Puchar Wielkich Mistrzyń


Puchar Wielkich Mistrzyń w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puchar Wielkich Mistrzyń - turniej siatkarski rozgrywany przez żeńskie reprezentacje narodowe od 1993 roku. Puchar organizowany jest co cztery lata w Japonii, rok po letnich igrzyskach olimpijskich.

Spis treści

Cel utworzenia turnieju | edytuj kod

Organizacja FIVB zdecydowała się na przeprowadzanie Pucharu Wielkich Mistrzyń po to, by nie było siatkarskiego sezonu bez rozgrywek tej federacji. Jest to jedyny turniej, który nie daje punktów w rankingu FIVB.

Reguły | edytuj kod

Puchar Wielkich Mistrzyń rozgrywany jest na zasadach:

  • turniej odbywa się w Japonii
  • na zawodach gra sześć zespołów: gospodarz (Japonia), mistrzynie z 4 kontynentów, których drużyny zajęły najwyższe miejsca na ostatnich Letnich Igrzyskach Olimpijskich, drużyna z dziką kartą
  • na końcową klasyfikację mają wpływ kolejno:
    • liczba zwycięstw
    • punktowy współczynnik ratio (liczba punktów zdobytych podzielona przez liczbę punktów straconych)
    • setowy współczynnik ratio (liczba setów wygranych podzielona przez liczbę setów przegranych)
    • bezpośredni wynik drużyn

Medalistki Pucharu Wielkich Mistrzyń | edytuj kod

Klasyfikacja medalowa | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Puchar Wielkich Mistrzów

Na podstawie artykułu: "Puchar Wielkich Mistrzyń" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy