Równina


Równina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równina – wielkopowierzchniowa forma ukształtowania terenu. Stanowi ją płaski lub prawie całkowicie poziomy (nachylenie do 3°) teren. Równiny mogą występować na obszarach nizin, wyżyn, lub gór (doliny rzek lub wierzchowiny), charakter równinny mają znaczne powierzchnie den oceanów.

Pochodzenie równin jest zróżnicowane, ze względu na genezę wyróżnia się:


Za największą równinę Ziemi można uznać Nizinę Amazonki (pochodzenia aluwialnego) o powierzchni ok. 3,5 mln km².

Kontrola autorytatywna (krajobraz):
Na podstawie artykułu: "Równina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy