Quincey Daniels


Quincey Daniels w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Quincey Daniels (ur. 4 sierpnia 1941 w Biloxi w stanie Missisipi[1]) – amerykański bokser, medalista olimpijski.

W 1959 zdobył mistrzostwo Stanów Zjednoczonych (AAU) w kategorii lekkiej (do 60 kg)[1]. Walcząc w wadze lekkopółśredniej (do 63,5 kg), zdobył brązowy medal letnich igrzysk olimpijskich w Rzymie, przegrywając w półfinale z późniejszym mistrzem Bohumilem Němečkiem z Czechosłowacji[1]. Wywalczył brązowy medal w tej samej kategorii na igrzyskach panamerykańskich w 1963 w São Paulo[2].

W 1965 stoczył swą jedyną walkę zawodową (zwycięską).

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Quincey Daniels Biographical information (ang.). olympedia.org. [dostęp 28 października 2020].
  2. 4.Panamerican Games – Sao Paulo, Brazil – April 20 – May 5 1963, amateur-boxing.strefa.pl [dostęp 2012-07-26]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Quincey Daniels" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy