Puchar Polski w piłce ręcznej mężczyzn


Puchar Polski w piłce ręcznej mężczyzn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puchar Polski w piłce ręcznej mężczyzn – cykliczne rozgrywki piłki ręcznej, przeprowadzane corocznie, systemem pucharowym dla klubów zrzeszonych w Związku Piłki Ręcznej w Polsce. Zmagania zostały zainaugurowane w sezonie 1958/1959, a pierwszym triumfatorem był Śląsk Wrocław.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Po raz pierwszy rozgrywki o Puchar Polski zorganizowano w sezonie 1958/1959, a premierowym zwycięzcą okazał się Śląsk Wrocław. W latach 1961-1964, 1967, 1974-1975 i 1991 zmagań w ramach Pucharu Polski nie przeprowadzono. Najbardziej utytułowaną drużyną tych rozgrywek pozostaje drużyna z Kielc, która po trofeum sięgała szesnastokrotnie. Od edycji 2011/2012 zmagania Pucharu Polski kończą się turniejem finałowym, w którym udział biorą cztery zespoły (tzw. Final Four). Od 2006 sponsorem rozgrywek jest PGNiG.

Medaliści | edytuj kod

do uzupełnienia

Osiągnięcia klubów | edytuj kod

Stal MielecPogoń SzczecinWarszawiankaSpójnia GdańskHutnik KrakówAnilana ŁódźSparta Kat.Pogoń ZabrzeWKS Grunwald PoznańZagłębie LubinPGE Vive KielceŚląsk WrocławOrlen Wisła Płock Lokalizacja zdobywców Pucharu Polski

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W sezonach, w których nie rozgrywano meczu o 3. miejsce.
  2. Piłka ręczna. „Nowiny Rzeszowskie-Stadion”. Nr 13, s. 1, 27 marca 1972. 
  3. Puchar Polski dla Anilany. „Nowiny Rzeszowskie”. Nr 157, s. 1, 24 czerwca 1973. 
  4. Zespoły występują pod ostatnio lub bieżąco używaną nazwą
  5. Dane w oparciu o materiały publicznie dostępne
Na podstawie artykułu: "Puchar Polski w piłce ręcznej mężczyzn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy