Raúl González Blanco


Raúl González Blanco w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Raúl, właśc. Raúl González Blanco (wym. /raˈul gonˈθaleθ ˈblaŋko/; ur. 27 czerwca 1977 w Madrycie) – hiszpański piłkarz, który grał na pozycji napastnika.

Wielokrotny reprezentant Hiszpanii (w latach 2003–2006 kapitan). W wieku 15 lat został piłkarzem Realu Madryt i od tego czasu, aż do sezonu 2009/2010, związany był tylko z tym klubem. Uważany jest za jednego z najlepszych piłkarzy w historii Realu Madryt i hiszpańskiej piłki nożnej[1][2][3]. W latach 2010–2012 zawodnik Schalke 04 Gelsenkirchen. Od 2012 do 2014 zawodnik katarskiego klubu Al Sadd, a w latach 2014–2015 New York Cosmos. W profesjonalnej karierze rozegrał 983 spotkania i zdobył 422 bramki. Na ten bilans składa się 877 spotkań i 376 bramek w piłce klubowej, 102 spotkania i 44 bramki w reprezentacji oraz 4 spotkania i 2 bramki w reprezentacji U-23, z którą brał udział na Igrzyskach Olimpijskich w 1996 roku w Atlancie.

Żoną Raúla od 1999 roku jest modelka Mamen Sanz (ur. 23 czerwca 1976), z którą ma czterech synów: Jorgego (ur. 25 lutego 2000), którego imię pochodzi od Jorge Valdano, Hugona (ur. 20 listopada 2002), od Hugona Sáncheza, bliźniaków Héctora i Mattea (ur. 17 listopada 2005), od Héctora Riala i Lothara Matthäusa, oraz córkę Maríę (ur. 4 grudnia 2009).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Raúl w barwach Schalke 04 Gelsenkirchen.

Raúl urodził się w San Cristobal de Los Ángeles, na przedmieściach Madrytu. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał jako zawodnik lokalnej drużyny San Cristobal de Los Angeles Madryt. Młodzian okazał się utalentowany, więc w wieku 13 lat został zapisany przez ojca do szkółki piłkarskiej Atlético Madryt. Spędził tam dwa lata, zostając m.in. Mistrzem Hiszpanii U-15. W 1992 roku, ówczesny prezydent Atlético, Jesus Gil postanowił rozwiązać drużyny młodzieżowe, by zaoszczędzić w ten sposób klubowe pieniądze.

Pozostawiony bez drużyny, dla której mógłby grać, Raúl wstąpił w szeregi drugiego wielkiego klubu ze stolicy, Realu. Sukcesy przyszły szybko – sezon 1994/1995 rozpoczął jako zawodnik Real Madryt C. W 7 pierwszych meczach trzeciej drużyny strzelił 13 bramek, co zaowocowało włączeniem utalentowanego nastolatka do składu pierwszej drużyny przez trenera Jorge Valdano. W wieku 17 lat i 4 miesięcy Raúl stał się najmłodszym piłkarzem, który kiedykolwiek założył koszulkę Realu. Grał w ataku obok Emilio Butragueño, jego osobistego idola i wkrótce stał się sensacją, którą żyła cała piłkarska Hiszpania. W swoim pierwszym sezonie strzelił 9 bramek w 28 meczach, a Real został Mistrzem Hiszpanii. W październiku 1996 roku zadebiutował w reprezentacji w meczu przeciwko Czechom.

Raúl od sezonu 1994/1995, przez 15 lat, aż do sezonu 2009/2010 grał w pierwszym składzie Realu Madryt, stanowiąc o jego sile ofensywnej i walnie przyczynił się do zdobycia przez Real Madryt ostatnich dziewięciu tytułów – sześciu Mistrzostw Hiszpanii (1995, 1997, 2001, 2003, 2007, 2008) oraz trzech Pucharów Ligi Mistrzów, strzelając m.in. bardzo ważne gole w finałach Ligi Mistrzów, w 2000 roku Valencii oraz w 2002 Bayerowi 04 Leverkusen. Po zakończeniu kariery przez Fernando Hierro został kapitanem reprezentacji oraz Realu. Lata 2004–2006 były dla Raúla ciężkie. Musiał uznać wyższość Barcelony, która zdobyła mistrzostwo, a także uznać wyższość innych napastników. Ten okres był niejako kryzysem Raúla, który nie mógł przez długi czas pokonać bramkarzy przeciwników. Od 2007 roku, Raúl przeżywał „drugą młodość”. Raúl w Primera División rozegrał 542 spotkania, w których strzelił 228 bramek. Z takim dorobkiem stał się trzecim najskuteczniejszym strzelcem w historii La Liga, za Hugo Sánchezem (234 bramki) i Telmo Zarrą (251). W Lidze Mistrzów zagrał w 135 spotkaniach i strzelił w nich 66 bramek, był najlepszym strzelcem w historii tych rozgrywek w latach 2009–2015, a także rekordzistą pod względem występów w latach 2008–2017.

Dla Realu Madryt we wszystkich oficjalnych rozgrywkach Raúl González zdobył 323 bramki, bijąc rekord Alfredo di Stefano (307)[4]. Był to klubowy rekord w latach 2009–2016. Od 2009 roku Raúl jest rekordzistą Realu w liczbie występów (741).

26 lipca 2010 odszedł z Realu Madryt[5], a 28 lipca podpisał dwuletni kontrakt z niemieckim FC Schalke 04[6]. Swój debiut rozegrał w meczu o superpuchar Niemiec, przeciwko Bayernowi Monachium. Po sezonie 2011/12 odszedł z Schalke do katarskiego klubu Al Sadd[7], z którym 13 kwietnia 2013 roku świętował mistrzostwo kraju.

22 sierpnia 2013 roku ponownie zagrał 45 minut meczu i zdobył bramkę w barwach Realu Madryt w towarzyskim spotkaniu o Trofeo Santiago Bernabéu z jego ówczesnym klubem Al Sadd[8]. To spotkanie było jego pożegnaniem z Realem Madryt.

Statystyki | edytuj kod

Zawodnik | edytuj kod

1 Superpuchar Hiszpanii, Superpuchar Europy, Puchar Interkontynentalny, Klubowe Mistrzostwa Świata, Superpuchar Niemiec

Gole w reprezentacji | edytuj kod

Trener | edytuj kod

Aktualne na 7 marca 2020.

Sukcesy | edytuj kod

Real Madryt | edytuj kod

Schalke | edytuj kod

Al Sadd | edytuj kod

Reprezentacja | edytuj kod

Indywidualnie | edytuj kod

  • Trofeo Pichichi: 1999, 2001
  • 3 miejsce pod względem liczby bramek w Lidze Mistrzów (71)
  • Drugi najlepszy strzelec w Realu Madryt (323)
  • Rekordzista pod względem liczby występów w Realu Madryt (741)
  • Drugi piłkarz świata 2001 roku według France Football
  • Trzeci piłkarz świata 2001 roku według FIFA
  • Zdobywca brązowego buta w 1999 i 2001 roku
  • Król strzelców Ligi Mistrzów: 1999/2000, 2000/2001
  • Najlepszy napastnik Ligi Mistrzów: 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002
  • Zdobywca Premio Don Balón, dla Najlepszego Hiszpańskiego piłkarza Primera División: 1996/97, 1998/99, 1999/00, 2000/01, 2001/02
  • Zdobywca Trofeum Alfredo Di Stéfano: 2008
  • Wybrany do Najlepszej drużyny dekady, przez brytyjski dziennik „Daily Mirror”: 2009

Odznaczenia | edytuj kod

Krzyż Wielki Orderu Zasług Sportowych (Hiszpania)

Przypisy | edytuj kod

  1. Real Madrid C.F. - Web Oficial - Resultado de las votaciones, www.realmadrid.com [dostęp 2018-12-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-01-25]  (hiszp.).
  2. Raúl y Di Stéfano, de leyenda a leyenda - FIFA.com, es.fifa.com [dostęp 2018-12-03]  (hiszp.).
  3. FINISHED Barcelona Coach Pep Guardiola: Raul Is The Best Spanish Footballer Of All Time | Goal.com, www.goal.com [dostęp 2018-12-03]  (ang.).
  4. Raul passes Di Stefano’s Real goals record with brace at Gijon.
  5. Łzy Raula Gonzaleza. Madryt pożegnał legendę (www.tvn24.pl) (pol.). eurosport.tvn24.pl, 26 lipca 2010. [dostęp 2019-03-19].
  6. Raúl zaprezentowany w Schalke, Guti w Beşiktaşie (pol.). realmadryt.pl, 28 lipca 2010. [dostęp 2019-03-19].
  7. Była gwiazda Realu zagra w Katarze (pol.). przegladsportowy.pl, 15 maja 2012. [dostęp 2019-03-19].
  8. Real rozbił Al-Sadd, powrót Raula (pol.). primeradivision.pl, 23 sierpnia 2013. [dostęp 2019-03-19].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Raúl González Blanco" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy