Remigiusz Jan Szczerbakiewicz


Remigiusz Jan Szczerbakiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Remigiusz Jan Szczerbakiewicz (ur. 12 grudnia 1937 w Warszawie, zm. 26 czerwca 2014 w Lublinie) – polski motocyklista, 27-krotny mistrz Polski, brat Romana Szczerbakiewicza.

Życie i działalność | edytuj kod

Karierę sportową rozpoczął w 1952 r., jako zawodnik Robotniczego Klubu Sportowego Stal Świdnik, a następnie do zakończenia kariery zawodniczej występował w barwach Avii Świdnik. W ciągu kariery zawodniczej między innymi 27 razy zdobył tytuł mistrza Polski w rajdach obserwowanych, szybkich i w motocrossie, uczestniczył w wielu prestiżowych „Sześciodniówkach” na całym świecie, a także był zdobywcą 6 złotych medali na zawodach zaliczanych do mistrzostw świata. Był czterokrotnym zwycięzcą Międzynarodowego Rajdu Tatrzańskiego. Po zakończeniu kariery sportowej udał się na emigrację do USA (1989), gdzie osiadł w okolicach Chicago. Po powrocie do Polski, w 2010 roku, został uhonorowany przez burmistrza Świdnika Waldemara Jaksona medalem Amicus Civitatis – Przyjaciel Miasta w 2012.

Zmarł 26 czerwca 2014 roku. Pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim przy ul. Unickiej w Lublinie 8 lipca 2014 roku.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Remigiusz Jan Szczerbakiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy