Rene II Lotaryński


Rene II Lotaryński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rene II Lotaryński, fr. René II (ur. 2 maja 1451 w Angers, zm. 10 grudnia 1508 w Fains) – hrabia Vaudémont od 1470, książę Lotaryngii od 1473, książę Bar w latach 1483-1508. Jako książę Kalabrii w latach 1480-1493 był pretendentem do tronu królestwa Neapolu i hrabstwa Prowansji. W latach 1493-1508 był tytularnym królem Neapolu i Jerozolimy.

Pochodzenie | edytuj kod

Rene II na czele swoich oddziałów

Urodził się jako syn Jolanty Andegaweńskiej (córki Rene Andegaweńskiego zwanego Dobrym Królem Rene i Izabeli Lotaryńskiej) i Fryderyka, hrabiego Vaudémont. Jego ojciec pochodził z dynastii de Vaudémont, młodszej gałęzi lotaryńskiej rodziny książęcej, pochodzącej od księcia Lotaryngii Jana I. Rene II był więc głównym potomkiem lotaryńskiej linii męskiej i lotaryńskiej linii żeńskiej, kiedy w 1473 odziedziczył księstwo po bezpotomnej śmierci swojego kuzyna – Mikołaja I Andegaweńskiego.

W 1473 po swoim wuju Janie de Vaudémont otrzymał tytuł hrabiego Harcourt i Aumale, pierwszego tytułu używał przed 1495, a drugiego po tym roku. W 1504 odziedziczył tytuł księcia de Guise.

Rządy | edytuj kod

Podczas swoich rządów Rene musiał walczyć z Karolem Zuchwałym, księciem Burgundii, który najechał Lotaryngię. Z pomocą króla Francji i dzięki szwajcarskim wojskom, Rene pokonał Karola w bitwie pod Nancy.

Rodzina | edytuj kod

9 września 1471 ożenił się z Joanną Harcourt (zm. 1488), hrabiną Tancarville, ale małżeństwo to anulowano w 1485. 1 września 1485, w Orleanie, Rene poślubił Filipę, córkę księcia Geldrii Adolfa z Egmond. Para miała kilkoro dzieci:

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Rene II Lotaryński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy