Rapa Nui (grupa etniczna)


Rapa Nui (grupa etniczna) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tradycyjny taniec ludu Rapa Nui

Rapa-Nui – rdzenna ludność Wyspy Wielkanocnej, odłam Polinezyjczyków. Ich liczebność wynosi około 2 tysięcy osób. Posługują się językiem rapanui z rodziny polinezyjskiej; w użyciu jest także język hiszpański. W większości wyznają katolicyzm.

Historia | edytuj kod

Przodkowie Rapa-Nui przybyli na Wyspę Wielkanocną około V wieku n.e. Wytworem ich kultury były między innymi wysokie na 1–15 m. kamienne posągi, zwane Moai, oraz pismo rongorongo o niewyjaśnionym pochodzeniu. Między XVI a XVIII wiekiem nastąpił upadek ich kultury w wyniku wewnętrznych konfliktów. Ostateczny cios tradycyjnym społecznościom Rapa-Nui zadało uprowadzenie większości rdzennej ludności wyspy w niewolę do Peru w połowie XIX wieku. Współcześnie Rapa-Nui są zasymilowani w kulturze Chile.

Bibliografia | edytuj kod

  • Krystyna Damm, Aldona Mikusińska (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, s. 174
Na podstawie artykułu: "Rapa Nui (grupa etniczna)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy