Renzo Piano


Renzo Piano w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Centrum Nemo w Amsterdamie

Renzo Piano (ur. 14 września 1937 w Genui) – włoski architekt, laureat Nagrody Pritzkera.

30 sierpnia 2013 w uznaniu zasług został mianowany przez prezydenta Giorgio Napolitano dożywotnim senatorem[1].

Spis treści

Młodość | edytuj kod

Uczył się, a potem sam nauczał na Politechnice Mediolańskiej. W latach 1965–1970 pracował z Louisem Kahnem i Mackowskym. Od 1971 do 1977 współpracował z Richardem Rogersem – ich najbardziej znany projekt to Centre Georges Pompidou w Paryżu (1977).

Kariera | edytuj kod

Zaprojektował także Menil Collection Museum w Houston (1986), jedno z najbardziej niezwykłych dzieł inżynierii XX wieku – lotnisko Kansai International Airport w Osace (1988), Centrum Kulturalne Jean-Marie Tjibaou na Nowej Kaledonii (1991) oraz część placu Poczdamskiego w Berlinie należącą do spółki Daimler-Benz. W 2002 zakończono budowę Auditorium-Parco della Musica w Rzymie – największą tego typu budowlę w Europie. W 2003 natomiast otwarto Kościół Pielgrzymkowy Ojca Pio w San Giovanni Rotondo, a w 2005 muzeum Paula Klee w Bernie. Piano projektował także stadiony piłkarskie, mosty, statki pasażerskie i samochody.

Jednym z jego najnowszych projektów jest wieżowiec Shard London Bridge (zwany także Odłamek szkła) w Londynie.

W 2008 otrzymał honorowe obywatelstwo Sarajewa[2].

Nagrody | edytuj kod

Główne dzieła | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Nominacje na dożywotnich senatorów. Za zasługi (pol.). money.pl. [dostęp 30 sierpnia 2013].
  2. A.A. H. A.A., Ko su počasni građani Grada Sarajeva, Haber.ba, 3 marca 2019 [dostęp 2020-06-04]  (bośn.).
  3. Renzo Piano (ang.). Kyoto Prize. [dostęp 2018-10-05].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Renzo Piano" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy