Puya raimondii


Puja Raimondiego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Puya raimondii) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Puja Raimondiego[3] (Puya raimondii) – gatunek roślin zielnych z rodziny bromeliowatych, występujący endemicznie w wyższych partiach (3200 do 4800 m n.p.m.) Andów peruwiańskich i boliwijskich. Jest największym przedstawicielem swojej rodziny. Gatunek zagrożony wyginięciem[4], nazwany został na cześć odkrywcy – Antonia Raimondiego. Roślina może żyć ponad 100 lat, po zakwitnięciu obumiera[5].

Spis treści

Morfologia | edytuj kod

Bylina z gęstą rozetą liści osiągającą wysokość do 3-4 m, z której wyrasta kwiatostan osiągający do 8 m.

Ekologia | edytuj kod

Występuje w formacji określanej nazwą puna, tworząc duże skupiska. Najbardziej znane znajduje się na terenie Parku Narodowego Huascarán w Peru.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-01-18].
  2. The Plant List. [dostęp 2013-01-18].
  3. Wielka Encyklopedia Przyrody. Rośliny kwiatowe 2. Warszawa: Muza SA, 1998, s. 425. ISBN 83-7079-778-4.
  4. Puya raimondii (Queen of the Andes, Queen of the Puna), www.iucnredlist.org [dostęp 2017-11-15] .
  5. Janet Marinelli (red.): Wielka Encyklopedia Roślin. Warszawa: Świat Książki, 2006, s. 414. ISBN 83-7391-888-4.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Pojedynczy kwiat
Na podstawie artykułu: "Puya raimondii" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy