Równanie Sackura-Tetrodego


Równanie Sackura-Tetrodego w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równanie Sackura-Tetrodego – równanie opisujące entropię jednoatomowego gazu doskonałego, sformułowane w latach 1911–1913 niezależnie przez Ottona Sackura[1][2][3] i Hugona Tetrodego[4]:

S = n R ln ( e 5 / 2 V n N A Λ 3 ) = 5 2 n R + n R ln ( V n N A Λ 3 ) {\displaystyle S=nR\ln \left({\frac {e^{5/2}V}{nN_{A}\Lambda ^{3}}}\right)={\tfrac {5}{2}}nR+nR\ln \left({\frac {V}{nN_{A}\Lambda ^{3}}}\right)}

gdzie:

Po podzieleniu przez n otrzymamy entropię molową.

Z powyższego równania wynika, że zmiana entropii podczas rozprężania izotermicznego wynosi:

Δ S = n R ln ( V 2 V 1 ) {\displaystyle \Delta S=nR\ln \left({\frac {V_{2}}{V_{1}}}\right)}

gdzie:

  • V1 – objętość początkowa
  • V2 – objętość końcowa

Przypisy | edytuj kod

  1. Sackur, O. Die Anwendung der kinetischen Theorie der Gase auf chemische Probleme. „Annalen der Physik”. 341 (15), s. 958–980, 1911. DOI: 10.1002/andp.19113411505 (niem.). 
  2. Otto Sackur: Die Bedeutung des elementaren Wirkungsquantums für die Gastheorie und die Berechnung der chemischen Konstanten. W: Festschrift W. Nernst zu seinem 25jährigen Doktorjubiläum gewidmet von seinen Schülern. Wilhelm Knapp (red.). Halle an der Salle, Niemcy: 1912, s. 405–423.
  3. Sackur, O. Die universelle Bedeutung des sog. elementaren Wirkungsquantums. „Annalen der Physik”. 345 (1), s. 67–86, 1913. DOI: 10.1002/andp.19133450103
  4. Tetrode, H. Die chemische Konstante der Gase und das elementare Wirkungsquantum. „Annalen der Physik”. 343 (7), s. 434–442, 1912. DOI: 10.1002/andp.19123430708 (niem.). 
Na podstawie artykułu: "Równanie Sackura-Tetrodego" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy