Puszcza Pilicka


Puszcza Pilicka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puszcza Pilicka nazywana też Lasami Spalskimi - były to niegdyś lasy biskupie, potem rządowe. W Królestwie Polskim przekazane częściowo do Księstwa łowickiego, w roku 1888 r. stały się własnością dworu carskiego. Urządzano tu reprezentacyjne polowania. W okresie międzywojennym były reprezentacyjnym lasem łowieckim rządu polskiego.

Powierzchnia ok. 52 000 ha. Należy do Nadleśnictwa w Smardzewicach, Spale, Piotrkowie Trybunalskim, Brzezinach (część) i Opocznie (część).

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Puszcza Pilicka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy