Renault F1


Renault F1 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Renault F1 (od 2020 występuje jako Renault DP World F1 Team[a]) – fabryczny zespół Formuły 1, należący do francuskiego przedsiębiorstwa Renault. Pierwotnie został zarejestrowany w 1977. W historii Formuły 1 zespół startował w trzech okresach: od 1977 do 1985, od 2002 do 2011 – na bazie zespołu Benetton, a następnie od 2016 po przejęciu zespołu Lotus F1 do teraz. Jest aktualnie jednym z czterech producentów jednostek napędowych w Formule 1[2]. Siedziba zespołu zlokalizowana jest w Enstone w Wielkiej Brytanii, a także w Viry-Châtillon we Francji, która jest związana z produkcją silników[3].

Zespół zadebiutował w 1977 w trakcie Grand Prix Wielkiej Brytanii, w którym to wystawił turbodoładowany bolid Renault RS01, za którego sterami wystąpił Jean-Pierre Jabouille[4]. Natomiast swoje pierwsze zwycięstwo zespół Renault zdobył w Grand Prix Francji w 1979. W całej historii rywalizacji Renault F1 zdobył dwa tytuły mistrzowskie oraz dwa tytuły w klasyfikacji konstruktorów. W sezonie 2020 kierowcami zespołu są: Daniel Ricciardo oraz Esteban Ocon[5].

We wrześniu 2020 zespół poinformował w oficjalnym komunikacie o zmianie nazwy zespołu w sezonie 2021 na Alpine F1 Team. Restrukturyzacja zespołu przyniesie także zmianę barw, które będą odpowiadały narodowym barwom Francji – czerwonym, białym i niebieskim[6].

Spis treści

Historia | edytuj kod

2005 | edytuj kod

Fernando Alonso za sterami Renault R25 (2005)

W sezonie 2005 kierowcami byli Hiszpan Fernando Alonso oraz Włoch Giancarlo Fisichella. Zespół uzyskał 191 punktów i zdobył tytuł mistrzowski w klasyfikacji konstruktorów, a Fernando Alonso zdobył tytuł mistrza świata.

2006 | edytuj kod

W sezonie 2006 kierowcami wyścigowymi zespołu byli: mistrz świata z 2005 roku Hiszpan Fernando Alonso i Włoch Giancarlo Fisichella. Na kierowcę testowego został wyznaczony Fin Heikki Kovalainen.

2007 | edytuj kod

W sezonie 2007 barwy Renault ponownie reprezentował Fisichella, a odchodzącego do McLarena Fernando Alonso zastąpił dotychczasowy kierowca testowy zespołu, Heikki Kovalainen. Kierowcami testowymi zostali Brazylijczyk Ricardo Zonta oraz jego rodak, syn trzykrotnego mistrza świata Nelson Ângelo Piquet.

2008 | edytuj kod

Kierowcami zespołu w sezonach 2008 oraz 2009 byli Fernando Alonso oraz Nelson Ângelo Piquet. 20 lipca 2008 roku podczas GP Niemiec Nelson Piquet zdobył 2. miejsce po starcie z 17. pozycji. Jeszcze większego wyczynu dokonał jego partner z zespołu, Fernando Alonso. Wygrał on GP Singapuru po starcie z 15. pola. W GP Japonii Alonso znów wygrał wyścig, a Piquet ukończył wyścig na 4. miejscu, co dało zespołowi najlepszy wynik w sezonie 2008.

2009 | edytuj kod

Podczas Grand Prix Węgier w 2009 mechanicy Renault nie dokręcili dokładnie prawego przedniego koła w bolidzie Fernando Alonso, które w trakcie okrążenia zgubił, co mogło być potencjalnym zagrożeniem. Za spowodowanie niebezpiecznej sytuacji zespół został ukarany wykluczeniem z Grand Prix Europy[7], jednak ostatecznie FIA odstąpiła od wymierzenia kary po rozpatrzeniu złożonej przez Renault apelacji[8].

7 października 2009 zespół Renault ogłosił, że w sezonie 2010 w jednym z ich bolidów jeździł będzie Robert Kubica[9].

16 grudnia 2009 Renault sprzedało 75% udziałów luksemburskiej spółce inwestycyjnej – Genii Capital, którą kieruje biznesmen Gérard Lopez[10].

Afera Crashgate | edytuj kod

Renault R28 Nelsona Piqueta jra po wypadku w Grand Prix Singapuru (2008)  Osobny artykuł: Crashgate.

We wrześniu 2009 doszło do afery „Crashgate”. FIA ukarała Renault karą wykluczenia ze startów na dwa lata w zawieszeniu. Szef zespołu Flavio Briatore został ukarany dożywotnim zakazem angażowania się w serie nadzorowane przez FIA. Ostatecznie zakaz został uchylony przez paryski sąd w 2010[11]. Były szef działu inżynierii Pat Symonds dostał podobną karę, tyle że nie może się angażować przez pięć lat. Nelson Piquet Jr. nie został ukarany ponieważ FIA zaproponowała mu immunitet w zamian za dostarczenie wszystkich informacji w sprawie afery „Crashgate”.

Efektem afery było m.in. zerwanie kontraktu sponsorskiego przez ING tuż przed Grand Prix Singapuru 2009, ze skutkiem natychmiastowym[12]. Po odejściu Briatore i Symondsa dyrektor techniczny, Bob Bell, dodatkowo przejął obowiązki szefa ekipy. Rozwiązanie to miało obowiązywać do końca sezonu 2009. Tymczasem 1 grudnia 2009 zespół poinformował, że Bell zachowa funkcję szefa, lecz zostanie zastąpiony na stanowisku dyrektora technicznego przez Jamesa Allisona.

2010 | edytuj kod

31 stycznia 2010 Witalij Pietrow – wicemistrz Serii GP2 sezonu 2009 został oficjalnie potwierdzony jako partner Kubicy w zespole[13].

8 grudnia 2010 roku Renault sprzedało Grupie Genii Capital 25% udziałów w zespole.Od tej chwili grupa Genii Capital posiada 100% akcji zatem jest jedynym właścicielem ekipy[14].Grupa Lotus dołączyła do zespołu w formie sponsora tytularnego zespołu podpisując kontrakt do 2017 roku[15].

2012 | edytuj kod

W 2012 roku zespół wycofał się z F1 i został przekształcony w Lotus F1 Team.

2016 | edytuj kod

W 2016 zespół powrócił jako Renault Sport Formula 1 Team z bolidem R.S.16 po wykupieniu zespołu Lotus F1 Team pod koniec 2015. Kierowcami zostali Jolyon Palmer, a jego partnerem został Kevin Magnussen po wycofaniu się Pastora Maldonado.

Starty w Formule 1 | edytuj kod

 Osobny artykuł: Podsumowanie startów zespołu Renault w Formule 1.

Źródło: Wyprzedź Mnie![16]

Legenda:

  • Pogrubiona czcionka oznacza mistrzostwo świata
  • * – sezon w trakcie

Uwagi | edytuj kod

  1. Poprzednie oficjalne nazwy: Equipe Renault Elf (1977–1985), Mild Seven Renault F1 Team (2002–2006), ING Renault F1 Team (2007–2009), Renault F1 Team (2010), Lotus Renault GP (2011), Renault Sport Formula One Team (2016), Renault Sport F1 Team (2017–2018), Renault F1 Team (2019)[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Renault – Entrant (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2017-01-07].
  2. PrzemysławP. Kempiński PrzemysławP., Renault twierdzi, że ma najmocniejszy silnik w stawce F1, f1.dziel-pasje.pl [dostęp 2020-06-12]  (pol.).
  3. This video takes you behind the scenes at Enstone, the Renault Formula 1 design and assembly factory. - Groupe Renault, group.renault.com [dostęp 2020-06-12]  (ang.).
  4. Renault R.S.01, Renault Sport [dostęp 2020-06-12]  (ang.).
  5. Team, Renault Sport [dostęp 2020-06-12]  (ang.).
  6. Renault to rebrand as Alpine F1 Team in 2021, www.formula1.com [dostęp 2020-09-10]  (ang.).
  7. Marek Roczniak: Renault wykluczone z udziału w GP Europy (pol.). f1wm.pl, 2009-07-26. [dostęp 2009-10-07].
  8. Marek Roczniak: Renault wygrało apelację i wystartuje w Walencji (pol.). f1wm.pl, 2009-08-17. [dostęp 2009-10-07].
  9. Matt Beer: Kubica joins Renault for 2010 (ang.). autosport.com, 2009-10-07. [dostęp 2009-10-07].
  10. Marek Roczniak: Renault potwierdza partnerstwo ze spółką Genii (pol.). f1wm.pl, 2009-12-16. [dostęp 2010-10-25].
  11. F1. Francuski sąd uchylił zawieszenie Flavio Briatore, Sport.pl [dostęp 2020-06-12]  (pol.).
  12. Jonathan Noble: ING ends Renault deal immediately (ang.). autosport.com, 2009-09-24. [dostęp 2009-10-07].
  13. Fagaldo: Witalij Pietrow partnerem Kubicy w sezonie 2010 (potwierdzone) (pol.). f1wm.pl, 2010-01-31. [dostęp 2010-10-25].
  14. Marek Roczniak: Genii sprzedało swoje udziały w zespole Renault? (pol.). f1wm.pl, 2010-01-04. [dostęp 2013-01-26].
  15. Group Lotus to become Renault title sponsors (ang.). formula1.com, 2010-12-08. [dostęp 2010-12-10].
  16. Renault (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2019-11-22].
Kontrola autorytatywna (samochodowy zespół wyścigowy):
Na podstawie artykułu: "Renault F1" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy