Reggio Emilia (turniej szachowy)


Reggio Emilia (turniej szachowy) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zoltán Almási z pucharem za zwycięstwo
w 50. edycji (2007/08). Zwycięzca 52. edycji (2009/10) Gata Kamski
(z prawej) w pojedynku z Fabiano Caruaną.

Reggio Emilia – międzynarodowy turniej szachowy, rozgrywany corocznie we włoskim mieście Reggio nell’Emilia. Pierwsze dwa turnieje rozegrano w latach 1947 i 1951, a ich zwycięzcami byli Esteban Canal i Mosze Czerniak. Cykliczne turnieje zaczęto rozgrywać od 1958 roku, a ich pomysłodawcą był Enrico Paoli. Odbywają się one na przełomie lat, począwszy od pierwszej edycji – systemem kołowym, w obsadzie od 9 do 16 uczestników. W niektórych latach rozgrywano również turniej B, obok turnieju głównego, natomiast w edycji 1991/1992 odbyły się dwa turnieje główne, w formule dwukołowej i obsadzie 7 zawodników każdy.

Najlepiej obsadzone turnieje rozegrano na początku lat 90. XX wieku. Pod względem średniego rankingu ELO, najsilniejszą edycją była edycja 34. (1991/1992), w której zwyciężył Viswanathan Anand przed Borysem Gelfandem, Garrim Kasparowem i Anatolijem Karpowem (śr. ranking 2676, XVIII kategoria FIDE).

Jedynym polskim zwycięzcą turnieju Reggio Emilia był Michał Krasenkow (w edycji 1996/1997).

Zwycięzcy dotychczasowych turniejów | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Reggio Emilia (turniej szachowy)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy