Rejon zelwieński


Na mapach: 53°09′N 24°49′E/53,150000 24,816667

Rejon zelwieński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rejon zelwieński[1] (biał. Зэ́львенскі раён, Zelwienski rajon, ros. Зе́львенский райо́н, Zielwienskij rajon) – rejon w zachodniej Białorusi, w obwodzie grodzieńskim.

Spis treści

Geografia | edytuj kod

Rejon zelwieński ma powierzchnię 869,69 km². Lasy zajmują powierzchnię 153,80 km², bagna 14,54 km², obiekty wodne 20,58 km²[2]. Graniczy od zachodu z rejonem wołkowyskim, od północy z rejonem mostowskim, od północnego wschodu na krótkim odcinku z rejonem zdzięciolskim, od wschodu z rejonem słonimskim, a od południa z rejonem prużańskim obwodu brzeskiego[3].

Miejscowości | edytuj kod

Gospodarka | edytuj kod

Największym ośrodkiem przemysłowym rejonu jest osiedle typu miejskiego Zelwa, w którym ok. 2/3 stanowi przemysł spożywczy, 1/5 lekki, a pozostały – produkcja materiałów budowlanych. Ponadto w północnej części rejonu, w miejscowości Dereczyn występuje drobny przemysł spożywczy. Na terenie rejonu istnieją dwa ośrodki przemysłu wydobywczego: w Koszełach na południu pozyskiwane są mieszanki żwirowo-piaskowe, zaś na północy zakłady "Podgruszanskoje" wydobywają piasek budowlany. Na południowych przedmieściach Zelwy budowana jest obecnie elektrociepłownia[5].

Przez rejon ze wschodu na zachód przechodzi gazociąg ze Słonima do Polski i Niemiec[5].

W północnej części rejonu szczególnie intensywnie uprawiane są buraki cukrowe[5].

Ludność | edytuj kod

  • W 2009 roku rejon zamieszkiwało 19 119 osób, w tym 7 396 w osiedlu typu miejskiego i 11 723 na wsi[6].
  • 1 stycznia 2010 roku rejon zamieszkiwało ok. 19 000 osób, w tym ok. 7 400 w miastach i ok. 11 600 na wsi[7].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zmiany wprowadzone na 68. posiedzeniu Komisji (22 lutego 2012 roku)
  2. Gosudarstwiennyj ziemielnyj kadastr po sostojaniju na 1 janwaria 2011 g. (ros.). Państwowy Komitet ds. Nieruchomości Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-15].
  3. Politiko–administratiwnaja karta. W: pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. s. 4.
  4. Krzemienica, po ross. ''Kremianica'', wś, pow. wołkowyski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 775 .
  5. a b c Grodnienskaja obłast′. Ekonomiczeskaja karta. W: pod red. R. A. Żmojdiaka: Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass. s. 59.
  6. Pieriepiś nasielenija Riespubliki Biełaruś 2009 goda. Czislennost′ nasielenija obłastiej i rajonow. Grodnienskaja, Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi [dostęp 2011-05-17] [zarchiwizowane z adresu 2010-09-18]  (ros.).
  7. Czislennost′ nasielenija po Riespublikie Biełaruś, obłastiam i g. Minsku (tysiacz czełowiek) na 1 janwaria 2010 goda (ros.). Narodowy Komitet Statystyczny Republiki Białorusi. [dostęp 2011-05-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-09-18)].

Bibliografia | edytuj kod

  • Gieografija Biełarusi. Atłas. 10 kłass / pod red. R. A. Żmojdiaka. Mińsk: RUP "Biełkartografija", 2009, s. 64. ISBN 978-985-508-168-6. (ros.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Rejon zelwieński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy