Reprezentacja Walii w piłce nożnej mężczyzn


Reprezentacja Walii w piłce nożnej mężczyzn w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Walijczycy przed meczem z Bułgarią (2011)

Reprezentacja Walii w piłce nożnej – drużyna narodowa Walii, od 1910 roku jest członkiem FIFA, a od 1954UEFA.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Tylko raz grała na mistrzostwach świata. Na Mundialu 1958 w Szwecji, reprezentacja Walii prowadzona przez Jimmy’ego Murphy’ego w fazie grupowej zanotowała trzy remisy (1:1 z reprezentacją Węgier, 1:1 z reprezentacją Meksyku oraz 0:0 ze reprezentacją Szwecji). Między reprezentacją Walii a reprezentacją Węgier rozegrano więc dodatkowy mecz (baraż o awans), w którym lepsi okazali się Walijczycy, którzy wygrali 2:1 i awansowali do ćwierćfinału, w którym ulegli 0:1 przyszłym mistrzom świata – reprezentacji Brazylii.

Od tego momentu reprezentacji Walii przez 58 lat nie udało się awansować ani na mistrzostwa świata ani na mistrzostwa Europy, mimo że w reprezentacji Walii grali piłkarze odnoszący spore sukcesy w karierze klubowej tacy, jak m.in.: John Charles (gwiazda Juventusu Turyn, król strzelców Serie A w sezonie 1957/1958), pomocnik Terry Yorath (finalista Pucharu Zdobywców Pucharów 1973 i Pucharu Europy: 1975 z Leeds United), Joey Jones i John Toshack (dwukrotni zdobywcy Pucharu Europy: 1977, 1978 z FC Liverpool), Ian Rush (jeden z najlepszych napastników Europy w latach 80., dwukrotny zdobywca Pucharu Europy: 1981, 1984 z FC Liverpool), bramkarz Neville Southall (zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów 1985 z Evertonem), napastnik Mark Hughes (dwukrotny zdobywca Pucharu Zdobywców Pucharów: w 1991 z Manchesterem United, i w 1998 z Chelsea F.C.), oraz Ryan Giggs (zawodnik Manchesteru United, dwukrotny zdobywca Ligi Mistrzów: 1999, 2008). Europejskie puchary zdobywali także bramkarz Gary Sprake (dwukrotny zdobywca Pucharu Miast Targowych: 1968, 1971 z Leeds United) oraz stoper Mike England (zdobywca Pucharu UEFA 1973 z Tottenhamem Hotspur).

Najbliżej awansu na mistrzostwa Europy reprezentacja Walii była w 1976 i 2003 roku. W fazie ćwierćfinałowej eliminacji do turnieju 1976 w Jugosławii, reprezentacja Walii prowadzona przez Mike’a Smitha przegrała dwumecz z reprezentacją Jugosławii (0:2, 1:1), natomiast w barażach do turnieju 2004 w Portugalii reprezentacja Walii prowadzona przez Marka Hughesa przegrała dwumecz z reprezentacją Rosji (0:0, 0:1).

Mark Hughes był selekcjonerem reprezentacji Walii w latach 1999-2004, następnie w latach 2005-2010 reprezentację Walii prowadził były reprezentant kraju, najbardziej utytułowany walijski szkoleniowiec – John Toshack, potem w 2010 roku reprezentację Walii w dwóch meczach prowadził Brian Flynn, dnia 14 grudnia 2010 roku selekcjonerem reprezentacji Walii został były reprezentant kraju – Gary Speed, który dnia 27 listopada 2011 roku popełnił samobójstwo[1].

Po samobójczej śmierci Gary’ego Speeda, dnia 19 stycznia 2012 roku selekcjonerem reprezentacji Walii został Chris Coleman[2], pod którego wodzą w eliminacjach do mistrzostw świata 2014 w Grupie A zajęła ona 5. miejsce i nie awansowała do turnieju w Brazylii, jednak w eliminacjach do mistrzostw Europy 2016 w grupie B zajęła 2. miejsce (za reprezentacją Belgii), dzięki czemu po raz pierwszy w historii awansowała na mistrzostwa Europy. Na turnieju 2016 we Francji reprezentacja Walii mająca w składzie takich zawodników, jak m.in.: Gareth Bale czy Aaron Ramsey okazała się najlepsza w grupie B, wygrywając 2 mecze i 1 przegrywając (2:1 z reprezentacją Słowacji, 3:0 z reprezentacją Rosji, 1:2 z reprezentacją Anglii), dzięki czemu awansowała do 1/8 finału. W tej fazie turnieju Walijczycy spotkali się z reprezentacją Irlandii Północnej. Dzięki samobójczemu trafieniu Garetha McAuleya wygrali to spotkanie 1:0, awansując tym samym do ćwierćfinału. Zmierzyli się w nim z reprezentacją Belgii, z którą wygrali 3:1 po golach Ashleya Williamsa, Hala Robsona-Kanu, oraz Sama Vokesa. Znaleźli się tym samym w półfinale, w którym zagrali z Portugalią. Przegrali ten mecz 0:2 i odpadli z turnieju.

Po nieudanych dla Walijczyków eliminacjach do mundialu w Rosji 2018 (trzecie miejsce w grupie z siedemnastoma punktami na koncie po czterech zwycięstwach, pięciu remisach i porażce w dziesięciu meczach), Chris Coleman przestał być trenerem reprezentacji[3] . Na tym stanowisku zastąpił go Ryan Giggs[4].

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016 | edytuj kod

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej 2016 | edytuj kod

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018 | edytuj kod

Grupa D | edytuj kod

 Osobny artykuł: Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2018 (eliminacje strefy UEFA)/Grupa 4.

Udział w międzynarodowych turniejach | edytuj kod

Obecny skład | edytuj kod

Kadra na Euro 2016. Występy i gole aktualne na 20 czerwca 2016.

Źródło: http://euro2016.pl/reprezentacja-walii/

Rekordziści | edytuj kod

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Aktualizacja: 24 marca 2019

Aktualizacja: 24 marca 2019

Selekcjonerzy reprezentacji Walii | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Gary Speed nie żyje. Były piłkarz i trener Walii popełnił samobójstwo [data dostępu: 2011-11-28]
  2. Coleman trenerem reprezentacji Walii [data dostępu: 2012-01-19]
  3. Architekt sukcesów Walii odchodzi! Coleman poprowadzi Sunderland, „PrzegladSportowy.pl” [dostęp 2017-11-18]  (pol.).
  4. Ryan Giggs selekcjonerem reprezentacji Walii, „Sport.pl” [dostęp 2018-01-18]  (pol.).
  5. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Reprezentacja Walii w piłce nożnej mężczyzn" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy