Religia w Indonezji


Religia w Indonezji w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Meczet Istiqlal w Dżakarcie. Katedra katolicka w Dżakarcie.

Religia w Indonezji – od XV wieku zdominowana jest przez islam. Religia ta została zasiana w XII wieku na wyspach: Sumatra, Jawa i Borneo, przez kupców muzułmańskich z Indii. Wcześniej niż islam dotarły tu hinduizm w II wieku i buddyzm w VI wieku. Katolicyzm przybył wraz z Portugalczykami około 1512 roku, którzy przebywali tu przez 150 lat. Holendrzy w 1596 roku przywieźli do Indonezji protestantyzm[1]. Dominującymi wyznaniami wśród protestantów są kalwinizm, luteranizm i pentekostalizm, ale najszybciej rozwija się ostatnie z nich[2].

Konstytucja Indonezji gwarantuje wolność wyznania. Jednakże rząd uznaje tylko sześć religii (islam, protestantyzm, katolicyzm, hinduizm, buddyzm i konfucjanizm). Ustawa indonezyjska wymaga, aby każdy obywatel Indonezji posiadał dokument tożsamości, w którym przypisuje mu się którąś z tych religii.

Według spisu ludności z 2010 roku, 87,2% Indonezyjczyków to muzułmanie (głównie sunnici, również szyici i Ahmadi), 7% protestanci, 2,9% katolicy, 1,7% hinduiści, 0,7% buddyści, 0,5% stanowią nieokreśleni i wyznawcy innych religii[3].

Indonezja w 2014 roku znalazła się na 47 miejscu w Światowym Indeksie Prześladowań Open Doors w rankingu krajów, w których chrześcijanie są najbardziej prześladowani[4].

Statystyki | edytuj kod

  • Uwaga: spadek liczby katolików w latach 1990-2000 był spowodowany secesją Timoru Wschodniego w 1999 roku.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Indonesian Religions. University of Cumbria. [dostęp 2014-03-28].
  2. Full paper.pdf Contextualizing the Global: Exploring the Roots of Pentecostalism in Malaysia and Indonesia. National Museum of Ethnology. [dostęp 2014-05-14].
  3. Indonesia. Badan Pustat Statistik. [dostęp 2014-03-28].
  4. Indonezja. Open Doors. [dostęp 2014-03-28].
Na podstawie artykułu: "Religia w Indonezji" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy