierćfinałowych dwa razy nie zostały strzelone rzuty karne podyktowane przez sędziów podczas meczów. W meczu Wybrzeże Kości Słoniowej – Gwinea Równikowa przy stanie 0:0 w 29 min. Didier Drogba (Wybrzeże Kości Słoniowej) nie wykorzystał rzutu karnego (bramkarz Danilo obronił strzał). Później strzelił dwa gole, a jego drużyna wygrała 3:0. W spotkaniu Zambia – Sudan przy stanie 1:0 w 66 min. Christopher Katongo nie wykorzystał rzutu karnego (bramkarz Sudanu Akram Salim obronił uderzenie), lecz dobił nieudany strzał i zdobył gola. W półfinałowym pojedynku Zambia – Ghana, w 8. minucie przy stanie 0:0 rzutu karnego nie wykorzystał Asamoah Gyan (Ghana). Był to zarazem kolejny przypadek w jego karierze, gdy nie strzelił gola z rzutu karnego w turnieju mistrzowskim. W meczu finałowym przy stanie 0:0 w 70 min. Didier Drogba (Wybrzeże Kości Słoniowej) nie wykorzystał rzutu karnego (nie trafił w bramkę). Był to jego drugi niewykorzystany rzut karny w trakcie meczu podczas turnieju. W tym samym spotkaniu Drogba wykorzystał jedenastkę w zarządzonych przez sędziego rzutach karnych po dogrywce.
  • Piłkarze Zambii dedykowali zwycięstwo reprezentantom kraju, którzy zginęli w katastrofie lotniczej w 1993 roku. Wypadek miał miejsce w okolicach Libreville - miasta, w którym odbywał się finał tegorocznej imprezy. Piłkarze dzień przed spotkaniem finałowym odwiedzili miejsce katastrofy.
  • Wybrzeże Kości Słoniowej nie straciło ani jednej bramki w tych mistrzostwach.

Uwagi | edytuj kod

  1. Ze względu na wojnę domową w Libii, organizację turnieju powierzono Republice Południowej Afryki.

Przypisy | edytuj kod

  1. Referees (ang.). Confédération Africaine de Football. [dostęp 2012-02-02].
  2. CAF - CAF Error Page, www.cafonline.com [dostęp 2017-11-26]  (ang.).
  3. Strzelcem szóstej bramki dla Gwinei był Naby Soumah, a nie, jak podaje raport meczowy, Ismaël Bangoura Guinea score six past Botswana (pol.). cafonline.com. [dostęp 2012-02-08].
  4. Orange CAN 2012 Best XI (ang.). Confédération Africaine de Football, 2012-02-12. [dostęp 2012-02-13].
  5. Orange CAN 2012 mascot “GAGUIE” unveiled (ang.). cafonline.com. [dostęp 2012-02-08].
  6. CAF and Adidas Present The Official Match Ball For The African Cup of Nations (ang.). cafonline.com. [dostęp 2012-02-08].
Na podstawie artykułu: "Puchar Narodów Afryki 2012" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy