Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn


Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 29 cze 2019. Od tego czasu wykonano 3 zmiany, które oczekują na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Reprezentacja Tunezji w 2010

Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn – przedstawiciel Tunezji w międzynarodowych zawodach piłkarskich mężczyzn. Pięciokrotny uczestnik finałów mistrzostw świata, który nigdy nie wyszedł z fazy grupowej rozgrywek. Drużyna wystąpiła osiemnaście razy w finałach Pucharu Narodu Afryki (1962, 1963, 1965, 1978, 1982, 1994, 1996, 1998, 2000, 2002, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017), gdzie największym sukcesem było zdobycie mistrzostwa w 2004 będąc gospodarzem turnieju.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Pięciokrotnie grała w finałach mistrzostw świata. Premierowy start miał miejsce w roku 1978. Drużyna prowadzona przez legendarnego Abdelmajida Chetalego z Polską wprawdzie przegrała, a z reprezentacją RFN bezbramkowo zremisowała, ale pokonując 3:1 Meksyk, odniosła pierwsze zwycięstwo dla kontynentu afrykańskiego na światowym czempionacie i ostatecznie zajęła trzecie miejsce w grupie.

Od drugiej połowy lat 90. piłkarstwo tunezyjskie przeżywa swoje najlepsze dni. W 1996 roku reprezentacja zdobyła wicemistrzostwo Afryki i wzięła udział w Igrzyskach Olimpijskich, a rok później zakwalifikowała się – po dwudziestoletniej przerwie – do finałów mistrzostw świata. We Francji Tunezyjczycy zajęli ostatnie miejsce w grupie notując remis z Rumunią 1:1 i dwukrotnie przegrywając (z Kolumbią 0:1 oraz Anglią 0:2). Także w 1997 roku dwa kluby z Tunezji zdobyły najważniejsze afrykańskie trofea – Étoile Sportive du Sahel wywalczył Puchar Zdobywców Pucharów, a Espérance Tunis – Puchar CAF, odpowiednik europejskiego Pucharu UEFA. Tunezja była obecna również na Mundialu 2002. Koreańsko-japoński czempionat Kartagińskie Orły ponownie zakończyły już po fazie grupowej remisując 1:1 z Belgią, oraz przegrywając z Rosją i Japonią po 0:2. Premierowy triumf z 2004 roku w Pucharze Narodów Afryki ostatecznie udowodnił, że reprezentacja, którą od czterech lat prowadził Francuz Roger Lemerre, należy do absolutnej czołówki drużyn z Czarnego Kontynentu. Dzięki zwycięstwu w PNA 2004 reprezentacja Tunezji wystąpiła w rozgrywkach o Puchar Konfederacji 2005. Zakończyła je jednak już na fazie grupowej. W 2006 roku trzeci raz z rzędu udało jej się awansować do mistrzostw świata. Niemiecki mundial Tunezyjczycy rozpoczęli od remisu z Arabią Saudyjską 2:2. Później przyszły porażki z Hiszpanią 1:3 oraz Ukrainą 0:1. Z jednym punktem na koncie zajęli więc trzecie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Ponownie Tunezyjczycy awansowali na mundial 12 lat później. W 2018 roku w Rosji Tunezja grała w grupie G razem z Anglią, Belgią, oraz Panamą. Po porażkach z Anglikami 1:2 i Belgami 2:5 w pierwszych dwóch spotkaniach na zakończenie zmagań grupowych i ostateczne pożegnanie z turniejem Orły Kartaginy wygrały 2:1 z Panamczykami.

Fundamenty obecnej siły piłki tunezyjskiej zbudowali w latach 80. zagraniczni trenerzy, którzy przywieźli z Europy nowe wzorce szkoleniowe, położyli nacisk na przygotowanie taktyczne i zwiększyli dyscyplinę wśród zawodników. Dobrą opinię wyrobili sobie w Tunezji Polacy. Henryk Apostel, Bernard Blaut, Stefan Białas, Antoni Piechniczek, czy Ryszard Kulesza pracowali w najlepszych klubach w kraju, a dwaj ostatni prowadzili drużynę narodową (Kulesza w latach 1981-83, Piechniczek 1988-89). W latach 1994-1998 i 2015-2017 selekcjonerem reprezentacji był także Henryk Kasperczak. Obecnie selekcjonerem kadry Tunezji jest Nabil Maâloul[1], który prowadził tę kadrę w 2013 roku

W Tunezji piłka nożna jest sportem numer jeden. Popularność piłkarzy i trenerów jest ogromna

Większość piłkarzy, podobnie jak reprezentanci Kamerunu, czy Nigerii, gra w klubach francuskich. Niewielu występuje w kraju, jeśli już to najczęściej w Esperance Tunis.

Udział w międzynarodowych turniejach | edytuj kod

Mistrzostwa świata | edytuj kod

Puchar Narodów Afryki | edytuj kod

  • 1962 – III miejsce
  • 1963 – Faza grupowa
  • 1965 – II miejsce
  • 19681974Nie zakwalifikowała się
  • 1978 – IV miejsce
  • 1980Wycofała się w trakcie eliminacji
  • 1982 – Faza grupowa
  • 19841992Nie zakwalifikowała się
  • 1994 – Faza grupowa
  • 1996 – II miejsce
  • 1998 – Ćwierćfinał
  • 2000 – IV miejsce
  • 2002 – Faza grupowa
  • 2004Mistrzostwo
  • 2006 – Ćwierćfinał
  • 2008 – Ćwierćfinał
  • 2010 – Faza grupowa
  • 2012 – Ćwierćfinał
  • 2013 – Faza grupowa
  • 2015 – Ćwierćfinał
  • 2017 – Ćwierćfinał

Szkoleniowcy | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Stan aktualny na 29 czerwca 2019.

Przypisy | edytuj kod

  1. Nabil Maaloul re-appointed as Tunisia coach, „BBC Sport”, 28 kwietnia 2017 [dostęp 2017-05-08]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Reprezentacja Tunezji w piłce nożnej mężczyzn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy