Równanie Nernsta


Równanie Nernsta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równanie Nernsta – podstawowa zależność elektrochemiczna wyrażająca równowagowy potencjał elektrody (E) względem jej potencjału standardowego (E0) i stężenia substancji biorących udział w procesie elektrodowym.

Ogólna postać równania[1][2]:

E = E 0 + R T z F ln a ox a red {\displaystyle E=E^{0}+{\frac {RT}{zF}}\ln {\frac {a_{\mbox{ox}}}{a_{\mbox{red}}}}}

dla temperatury 298 K i roztworów na tyle rozcieńczonych, że współczynnik aktywności jonów w nich zawartych jest z dobrym przybliżeniem równy 1 upraszcza się do:

E = E 0 + 0 , 05917 z log ox red {\displaystyle E=E^{0}+{\frac {0,05917}{z}}\log {\frac {[{\mbox{ox}}]}{[{\mbox{red}}]}}}

gdzie:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. C. Chambers, A. K. Holliday: Modern Inorganic Chemistry. Butterworths, 1975, s. 100.
  2. N. V. Bhagavan: Medical Biochemistry. San Diego: Academic Press, 2002, s. 72. ISBN 978-0-12-095440-7.
Na podstawie artykułu: "Równanie Nernsta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy