Rachel McAdams


Rachel McAdams w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rachel Anne McAdams (ur. 17 listopada 1978 w Londonie) – kanadyjska aktorka filmowa i telewizyjna.

Swoją karierę rozpoczęła po uzyskaniu stopnia licencjata na wydziale teatralnym York University w 2001 roku. Jej pierwszym filmem amerykańskim była wydana w następnym roku komedia Gorąca laska. Rok 2004 okazał się punktem zwrotnym w karierze aktorki, ponieważ ukazały się wtedy dwie przebojowe produkcje z jej udziałem: Wredne dziewczyny i Pamiętnik. W 2005 roku premierę miały jej trzy filmy: komedia romantyczna Polowanie na druhny, thriller Red Eye i komediodramat Rodzinny dom wariatów. Media nadały jej wtedy tytuł „następnej Julii Roberts”.

W 2006 roku przerwała karierę, aby skupić się na sobie i swojej rodzinie. Po kilkunastu miesiącach wróciła rolą w niezależnym obrazie Życie małżeńskie (2007).

W 2009 roku nastąpił jej powrót do wysokobudżetowych produkcji: zagrała w thrillerze politycznym Stan gry, melodramacie Zaklęci w czasie i przygodowym Sherlocku Holmesie w reżyserii Guya Ritchiego. W 2010 roku wystąpiła w komedii Dzień dobry TV. W 2011 roku pojawiła się w komedii romantycznej O północy w Paryżu w reżyserii Woody’ego Allena i gościnnie w Sherlocku Holmesie: Gra cieni. W 2012 roku na ekrany kin weszły trzy produkcje z jej udziałem: melodramaty I że cię nie opuszczę i To the Wonder Terrence’a Malicka oraz thriller Namiętność Briana De Palmy. W 2013 zagrała główną rolę (obok Domhalla Gleesona) w komedii romantycznej Richarda Curtisa Czas na miłość (ang.: About Time).

W 2016 roku nominowana do Oscara i nagrody Amerykańskiej Gildii Aktorów Filmowych za rolę dziennikarki śledczej Sachy Pfeiffer w filmie Spotlight.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Rachel Anne McAdams urodziła się 17 listopada 1978 roku w Londonie leżącym w kanadyjskiej prowincji Ontario[1][2][3], lecz dorastała w pobliskim St. Thomas[4][5]. Jej matka, Sandra (z domu Gale), była pielęgniarką, a ojciec, Lance, pracował jako kierowca ciężarówki i spedytor[3][6]. Ma dwoje młodszego rodzeństwa: brata Daniela i siostrę Kayleen (wizażystka)[7].

Od czwartego roku życia trenowała łyżwiarstwo figurowe i do osiągnięcia wieku osiemnastu lat brała udział w regionalnych zawodach łyżwiarskich[5][8][9], niekiedy je wygrywając[4]. Gdy rozpoczęła studia, uznała, iż brakuje jej odpowiedniej samodyscypliny i zrezygnowała z uprawiania tego sportu[8][10].

W St. Thomas ukończyła szkołę podstawową (Myrtle Street Public School) i średnią (Central Elgin Collegiate Institute)[4][11]. Podczas trzech letnich wakacji pracowała w lokalnej restauracji należącej do sieci McDonald’s[4][6][12][13].

Od dwunastego roku życia występowała w przedstawieniach teatru dziecięcego z Londonu[5][14]. Za jedną z ról otrzymała nagrodę na przeglądzie teatralnym Sears Ontario Drama Festival[4]. W czasie wyboru dalszej drogi edukacji, początkowo planowała rozpoczęcie studiów kulturoznawczych, ale nauczycielka prowadząca koło teatralne przekonała ją, aby wybrała naukę w szkole teatralnej[4][15]. Zapisała się na wydział teatralny York University w Toronto, który ukończyła ze stopniem licencjata (Bachelor of Fine Arts) w 2001 roku[6][8][14]. Podczas studiów współpracowała z tamtejszym Necessary Angels Theatre Company[16].

Kariera (2001–2005) | edytuj kod

McAdams rozdająca autografy, wrzesień 2007

Na dużym ekranie zadebiutowała w kanadyjsko-włoskiej koprodukcji My Name is Tanino z 2002 roku[10]. Za rolę nastoletniej Patsy w następnym filmie, Perfect Pie (2002), otrzymała nominację do nagrody Genie[8]. Jej pierwszym filmem zrealizowanym w Hollywood była komedia Gorąca laska z 2002 roku, w której zagrała postać złośliwej nastolatki, która zamienia się ciałami z drobnym kryminalistą[8]. Jak sama później przyznała, film ten był „ogromnym kamieniem milowym” w jej karierze[6]. Następnie powróciła do Kanady, gdzie wystąpiła w kilku odcinkach telewizyjnego miniserialu komediowego Slings and Arrows[17].

Przełomem w jej karierze okazał się udział w komedii młodzieżowej Wredne dziewczyny (2004)[18]. 25-letnia wówczas McAdams zagrała w niej rolę Reginy George, złośliwej nastolatki będącej przywódczynią grupy licealnych piękności[19]. Film ten osiągnął sukces kasowy w Stanach Zjednoczonych[20], a krytycy komplementowali go i porównywali do Clueless z 1995 roku[21][22][23]. Grę McAdams oceniono przychylnie[24][25], a „USA Today” pochwalił jej „talent komediowy”[26].

Jej drugim filmem z 2004 roku był Pamiętnik, adaptacja popularnej powieści Nicholasa Sparksa. Wraz z Ryanem Goslingiem zagrali parę kochanków z lat 40. XX wieku, rozdzieloną przez koleje losu[8][27]. Pomimo „ckliwej” historii, krytycy byli pod wrażeniem postaci wykreowanych przez McAdams i Goslinga. Recenzent „The New York Times” napisał: „Ich gra jest tak spontaniczna i porywająca, że szybko utożsamiasz się z lekkomyślnymi kochankami, uosabiającymi niewinność, która całkowicie zniknęła z życia amerykańskich nastolatków. Wbrew zdrowemu rozsądkowi, dopingujesz parze w pokonywaniu przeciwności losu”[28]. Film nieoczekiwanie stał się przebojem[29][30][31]. McAdams otrzymała nominacje do kilku nagród, głównie do MTV Movie Awards i Teen Choice Awards. „Jestem bardzo wdzięczna, że mogłam zagrać w filmie, na który ludzie zareagowali w taki sposób”, powiedziała magazynowi „Elle” w 2011 roku. „To była wielka sprawa”[32].

W 2005 roku wystąpiła w trzech filmach. W komedii romantycznej Polowanie na druhny zagrała drugoplanową rolę Claire Cleary, córki wpływowego polityka i obiekt uczuć postaci granej przez Owena Wilsona[18]. Film osiągnął sukces kasowy, zarabiając ponad 285 mln dolarów na całym świecie[33]. Szefowa krytyków filmowych „The New York Times”, Manohla Dargis, uznała, że „McAdams oddaje większość ze swojej niedopracowanej postaci” oraz „z każdą nową rolą staje się coraz bardziej interesująca”[34].

Następnie wystąpiła u boku Cilliana Murphy’ego w thrillerze Red Eye, w reżyserii Wesa Cravena, opowiadającym o młodej kobiecie zmuszonej do wykonywania poleceń od terrorysty[18]. Film okazał się sukcesem kasowym i otrzymał dosyć dobre opinie od recenzentów[35]. „Variety” określił McAdams jako „coraz bardziej imponującą”[36], a Roger Ebert stwierdził, że „wnosi do roli więcej osobowości i wiarygodności, niż jest to tak naprawdę oczekiwane. Ten występ daje jej przepustkę do bardziej wymagających ról”[29][37].

Jej ostatnim filmem z tego roku był komediodramat Rodzinny dom wariatów u boku m.in. Diane Keaton, Sarah Jessiki Parker, Luke’a Wilsona i Claire Danes. Obraz ten zdobył sporą widownię[38][39] i ogólnie pozytywne opinie. „The New York Times” napisał: „Ujmująca osobowość ekranowa pani McAdams zdobywa twoją uwagę i sympatię, pomimo źle skrojonego charakteru jej postaci”[40], a „Variety” uznał: „zepchnięta w cień, ale wciąż promieniująca McAdams po raz kolejny udowadnia, że jest prawdziwą okazją, dając wspaniale zadziorny występ”[41].

W grudniu 2005 roku zaproszono ją do wzięcia udziału w sesji zdjęciowej dla magazynu „Vanity Fair” wraz z Scarlett Johansson i Keirą Knighthley. Gdy przybyła na plan zdjęciowy i uświadomiła sobie, że sesja ta będzie rozbierana, zdecydowała się z niej zrezygnować. Niedługo później zwolniła swojego asystenta, który nie poinformował jej wcześniej o tym fakcie[42]. Knightley tak opisała tę sytuację: „Jak pamiętam, było to właściwie mało dramatyczne. Już na samym początku Rachel powiedziała po prostu Nie wchodzę w to. Jest uroczą dziewczyną i naprawdę szanuję ją za to, co zrobiła”[43]. Fotograf sesji, Tom Ford, wyjaśnił to tak: „Ona uzmysłowiła sobie, że to nie było w porządku wobec niej... Zaraz potem poprosiła mnie, czy może nie brać udziału w sesji”[44]. Gdy w 2008 roku zapytano McAdams o ten incydent, odpowiedziała: „nie żałuję”[45].

Przerwa w karierze i role w niskobudżetowych produkcjach (2006-2008) | edytuj kod

McAdams na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto, wrzesień 2008

Po pracowitym okresie, w 2005 roku zdecydowała wziąć przerwę od pracy oraz skupić się na sobie i swojej rodzinie[39]. „W tym czasie to było najlepsze, co mogłam zrobić”, powiedziała później[46]. Podczas tego okresu odrzuciła główne role kobiece w filmach: Casino Royale, Mission: Impossible III, Diabeł ubiera się u Prady i Dorwać Smarta[3]. Mimo przerwy w aktywności, w 2006 roku nominowano ją do nagrody BAFTA dla wschodzącej gwiazdy[47]. W lutym tego samego roku poprowadziła ceremonię wręczenia Oscarów w kategoriach technicznych[48]. Pod koniec tego roku powróciła do aktorstwa rolą w niezależnym dramacie Życie małżeńskie[8][39]. Na ekrany amerykańskich kin wszedł on w marcu 2008 roku[46], ponad dwa lata po Rodzinnym domu wariatów, poprzednim filmie z udziałem McAdams. Zarówno film, jak i jej interpretacja młodej wdowy, będącej w związku z żonatym mężczyzną planującym morderstwo swej żony, były krytykowane; Peter Howell z „Toronto Star” przyrównał ją i resztę obsady filmu do „drewnianych kukiełek”[49]. Jej następnym obrazem był komediodramat Szczęśliwy powrót, którego światowa premiera miała miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto we wrześniu 2008 roku[50]. Zrealizowany za 14 mln dolarów film okazał się porażką finansową, zarabiając na świecie 287 tys. $[51]. Z amerykańskich kin wycofano go po tygodniu wyświetlania[52]. „[Film] jest tandetny i ignorancki”, napisał Kyle Smith w komentarzu dla „New York Post[53].

Powrót do wysokobudżetowych produkcji (od 2009) | edytuj kod

Jej pierwszym obrazem z 2009 roku był dobrze oceniany thriller polityczny Stan gry, na planie którego spotkała się z Benem Affleckiem, Helen Mirren i Russellem Crowe’em[54][55]. Tworząc postać młodej i ambitnej dziennikarki zajmującej się śledztwem związanym z najwyższymi kręgami władzy, wzorowała się na osobie Julie Bykowicz z „The Baltimore Sun[56].

Jej następnym projektem był melodramat Zaklęci w czasie; adaptacja bestsellerowej powieści Żona podróżnika w czasie autorstwa Audrey Niffenegger. Jednym z producentów obrazu był Brad Pitt[57]. Fabuła filmu koncentruje się wokół bibliotekarza (Eric Bana), który posiada niekontrolowaną zdolność podróży w czasie. McAdams zagrała jego żonę, artystkę Clarę Abshire, która stara się utrzymać bliski kontakt ze swoim mężem, pomimo jego choroby[58]. Chociaż Zaklęci w czasie przyniósł ponad 100 mln dolarów przychodu[59], został zmiażdżony przez krytyków[60][61].

Rachel McAdams na premierze Sherlocka Holmesa w 2009

Ostatnim filmem z tego roku był Sherlock Holmes w reżyserii Guya Ritchiego z Robertem Downey Jr. w roli tytułowej. McAdams zagrała w nim drugoplanową rolę femme fatale Irene Adler. Przyjęła tę rolę, wierząc że będzie ona odskocznią od jej wcześniejszych ról[62] oraz okazją na zaprezentowanie swojej sprawności fizycznej, gdyż sama wykonywała sceny kaskaderskie[63]. Film zebrał przychylne recenzje i okazał się najbardziej kasowym w jej dorobku, zarabiając 524 mln dolarów[59]. Krytycy nie byli poruszeni grą McAdams[64]. Jej kolejny film, Dzień dobry TV (2010), opowiada o ambitnej producentce (McAdams) próbującej odbudować popularność upadającej telewizji porannej. Jako źródło inspiracji dla niej posłużyła kreacja Rosalind Russell w Dziewczynie Piętaszku (1940)[19] i aby móc lepiej zapoznać się z tematem, gościła w kilku magazynach porannych[65]. Film okazał się artystycznym i finansowym rozczarowaniem[32][66]. Mimo to Kenneth Turan z „Los Angeles Times” stwierdził, iż ze względu na grę McAdams, film jest wart obejrzenia[67].

Następnym obrazem z McAdams była komedia romantyczna O północy w Paryżu (2011) w reżyserii i według scenariusza Woody’ego Allena, która otworzyła 64. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes[68]. Zagrała w niej postać Inez, płytkiej i filisterskiej narzeczonej głównego bohatera (Owen Wilson). Allen stworzył tę postać z myślą o McAdams, po usłyszeniu pochlebnych opinii na jej temat ze strony Diane Keaton[19]. McAdams powiedziała później, że współpraca z Allenem była wyjątkowym przeżyciem i niezwykłym w porównaniu z innymi filmami[69]. Krytycy chwalili film Allena, jednakże McAdams zebrała chłodne opinie odnośnie swojej gry; jeden z recenzentów określił jej rolę jako „naprawdę niewdzięczną”[70][71]. Przyniósł on w Ameryce najwyższy przychód brutto (bez uwzględnienia inflacji) spośród wszystkich dotychczasowych filmów Allena[72] i był najbardziej dochodowym filmem kina niezależnego w 2011[73]. Przy budżecie 17 mln USD, film zarobił na świecie ponad 151 mln USD[74]. McAdams, wraz z innymi sześcioma członkami obsady, była nominowana do Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych za wybitny występ zespołu aktorskiego w filmie kinowym[75]. Woody Allen zdobył Oskara za najlepszy scenariusz, a film był nominowany do nagrody w 3 kategoriach, w tym za najlepszy film[76]. McAdams ponownie wcieliła się w rolę Irene Adler sequelu Sherlock Holmes: Gra cieni[77], jednak główną rolę żeńską otrzymała Noomi Rapace. Joel Silver, producent filmu, powiedział w wywiadzie, że „zawsze zamierzaliśmy angażować do każdego filmu inną dziewczynę” podobnie jak „dziewczyny Bonda” w filmach z Jamesem Bodem[78]. Stwierdził, że „było skomplikowaną sprawą” przekonać McAdams, żeby powróciła w mniejszej roli: „Ona uwielbiała pracować z nami, ale miała nadzieję na większą rolę”[78]. Jej występ został pozytywnie oceniony m.in. w The Wall Street Journal i The Huffington Post[79][80]. Film zarobił na świecie ponad 545 mln USD[81].

Pod koniec 2010 roku w Toronto rozpoczęło się kręcenie zdjęć do melodramatu I że cię nie opuszczę (ang. The Vow)[82]. Ten oparty na autentycznej historii film, wszedł na ekrany w 2012 i McAdams wystąpiła w nim u boku Channinga Tatuma[83]. McAdams i Tatum zagrali młodą parę, która próbuje odbudować swój związek po wypadku samochodowym, po którym żona doznała amnezji, tracąc wspomnienia z czasów ich małżeństwa i związku[84]. The New York Times stwierdził, że „urocza Rachel McAdams” wniosła „tyle fizycznego uroku i emocjonalnego ciepła, że odwraca uwagę od banalnego otoczenia i cienkiej fabuły”[84]. Newsday pisał, że McAdams „emanuje jak zwykle niesamowitym ciepłem na ekranie” i „jest prawdziwą atrakcją [tego filmu]”[85]. Los Angeles Times komentował, że ona „marnuje się” w tej roli: „Ona jest tak uroczą i pociągającą aktorką, że mogłaby zostać o wiele lepiej wykorzystana”[86]. Time stwierdzał, że film jest przykładem „dryfowania” McAdams w „bezwstydnie romantycznych” filmach i twierdził, że „jest ona o wiele bardziej wszechstronną i zdolną aktorką” niż świadczą o tym filmy w których występuje[87]. Film, z budżetem w wysokości 30 mln USD, odniósł wielki sukces komercyjny i stał się największym kasowym hitem w którym grała główną rolę, w jej dotychczasowej karierze[88]. Premiera fimu odbyła się 14 lutego 2012 i zarobił on ponad 196 mln USD na całym świecie[89].

Filmowiec Terrence Malick obsadził ją w swoim melodramacie To The Wonder u boku Olgi Kurylenko, Javiera Bardema i Bena Afflecka[90]. McAdams otrzymała rolę kobiety, która pracuje w stadninie w Oklahomie[91]. IndieWire odnotował, że „McAdams ma najmniejszą rolę do odegrania spośród głównych postaci, lecz doskonale wyraża udrękę i smutek w krótkich epizodach z jej udziałem”[92]. The Telegraph uważał, że „nigdy nie była lepsza”, lecz Variety pisał, że „w czasie gdy gra, Malick wydaje się co najmniej w równym stopniu zainteresowany końmi w jej stadninie, co nią samą”[93][94]. Film zarobił w USA ponad 587 tys. USD[95].

W thrillerze erotycznym Briana De Palmy Namiętność (ang.: Passion) McAdams i Noomi Rapace zagrały dwie walczące o władzę menedżerki[96]. Variety zapewniał, że pomimo braku gwiazdorskiej obsady, nie można oderwać się od ekranu[97]. Jednak The New York Times stwierdził, że nie potrafi ona zagrać podłej postaci[98], a Los Angeles Times zauważył, że była to pomyłka w obsadzie i że w wykonaniu McAdams oraz Rapace, wygląda to bardziej na kłótnię dwóch koleżanek na studiach, niż na międzypokoleniową walkę o władzę[99].

Następnym filmem, w którym zagrała główną rolę (obok Domhalla Gleesona), była komedia romantyczna Richarda Curtisa Czas na miłość (ang.: About Time)[100]. Pierwotnie główną rolę kobiecą miała zagrać Zooey Deschanel, lecz ostatecznie zdecydowano się na McAdams[100]. Film opowiada o młodym mężczyźnie, który potrafi podróżować w czasie i próbuje zmienić swoją przeszłość, aby odzyskać utraconą dziewczynę[101]. Premiera filmu miała miejsce 8 sierpnia 2013 w Londynie[102]. Variety chwalił Gleesona i McAdams za „promienną, wiarygodną chemię” między nimi, która sprawia, że film można wysoko ocenić[103]. The Daily Mail odnotował, że „nieodmiennie urocza” McAdams zagrała już w dwóch innych filmach, których fabuła opiera się na podróży w czasie, lecz przyznał, że „Na szczęście, zagrana przez nią postać, ujmująco pozostająca pod wpływem roli Audrey Tautou w Amelii, jest na tyle odmienna, że nie ma się wrażenia déjà vu.”[104].

W styczniu 2014 miał premierę na Sundance Film Festival thriller szpiegowski Bardzo poszukiwany człowiek (ang.: A Most Wanted Man) w reżyserii Antona Corbijna, będący adaptacją powieści Johna le Carré pod tym samym tytułem[105]. McAdams zagrała w nim jedną z głównym ról obok Philipa Seymoura Hoffmana, Robina Wrighta i Willema Dafoe[106][107].

W 2013 zaczęła nagrywać dialogi do animowanej wersji Małego Księcia (ang.: The Little Prince); oprócz niej głosu postaciom w filmie użyczyli również m.in. Marion Cotillard, Jeff Bridges, James Franco, Benicio del Toro i Paul Giamatti[108].

W dramacie Wima Wendersa Every Thing Will Be Fine wystąpiła u boku Jamesa Franco, w roli dziewczyny granej przez niego postaci[109].

W 2015 zagrała reporterkę Sachę Pfeiffer w filmie Spotlight, co przyniosło jej nominację do Oscara[110].

McAdams zagrała również w komedii romantycznej Camerona Crowe’a, Witamy na Hawajach. W głównych rolach wystąpili także Bradley Cooper i Emma Stone, lecz mimo gwiazdorskiej obsady film spotkał się z negatywną reakcją zarówno wśród widzów jak i krytyków[111].

Odbiór | edytuj kod

Część magazynów, między innymi „W”, stwierdziło, że McAdams posiada wizerunek „grzecznej dziewczyny”[112]. W 2004 roku, Po przełomie w karierze, uważano ją za „wschodzącą gwiazdę” i nową it girl, jednak McAdams nie zaakceptowała tego tytułu[39][113][114][115]. Nazwano ją także jako „następną Julią Roberts[3][39]. Sukcesy kasowe, jakie osiągnęły jej ówczesne filmy, sprawiły, że niektóre osoby związane z branżą filmową przewidywały, iż McAdams znajdzie się wśród największych gwiazd kina[39]. Po okresie nieobecności w centrum zainteresowania, spowodowanej przerwą w karierze i latami bez filmowego przeboju, w „Entertainmet Weekly” opublikowano artykuł, w którym dopatrywano w Zaklętych w czasie szansę na powrót McAdams do utraconej formy[39].

W 2011 roku McAdams znalazła się na 20. miejscu listy najbardziej sympatycznych celebrytów sporządzonej przez agencję badania rynku E-Poll Research[116]. Przez dwa lata z rzędu umieszczano ją w corocznym zestawieniu stu najseksowniejszych kobiet roku (Maxim Hot 100) według redakcji miesięcznika dla mężczyzn „Maxim[117]. Zajęła 14. i 17. miejsce, odpowiednio w 2005 i 2006 roku[118][119]. AskMen.com, internetowy portal dla mężczyzn, ulokował ją na 35. miejscu listy 99 najbardziej pożądanych kobiet 2011 roku[120].

Życie prywatne | edytuj kod

McAdams na festiwalu w Deauville (2009)

Rachel McAdams nie jest obywatelką Stanów Zjednoczonych, ale posiada tzw. zieloną kartę[5][121]. W okresie wolnym od pracy, mieszka wraz z młodszym bratem w miasteczku pod Toronto[5][10]. Decyzję o nieprzeprowadzeniu się do Los Angeles, co jest sprzeczne z tym, co czynią inni aktorzy w jej wieku, uzasadniła w czerwcu 2005 roku: „Aktorstwo jest moim zawodem. Nie jest moim życiem. Moje życie jest w Toronto”[13]. Chociaż w okresie dorastania często oglądała opery mydlane[6], obecnie nie posiada w swoim domu telewizora, ponieważ obawia się uzależnienia od telewizji[38]. Jako źródła informacji o wydarzeniach na świecie używa radia[122]. Choruje także na aerofobię[10].

Aktorka przywiązuje dużą wagę do ochrony środowiska. M.in. nie używa klimatyzatorów oraz często nosi stare ubrania, niektóre z nich posiada od ponad 10 lat[6]. Od 2007 roku wraz z dwiema przyjaciółkami prowadzi stronę internetową, GreenIsSexy.org, o stylu życia przyjaznym dla środowiska[19]. Jej dom jest zaopatrywany w energię przez firmę Bullfrog, która dostarcza energię pochodzącą ze źródeł odnawialnych[123]. Przemieszcza się po Toronto rowerem i nie posiada samochodu[124], ale jeździ wynajmowanym samochodem, kiedy jest w Los Angeles, ponieważ jest to miasto „mniej przyjazne dla ruchu rowerowego”[123]. Przez kilka lat była wegetarianką, ale przestała nią być, gdyż uznała to za zbyt męczące i wymagające. Jak wyjaśniła: „Jestem tylko człowiekiem”[125]. McAdams, wychowana w skromnych warunkach, wyznała, że zamiast powiększać swój majątek, woli wydawać pieniądze na zdobywanie nowych doświadczeń, podróże oraz potrawy[6].

Angażuje się w działalność społeczną. Jesienią 2005 była wolontariuszką w Biloxi i Luizjanie angażując się w usuwanie szkód wyrządzonych przez Huragan Katrina[126][127], a w 2010 wspierała próby ograniczenia szkód wyrządzonych przez wyciek ropy do wód Zatoki Meksykańskiej po eksplozji platformy wiertniczej Deepwater Horizon[128][129]. W 2006 McAdams wzięła udział w demonstracji Day Without Immigrants w Los Angeles, protestu przeciwko próbom zaostrzeniu polityki imigracyjnej w Stanach Zjednoczonych[130]. W 2007 McAdams zasiadała w jury konkursu organizowanego przez TreeHugger, będącego częścią wysiłków wspierających organizację serii koncertów Live Earth[131]. W 2010 apelowała o wsparcie dla Haiti podczas telethonu Canada for Haiti[132]. W 2011 McAdams uczestniczyła w Foodstock, proteście przeciwko otwarciu olbrzymiego kamieniołomu w Melancthon (Ontario)[133][134] i w demonstracji Occupy Toronto[133]. W 2013 zagrała w dwóch filmach promocyjnych dla Food & Water First Movement, ruchu na rzecz zachowania i ochrony gruntów rolnych i źródeł wody w Ontario w Kanadzie[135] oraz była wolontariuszką w Habitat for Humanity w rodzinnym St. Thomas[136]. W 2014 będzie narratorką filmu dokumentalnego Take Me To The River, który ma pokazać wysiłki na rzecz ochrony północnoamerykaskich rzek[137][138].

Po skompletowaniu zdjęć do Pamiętnika, zaczęła spotykać się z partnerem z planu filmowego, Kanadyjczykiem Ryanem Goslingiem. W pewnym okresie byli zaręczeni i planowali ślub[6]. Ich związek trwał trzy lata, od 2004 do lutego 2007 roku[139][140]. W 2008 roku powrócili do siebie na krótko, zanim ponownie się rozstali[38]. W 2009 roku miała przelotny romans z Joshem Lucasem[7]. Od 2010 do początku 2013 pozostawała w związku z walijskim aktorem Michaelem Sheenem, partnerem z filmu O północy w Paryżu, którego poznała na planie tegoż obrazu[141][142][143].

Aktorka jest związana z Jamie’em Lindenem[144] z którym ma syna (ur. 2018)[145].

Filmografia | edytuj kod

McAdams z Robertem Downey Jr. na konferencji prasowej, lipiec 2009

Nagrody i nominacje | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Birth and Death Notices. „The London Free Press”, 1978-12-07 (ang.). 
  2. Today in history: November 17 (ang.). MSNBC, 2006-11-17. [dostęp 2011-07-27].
  3. a b c d Holly Millea. Next Stop Wonderland. „Elle”. 260, s. 288, kwiecień 2007 (ang.). 
  4. a b c d e f Rachel McAdams' roots are in smalltown Ontario (ang.). Postmedia News, 2007-06-22. [dostęp 2011-07-28].
  5. a b c d e Leah Rozen: An Actress on the Brink of a Blockbuster (ang.). The New York Times, 2010-10-29. s. 1. [dostęp 2011-07-28].
  6. a b c d e f g h Sally Singer. The Notebook, Part Two. „Vogue”. 8449, s. 90, styczeń 2010 (ang.). 
  7. a b Sally Singer. The Notebook, Part Two. „Vogue”. 8449, s. 92, styczeń 2010 (ang.). 
  8. a b c d e f g Rachel McAdams: Biography (ang.). People. [dostęp 2011-07-29].
  9. Rachel McAdams (Canadian film and TV actress) (ang.). Parade. [dostęp 2012-02-05].
  10. a b c d Vincent Mal: Catch the Red Eye with McAdams (ang.). The Virginian-Pilot, 2005-08-19. [dostęp 2011-07-30].
  11. A Peek at Rachel's Third Grade „Notebook” (ang.). TMX.com, 2001-03-14. [dostęp 2011-07-29].
  12. Indiscreet Charm. „The New York Times Style Magazine”, wrzesień 2008 (ang.). 
  13. a b Rachel McAdams (ang.). People. [dostęp 2011-07-29].
  14. a b Leah Rozen: An Actress on the Brink of a Blockbuster (ang.). 2010-10-29. s. 2. [dostęp 2011-07-30].
  15. Rebecca Murray: Interview with Rachel McAdams (ang.). About.com. [dostęp 2011-07-30].
  16. Rachel McAdams (ang.). Yahoo! Movies. [dostęp 2011-07-30].
  17. Maureen Ryan. DVD alert: Enjoy the delightful (and moving) backstage antics of 'Slings & Arrows'. „Chicago Tribune”, 2008-02-05 (ang.). 
  18. a b c Judy Bachrach. The Girl On Top. „Allure”, s. 189, listopad 2005 (ang.). 
  19. a b c d Tom Shone. The Romantic. „Elle”. 310, s. 221, czerwiec 2011 (ang.). 
  20. Mean Girls (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-02].
  21. Caroline Westbrook. Mean Girls. „Empire”, 2004-10-06 (ang.). 
  22. Kevin N. Laforest. Mean Girls. „Montreal Film Journal”, 2004-04-30 (ang.). 
  23. Moira Macdonald. 'Mean Girls' follows catty cliques who roam high-school hallways. „The Seattle Times”, 2004-04-30 (ang.). 
  24. Jeff Otto: Mean Girls (ang.). IGN, 2004-04-29. [dostęp 2011-08-02].
  25. Mick LaSalle. It's yet another high school comedy, but 'Mean Girls' has a talented cast and a wickedly intelligent script. „San Francisco Chronicle”, 2004-04-30 (ang.). 
  26. Mike Clark. Scathing 'Mean Girls' does its job nicely. „USA Today”, 2004-04-29 (ang.). 
  27. Susan Wloszczyna. Hot off 'The Notebook'. „USA Today”, 2004-06-24 (ang.). 
  28. Stephen Holden. The Notebook (2004): When Love Is Madness And Life a Straitjacket. „The New York Times”, 2004-06-25 (ang.). 
  29. a b McAdams Hopes to Take 'Red Eye' to Stardom (ang.). Fox News Channel, 2005-08-20. [dostęp 2011-08-02].
  30. The Notebook (2004) (ang.). The Rotten Tomatoes. [dostęp 2011-08-02].
  31. Paul Byrne: Interview with Rachel McAdams – Star of Morning Glory, Sherlock Holmes 2 & The Vow (ang.). movies.ie, 2011-01-17. [dostęp 2011-08-02].
  32. a b Tom Shone. The Romantic. „Elle”. 310, s. 222, czerwiec 2011 (ang.). 
  33. Wedding Crashers (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-02].
  34. Manohla Dargis: Dudes Toasting the Newlyweds (and Their Bodacious Guests) (ang.). The New York Times, 2005-06-15. [dostęp 2011-08-02].
  35. Red Eye (2005) (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2011-08-02].
  36. Red Eye (ang.). Variety, 2005-08-14. [dostęp 2011-08-02].
  37. Red Eye (ang.). RobertEbert.com, 2005-08-19. [dostęp 2011-08-02].
  38. a b c Judy Bachrach. The Girl On Top. „Allure”. 08429, s. 192, listopad 2005 (ang.). 
  39. a b c d e f g Jeremy Medina: Can 'Time Traveler's Wife' reestablish Rachel McAdams as Hollywood's 'it' girl? (ang.). Entertainment Weekly, 2009-06-15. [dostęp 2011-08-02].
  40. Manohla Dargis: Time to Drop the Cellphone and Pick Up a Casserole (ang.). The New York Times, 2005-12-16. [dostęp 2011-08-02].
  41. Justin Chang: The Family Stone (ang.). Variety, 2005-12-12. [dostęp 2011-08-02].
  42. Tom Ford’s Indecent Proposal (ang.). Radar, 2008-01-30. [dostęp 2015-03-07].
  43. Caleb Stink: Keira Knightley Downplays Her Nude Shoot With McAdams (ang.). Cinema Blend, 2006-07-15. [dostęp 2011-08-04].
  44. The Notebook – Nervous Mcadams Backed Out Of Naked Vanity Fair Shoot (ang.). Contact Music, 2006-02-08. [dostęp 2011-08-04].
  45. Where Her Heart Is. „The Globe And Mail”, 2008-03-18 (ang.). 
  46. a b Frosty: Rachel McAdams Interview – MARRIED LIFE (ang.). Collider, 2008-03-06. [dostęp 2011-08-07].
  47. a b Britons up for 'new star' award (ang.). BBC News, 2006-01-10. [dostęp 2011-08-09].
  48. Rachel McAdams: 2006 (ang.). InStyle. s. 6. [dostęp 2011-08-07].
  49. Peter Howell: 'Married Life': Marriage of inconvenience (ang.). Toronto Star, 2008-03-28. [dostęp 2011-08-07].
  50. 2008 Toronto International Film Festival – „The Lucky One” – Premiere (ang.). Life, 2008-09-10. [dostęp 2011-08-07].
  51. The Lucky Ones (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-07].
  52. Kyle Smith: Taking a Chance (ang.). New York Post, 2009-03-01. [dostęp 2015-03-07].
  53. Kyle Smith: Comedy Is Casualty In Mockery of Soldiers (ang.). New York Post, 2008-09-26. [dostęp 2011-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-26)].
  54. Sukhdev Sandhu: State of Play: review (ang.). The Daily Telegraph, 2009-04-23. [dostęp 2011-08-07].
  55. Stephanie Zacharek: „State of Play” (ang.). Salon.com, 2009-04-19. [dostęp 2011-08-07].
  56. Julie Bykowicz. Fashion in 'State of Play' nabs reporter's style, head to boot. „The Baltimore Sun”, 2009-04-17 (ang.). 
  57. Michael Fleming, Dave McNary: New Line finds its cast on 'Time (ang.). Variety, 2007-04-17. [dostęp 2011-08-08].
  58. Larry Carrol: Rachel McAdams Left Bookish By 'The Time Traveler's Wife' (ang.). MTV, 2008-09-29. [dostęp 2011-08-08].
  59. a b Rachel McAdams (ang.). The-Numbers.com. [dostęp 2011-08-08].
  60. Kathleen Murphy: The Time Traveler's Wife : Critics’ Reviews (ang.). MSN, 2009-08-21. [dostęp 2011-08-08].
  61. Shaula Clark: Review: The Time Traveler's Wife (ang.). The Boston Phoenix, 2009-08-19. [dostęp 2011-08-08].
  62. Jeanne Wolf: Rachel McAdams: Nudity Shouldn't Be A Big Deal (ang.). Parade, 2009-08-11. [dostęp 2011-08-08].
  63. Sherlock Holmes Interview (ang.). Tribune Canada. [dostęp 2011-08-08].
  64. Lisa Kennedy: Movie review: Muscular „Sherlock” a Victorian bromance, with fights (ang.). Denver Post, 2009-09-25. [dostęp 2011-08-08].
  65. Charlotte Duck: Rachel McAdams Interview (ang.). Glamour, 2011-01-20. [dostęp 2011-08-08].
  66. Morning Glory (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2011-08-08].
  67. Movie review: 'Morning Glory' (ang.). Los Angeles Times, 2010-11-10. [dostęp 2011-08-08].
  68. Rebecca Leffler: Woody Allen's 'Midnight in Paris' to Open Cannes Film Festival (ang.). The Hollywood Reporter, 2011-02-02. [dostęp 2011-08-08].
  69. Christina Radish: "Rachel McAdams Talks Midnight In Paris, Sherlock Holmes 2, and Working for Terrence Malick” (ang.). Collider, 2011-05-16. [dostęp 2011-08-08].
  70. Roger Moore: Movie Review: Midnight in Paris (ang.). Orlando Sentinel, 2011-06-01. [dostęp 2011-08-08].
  71. Lou Lumenick: French goodie from Woody (ang.). New York Post, 2011-05-19. [dostęp 2011-08-08].
  72. Pamela McClintock: 'Midnight in Paris' Becomes Woody Allen's Top Film of All Time in North America (ang.). The Hollywood Reporter, 2011-07-16. [dostęp 2014-04-29].
  73. 'Midnight In Paris' Top Grossing Indie Film Of 2011; Paramount Leads Majors At The Box Office | The Playlist (ang.). Blogs.indiewire.com. [dostęp 2014-04-29].
  74. Midnight in Paris (2011) (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2014-04-29].
  75. Rebecca Murray: 2012 Screen Actors Guild Nominees and Winners (ang.). About.com. [dostęp 2014-04-29].
  76. Oscars 2012: Complete Winners List (ang.). The Hollywood Reporter, 2014-04-29. [dostęp 2012-03-17].
  77. Mandi Bierly: Rachel McAdams cameo confirmed for 'Sherlock Holmes' sequel (ang.). W: Entertainment Weekly [on-line]. 2011-02-04. [dostęp 2014-04-29].
  78. a b IAR EXCLUSIVE INTERVIEW: Producers Joel Silver and Susan Downey talk 'Sherlock Holmes: A Game of Shadows' (ang.). iamROGUE.com, 2011-12-14. [dostęp 2014-04-29].
  79. Joe Morgenstern: Mission: Impossible—Ghost Protocol | Carnage | Sherlock Holmes: A Game of Shadows | Stylish Spectacle Makes This 'Mission' Possible | Film Reviews by Joe Morgenstern – WSJ.com. Online.wsj.com, 2011-12-16. [dostęp 2014-04-30].
  80. Scott Mendelson: Review: Sherlock Holmes: A Game of Shadows. Huffingtonpost.com, 2011-12-09. [dostęp 2014-04-30].
  81. Sherlock Holmes: A Game of Shadows (2011). Box Office Mojo. [dostęp 2014-04-30].
  82. Rachel McAdams film The Vow shoots in Toronto (ang.). CBC News, 2010-09-03. [dostęp 2011-08-08].
  83. Rachel McAdams film The Vow shoots in Toronto. W: CBC News [on-line]. Canadian Broadcasting Company, 2010-09-03. [dostęp 2014-04-30].
  84. a b A. O. Scott: ‘The Vow,' With Rachel McAdams and Channing Tatum. W: The New York Times [on-line]. 2012-02-09. [dostęp 2014-04-30].
  85. Review: She's got amnesia in 'The Vow'. Newsday.com, 2012-02-08. [dostęp 2014-04-30].
  86. Betsy Sharkey: Movie review: 'The Vow'. W: Los Angeles Times [on-line]. 2012-02-10. [dostęp 2014-04-30].
  87. Mary Pols: The Vow: How Many More Movie Romances Does Rachel McAdams Have In Her?. W: Time [on-line]. 2012-02-10. [dostęp 2014-04-30].
  88. D. Zhea: Rachel McAdams’ Biggest Hit: THE VOW. Alt Film Guide, 2012-03-04. [dostęp 22 maja 2012].
  89. The Vow (2012). Box Office Mojo. [dostęp 2014-04-30].
  90. Scott Ross: A First Look at Affleck & McAdams in Terrence Malick's Other Film (ang.). NBC, 2011-02-25. [dostęp 2011-08-08].
  91. Rachel McAdams torn between two directors – (ang.). Usatoday.com, 2012-02-05. [dostęp 2014-05-04].
  92. Venice Review: Terrence Malick's 'To The Wonder' Is A Raw & Heartfelt Film Of Loss And Longing | The Playlist (ang.). Blogs.indiewire.com. [dostęp 2014-05-04].
  93. Robbie Collin: Venice Film Festival 2012: To The Wonder, review (ang.). W: Londyn [on-line]. The Telegraph, 2012-09-03. [dostęp 2014-05-04].
  94. Justin Chang: Variety Reviews – To the Wonder – Venice Film Festival Review – – Review by Justin Chang (ang.). Variety.com, 2012-09-02. [dostęp 2014-05-03].
  95. To The Wonder (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2014-05-03].
  96. Nancy Tartaglione: Brian De Palma Has ‘Passion’ For Rachel McAdams And Noomi Rapace – (ang.). Deadline.com. [dostęp 2014-05-03].
  97. Justin Chang: Review: „Passion” (ang.). Variety, 2012-09-07. [dostęp 2014-05-03].
  98. A.O. Scott: Glass Ceilings Can Be Cutting (ang.). The New York Times, 2013-08-29. [dostęp 2014-05-03].
  99. Robert Abele: Review: 'Passion'? It's not visible in Brian De Palma's directing (ang.). Los Angeles Times, 2013-08-30. [dostęp 2014-05-03].
  100. a b Borys Kit: Rachel McAdams to Star in Working Title's 'About Time' (Exclusive) (ang.). The Hollywood Reporter, 2012-05-10. [dostęp 2014-05-04].
  101. James White: New Pic of About Time: Richard Curts' new time-warping comedy (ang.). Empire. [dostęp 2014-05-03].
  102. Film4 Summer Screen: About Time Competition (ang.). Channel 4. [dostęp 2014-05-03].
  103. Leslie Felperin: Film Review: 'About Time' (ang.). Variety, 2013-08-08. [dostęp 2014-05-03].
  104. Christopher Tookey: Richard Curtis back on form at last with a rom-com full of warmth, wit and likeability (ang.). W: Londyn [on-line]. Daily Mail, 2013-08-10. [dostęp 2014-05-03].
  105. Justin Chang: Sundance Film Review: ‘A Most Wanted Man’ (ang.). Variety, 2014-01-19. [dostęp 2014-05-05].
  106. Kevin Jagernauth: It's 'About Time' For Rachel McAdams & Richard Curtis; Actress Lines Up Anton Corbijn's 'A Most Wanted Man' | The Playlist (ang.). Blogs.indiewire.com, 2012-05-10. [dostęp 2014-05-05].
  107. Mike Fleming Jr.: Lionsgate Acquires ‘A Most Wanted Man’; John Le Carre Adaptation Stars Philip Seymour Hoffman And Rachel McAdams (ang.). Deadline.com, 2013-07-31. [dostęp 2014-05-05].
  108. Zach Dionne: Lots of A-Listers You Love Will Voice The Little Prince Movie (ang.). Vulture.com, 2013-06-05. [dostęp 2014-05-05].
  109. Jeff Sneider: Rachel McAdams, Lilah Fitzgerald Join James Franco in Drama 'Every Thing Will Be Fine' (ang.). The Wrap, 2013-08-20. [dostęp 2014-05-05].
  110. Justin Chang: 6 Silver Linings to the Oscar Nominations: From ‘Mad Max’ to Charlotte Rampling (ang.). Variety, 31.05.2015. [dostęp 14.01.2016].
  111. Dave McNary: ‘Aloha’ Sinks Under Wave of Harsh Reviews With $10 Million (ang.). Variety, 31.05.2015. [dostęp 15.09.2018].
  112. Lynn Hirschberg: Woody’s Women (ang.). W, czerwiec 2011. [dostęp 2011-08-03].
  113. Tom O’Neil: Oscar buzz for Rachel McAdams -- or just Golden Globes? (ang.). Los Angeles Times, 2010-11-02. [dostęp 2011-08-03].
  114. Missy Schwartz: 'Time Traveler's Wife': Welcome back, Rachel McAdams? (ang.). Entertainment Weekly, 2009-08-15. [dostęp 2011-08-03].
  115. Owen Wilson. Rachel McAdams. „Interview”. XXXV, s. 54, lipiec 2005 (ang.). 
  116. Jim Edwards: Why Advertisers Are Obsessed With Sandra Bullock (ang.). Business Insider, 2011-05-06. [dostęp 2011-08-09].
  117. Rachel McAdams (ang.). Maxim. [dostęp 2011-08-09].
  118. 2005 Hot 100 (ang.). Maxim, 2005-05-01. [dostęp 2011-08-09].
  119. The 2006 Hot 100 List (ang.). Maxim, 2006-05-04. [dostęp 2011-08-09].
  120. Top 99 Women 2011 Edition (ang.). AskMen. [dostęp 2011-08-09].
  121. Rachel McAdams ordered to 'stop making stupid movies' by US immigration official (ang.). Daily Mail, 2010-11-01. [dostęp 2012-02-05].
  122. Liz Berman: Rachel McAdams: I Just Heard About Twitter (ang.). People, 2009-03-30. [dostęp 2011-08-09].
  123. a b Mark Ellwood: Rachel McAdams: A headliner sees the other side of news coverage in ‘State of Play’ (ang.). nydailynews.com, 2009-04-11. [dostęp 2014-05-11].
  124. Sierra Marquina: Rachel McAdams Doesn’t Own a Car, So How Does She Get Around? – See more at: http://www.ryanseacrest.com/2013/10/30/rachel-mcadams-doesnt-own-a-car-so-how-does-she-get-around/#sthash.ITGuYzja.dpuf (ang.). RyanSeacrest.com, 2013-10-30. [dostęp 2014-05-11].
  125. Holly Millea. Next Stop Wonderland. „Elle”. 260, s. 327, kwiecień 2007 (ang.). 
  126. Kate Kelly: Playing Harder to Get (ang.). The Wall Street Journal, 2006-08-18. [dostęp 2014-05-11].
  127. National Post: Just how special is this pair? (ang.). Canada.com, 2005-12-08. [dostęp 2014-05-11].
  128. The Trouble With Tresses (ang.). Nationalpost.com. [dostęp 2014-05-11].
  129. Nicole Santa Cruz: Gulf oil spill: Hair boom effort is cut short – latimes.com (ang.). Latimesblogs.latimes.com, 2010-05-21. [dostęp 2014-05-11].
  130. marQy: marQ's ish: Marq's Ish #70: A Day Without Immigrants (ang.). Marqsish.com, 2006-05-02. [dostęp 2014-05-11].
  131. Lloyd Alter: MSN & Treehugger Present Green Theatre: A Live Earth Video Contest (ang.). TreeHugger, 2007-06-05. [dostęp 2014-05-11].
  132. Cassandra Szklarski: Celebrities issue emotional pleas for Haiti (ang.). Winnipeg Free Press, 2010-01-23. [dostęp 2014-05-11].
  133. a b Sarah Liss, Greig Dymond, Courtney Shea, Katie Underwood: The 1st annual Menschies! (ang.). The Grid TO, 2011-12-23. [dostęp 2014-05-11].
  134. Jennifer Bain: Chefs, farmers unite for Foodstock (ang.). W: Toronto [on-line]. thestar.com, 2011-09-17. [dostęp 2014-05-11].
  135. Bill Tremblay: Rachel McAdams, Toronto, promote Food and Water First (ang.). Orangeville.com, 2013-10-23. [dostęp 2014-05-11].
  136. Scott Kitching: Hollywood Star Helps Habitat For Humanity (ang.). Blackburn News, 2013-08-30. [dostęp 2014-05-11].
  137. Take me to the river. Informacje (ang.). Ofacebook.com, 2013-10-23. [dostęp 2014-05-11].
  138. Television. Take me to the river (ang.). spiralentertainment-ltd.com. [dostęp 2014-05-11].
  139. Alex Pappademas. The Loner. „GQ”, 2007-10-19 (ang.). 
  140. Marla Lehner: Ryan Gosling Consoled Fans After Rachel McAdams Split (ang.). People, 2007-10-17. [dostęp 2011-08-09].
  141. Jeffrey Slonim: Michael Sheen & Rachel McAdams Confirm They Are Dating (ang.). People, 2011-05-11. [dostęp 2014-05-11].
  142. Lainey Lui: Rachel McAdams and Michael Sheen still going strong (ang.). W: Toronto [on-line]. The Globe and Mail, 2012-09-12. [dostęp 2014-05-11].
  143. Andrea Billups: Rachel McAdams and Michael Sheen Split (ang.). People.com, 2013-02-27. [dostęp 2014-05-11].
  144. 7 Things to Know About Rachel McAdams' Boyfriend Jamie Linden, „E! Online”, 2018 [dostęp 2018-07-14]  (ang.).
  145. Rachel McAdams urodziła! Znamy płeć pierwszego dziecka Rachel McAdams [dostęp 2018-07-14] .
  146. Rachel McAdams (ang.). Moviefone. [dostęp 2011-08-09].
  147. a b c d e Teen Choice Awards: Awards for 2004 (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  148. Gemini Awards: Awards for 2004 (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  149. a b c Ben Cosgrove: Vicious Teens And Happy Drunk Lead 2005 MTV Movie Awards Nominees (ang.). MTV, 2005-04-05. [dostęp 2011-08-09].
  150. a b MTV Movie Awards (ang.). MTV. [dostęp 2011-08-09].
  151. Jeremy Kay: ShoWest awards watch: Rachel McAdams (ang.). Screen Daily, 2005-03-11. [dostęp 2011-08-09].
  152. a b c d Corey Moss: 'Napoleon Dynamite,' Kelly Clarkson Win Big At Teen Choice Awards (ang.). MTV, 2005-08-16. [dostęp 2011-08-09].
  153. Teen Choice Awards: Awards for 2005 (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  154. 2005 10th Annual SATELLITE™ Awards (ang.). International Press Academy. [dostęp 2011-08-09].
  155. Hollywood Film Festival: Awards for 2005 (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  156. Larry Carroll: Alba, Carell, 'Crashers,' 'Virgin' Big Nominees For MTV Movie Awards (ang.). MTV, 2006-04-24. [dostęp 2011-08-09].
  157. SITH Leads Nomination List for 32nd Annual Saturn Awards (ang.). Mania.com, 2005-02-15. [dostęp 2011-08-09].
  158. Corey Ross: Britney Introduces K-Fed, Nick Lachey Scores 'Awkward' Award At Teen Choice 2006 (ang.). MTV, 2006-08-21. [dostęp 2011-08-09].
  159. a b Teen Choice Awards: Award for 2006 (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  160. Gemini Awards: Awards for 2006 (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2011-08-10].
  161. Michael Speier: ShoWest honors Rachel McAdams (ang.). Variety, 2009-0324. [dostęp 2011-08-09].
  162. David Lane: 36th Annual Saturn Awards Nominations – Avatar Lands 10, Sherlock Holmes 8, Watchmen 7 (ang.). Collider, 2010-02-18. [dostęp 2011-08-09].
  163. 2010 Teen Choice Awards Winners List (ang.). MTV, 2010-08-09. [dostęp 2011-08-10].
  164. Linday Soll: Teen Choice Awards 2010: First Round Of Nominees Announced (ang.). MTV, 2010-06-14. [dostęp 2011-08-09].
  165. View Awards by year: 2011 (ang.). Pressacademy.com. [dostęp 2014-05-05].
  166. The 18th Annual Screen Actors Guild Awards (ang.). Sagawards.org. [dostęp 2014-05-05].
  167. MTV Movie Awads 2012 Winners (ang.). mtv.com. [dostęp 2014-05-06].
  168. Philiana Ng: Teen Choice Awards 2012: 'Vampire Diaries' Leads Nominations (ang.). hollywoodreporter.com, 2012-05-18. [dostęp 2014-05-06].
  169. a b Philiana Ng: Teen Choice Awards 2012: 'Breaking Dawn,' 'Snow White' Lead Second Wave of Nominees (ang.). MTV, 2012-06-14. [dostęp 2014-05-06].
  170. a b Nominees/Winners: 2013 (ang.). peopleschoice.com. [dostęp 2014-05-06].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Rachel McAdams" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy