Równina Warmińska


Równina Warmińska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Równina Warmińska (313.56) – mezoregion fizycznogeograficzny w północnej Polsce, we wschodniej części Pobrzeża Gdańskiego, zaliczany do mezoregionu typu obniżeń, kotlin, większych dolin i równin akumulacji wodnej przeważnie z wydmami w regionie nizin i obniżeń, przechodzący od wschodu we Wzniesienia Górowskie i Równinę Ornecką, od północy i północnego zachodu w Wybrzeże Staropruskie, od południa w Pojezierze Iławskie, od zachodu w Żuławy Wiślane i Wysoczyznę Elbląską[1].

Pasłęka w Braniewie

Obejmuje obszar około 640 km² równiny w dolinach Baudy i Pasłęki. Wysokości względne maleją z południa na północ – od 70 do 20 m n.p.m., jednocześnie pochylając się w części północnej ku północnemu zachodowi, w kierunku Zalewu Wiślanego[2].

Na obszarze równiny położone jest miasto Braniewo[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling. Regiony fizycznogeograficzne, skala 1:1 500 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 1994.
  2. a b Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2014, s. 66–67. ISBN 978-83-01-16022-7.
Na podstawie artykułu: "Równina Warmińska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy